Skrawek czasu - czas i miejsce akcji
Akcja opowiadania „Skrawek czasu” Idy Fink rozgrywa się w okresie II wojny światowej, podczas pierwszej akcji wymierzonej w ludność żydowską w małym, bezimiennym miasteczku. Wydarzenia obejmują jeden dzień, przede wszystkim poranek i przedpołudnie akcji, kiedy mieszkańcy wypełniają rozkaz stawienia się na rynku, wierząc, że chodzi o zaciąg na roboty. W dalszej części narratorka przywołuje również późniejsze momenty: wieczór po wydarzeniach, czas nadziei na wieści od zabranych oraz okres po zakończeniu wojny, gdy ujawniona zostaje prawda o ich śmierci. Czas w utworze ma także wymiar symboliczny, ponieważ narratorka podkreśla, że w okupacyjnej rzeczywistości Żydzi nie mierzyli życia miesiącami ani latami, lecz kolejnymi akcjami, które stawały się jednostką ich tragicznego losu.
Miejscem akcji jest małe żydowskie miasteczko, przypominające wiele podobnych miejscowości w okupowanej Polsce. Najważniejsze wydarzenia rozgrywają się w kilku charakterystycznych przestrzeniach. Dom narratorki symbolizuje pozory dawnego, spokojnego życia, które wciąż trwa w rytmie codziennych czynności. Rynek staje się miejscem grozy i śmierci. To tam gromadzeni są ludzie, dokonywana jest selekcja i odjeżdżają samochody z mężczyznami. Rzeka Gniezna i mostek stanowią przestrzeń przejścia między bezpieczeństwem a zagrożeniem, miejscem, gdzie dziewczynki po raz ostatni czują dziecięcą beztroskę. Wzgórze zamkowe to punkt obserwacji, z którego bohaterki widzą spokojny krajobraz miasta, nieświadome, że właśnie tracą swoich bliskich. Ostatecznie las pod wsią Lubianki okazuje się miejscem egzekucji, tragicznym końcem drogi tych, którzy poszli na rynek.
