Słowo rewolucja, wg „Słownika wyrazów obcych” Kopalińskiego oznacza „przewrót” tj. gwałtowne zmiany, przekształcające naszą rzeczywistość. Na przestrzeni dziejów miało miejsce wiele wydarzeń, które można by nazwać mianem rewolucji. Były to nowe odkrycia w zakresie nauki oraz zrywy niepodległościowe, mające na celu obalenie dotychczasowej władzy. Odkrycia miały wpływ na postęp. Popychały odkrywców do nowych poszukiwań i rozwiązań. Zmieniały nasze spojrzenie na świat. Z całą pewnością, na miano „rewolucjonistów” - czyli nowatorów w swej dziedzinie zasłużyło wiele osób.

Rewolucja, jako przewrót panującego porządku nie zawsze przynosiła pożądane efekty. Doskonałym tego przykładem staje się „Nie- Boska komedia” Zygmunta Krasickiego. Autor w swojej książce pokazał zagrożenia, jakie niesie ze sobą nagła zmiana władzy.

Ludzie uciskani, żyjący w nędzy walczyli o równość i wolność. Zarzucali arystokracji niemoralność, życie w przepychu. Chcieli zmienić swój byt. Jednak każda osoba obozu rewolucjonistów inaczej reagowała na nadchodzące zmiany. Najważniejszym przedstawicielem jest Pankracy, przywódca rewolucjonistów. Człowiek z ludu, bez przeszłości, nie mający przodków ani tradycji. Jest silny, uparty, za wszelką cenę dąży do wyznaczonego celu. Podziela zasadę, że cel uświęca środki. To typowy idealista. Hasła, które głosił, zmieniały swoje znaczenie wraz z trwaniem rewolucji. Pankracy gardził swoimi towarzyszami, wiedział, że nie nadążają za tokiem jego rozumowania. Dlatego był samotny, nie mógł z nikim podzielić się swoimi wątpliwościami. Doskonale zadawał sobie sprawę z tego, że powinien zrealizować swój plan do końca w imię „wyższego środka” Natomiast inni rewolucjoniści, jak chłopi, lokaje, rzeźnicy, robotnicy, mieszczanie, Żydzi, pomywaczki, pragnęli jedynie zemsty na swoich panach i ich śmierci. Chcieli zająć miejsce arystokracji i polepszyć tym sposobem swój statut społeczny.

„Rewolucja pożera swoje własne dzieci”- słowa te podkreślają paradoks rewolucji gdzie toczy się walka zła ze złem. Dlatego trudno jest zdecydowanie opowiedzieć się po jednej czy drugiej stronie konfliktu. Wprawdzie arystokracja gnębiła chłopów i nadmiernie wykorzystywała swoją władzę, lecz stała też na straży dziedzictwa narodowego. To ona chroniła zabytki, budowała szkoły i pielęgnowała pamięć o przodkach. Natomiast rewolucjoniści pragnęli zniszczyć wszystko, co kojarzyło im się z dawnym porządkiem. Plądrowali kościoły, pałace arystokracji.

Podobny obraz rewolucji można spotkać w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego. Podczas jej wybuchu giną bezbronne kobiety i dzieci. Szlachetne hasła tracą na znaczeniu. Ludzie przemieniają się w bezmyślnych morderców, a rewolucja dzieli społeczeństwa. Niektórzy są nią owładnięci, inni natomiast  czują do niej lęk. Główny bohater- Cezary Baryka jest początkowo gorącym zwolennikiem rewolucji. Zachwycają go hasła równości i sprawiedliwości głoszone przez bolszewików. To zauroczenie sprawiło, że postanawia oddać wszystkie skarby rodzinne. Zupełnie inny pogląd na temat rewolucji miała matka Cezarego. Prorokowała ona nadejście nowej arystokracji. Dopiero jej śmierć była otrzeźwieniem dla Baryki.

Kolejnym przykładem rewolucyjnego fiaska może być „Folwark zwierzęcy” George’a Orwella. Autor w główne postaci wcielił zwierzęta, które myślą jak ludzie. W ten sposób stworzył satyrę rewolucji rosyjskiej. Przebiega ona bardzo gwałtownie. Zwierzęta buntują się przeciw panu i wypędzają go z farmy. Od tej chwili zaczynają się ich rządy. Początkowo „rewolucjonistom” przyświecają szczytne hasła równości i braterstwa. Z czasem jednak świnie przejmują panowanie nad innymi zwierzętami. Z początku robią to bardzo sprytnie, zachowując pozory dotychczasowych założeń. Porywają szczeniaki i specjalnie je szkolą. Tak powstaje aparat policyjny, którego celem jest tłumienie sprzeciwu innych „towarzyszy”. Sytuacja innych zwierząt się pogarsza. Nawet te najwierniejsze spotyka ciężki los np. Boxer, koń pracujący najciężej na folwarku, zostaje sprzedany do rzeźni, kiedy nie staje się bezużyteczny. 

Orwell w swojej książce, chce nam pokazać proces tworzenia się państwa totalitarnego. W którym zmienia się tylko osoba władcy. Potwierdzeniem tego jest hasło „Wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre zwierzęta są od nich równiejsze”

Podane przeze mnie przykłady są wizją poetycką, wzorowaną jedynie na przebiegu innych rewolucji. W historii ludzkości dochodziło do wielu przewrotów władzy. Karol Marks twierdził, że „Rewolucje to lokomotywy historii” Uważam, że szczególną rolę odegrała rewolucja francuska w 1789r. Jej symbolem stała się Marsylianka, pieśń wzywająca do walki o niepodległość. Z czasem stała się hymnem narodowym. Zagrzewała ona lud do walki z tyranem. Jednak po obaleniu króla władzę przejęli jakobini. W historii państwa francuskiego rozpoczął się okres nazywany terrorem jakobińskim. Podczas jego trwania zostało skazanych na śmierć przez gilotynę wiele osób, będących wcześniejszymi zwolennikami rewolucji. Robespierre- w jej wyniku stracił życie. Wydaje się, ze towarzysze Robespierre’ a  podzielali sposób myślenia Orwell’a: „rewolucje mogą przynieść radykalną poprawę, gdy masy będą czujne i będą wiedzieć, jak pozbyć się swych przywódców, gdy tamci zrobią, co do nich należy.”

Przytoczone przeze mnie przykłady pokazują dobitnie, że hasło „równi- równiejsi”, stało się symbolem wielu rewolucji. Na początku wszyscy mają takie same prawa. Wśród rewolucjonistów panuje równość i braterstwo. Jednak z czasem wszystko się zmienia. Rewolucjoniści wypaczają swoje hasła. Owszem, nadal wszyscy są równi, ale pośród nich są równiejsi. To oni właśnie tworzą nową warstwę społeczną. Stary porządek świata zostaje zastąpiony nowym, niewiele różniącym się od poprzedniego.