Skrawek czasu - biografia autorki
Ida Fink (ur. 1 listopada 1921 roku w Zbarażu, zm. 27 września 2011 roku w Tel Awiwie) była polsko-żydowską pisarką, której twórczość w dużej mierze poświęcona była tematowi Zagłady. Pochodziła z wykształconej rodziny. Jej ojciec był lekarzem, a matka nauczycielką biologii. W młodości studiowała muzykę w konserwatorium we Lwowie, jednak naukę przerwał wybuch II wojny światowej. W latach 1941–1942 przebywała wraz z siostrą w getcie w Zbarażu, a następnie, dzięki zdobytym fałszywym dokumentom, ukrywała się i pracowała przymusowo na terenie Niemiec.
Po zakończeniu wojny wróciła do Polski, lecz w 1957 roku wyemigrowała do Izraela. Osiedliła się w Holon, gdzie podjęła pracę jako bibliotekarka i dokumentalistka w instytucie Yad Vashem, zajmującym się dokumentowaniem historii Holokaustu. Choć mieszkała w Izraelu, pisała przede wszystkim w języku polskim. Debiutowała stosunkowo późno: swoje pierwsze opowiadania zaczęła publikować po pięćdziesiątym roku życia.
W swojej prozie Ida Fink skupiała się na krótkich, intensywnych epizodach z życia ludzi w czasie okupacji. Jej styl był prosty, powściągliwy i pozbawiony patosu, dzięki czemu jej utwory zyskiwały siłę autentycznego świadectwa. Wśród najważniejszych jej dzieł znajdują się zbiory opowiadań „Skrawek czasu” oraz „Podróż”, które przyniosły jej międzynarodowe uznanie. Za swoją twórczość otrzymała wiele nagród, w tym w 2008 roku prestiżową Israel Prize. Jako pierwsza autorka pisząca po polsku została wyróżniona tym odznaczeniem.
