Ojciec Goriot

Honore de Balzac

Biografia autora

Honoré de Balzac, pol. Honoriusz Balzak (ur. 20 maja 1799 w Tours, zm. 21 sierpnia 1850 w Paryżu) - pochodził z ubogiej rodziny (dziadek Balzaka to chłop o nazwisku Baissa, ojciec w 1768 roku zmienił nazwisko i dokonał "samozwańczej" nobilitacji szlacheckiej), dzięki talentowi, pracowitości i okolicznościom (demokratyzacja społeczeństwa po Wielkiej Rewolucji Francuskiej, kontakty społeczne, w tym romanse z dobrze sytuowanymi kobietami) stał się jednym z największych pisarzy XIX wieku, a jego utwory są do dziś bezspornymi arcydziełami.

W wieku ośmiu lat rozpoczął naukę w kolegium w Vendôme. Skończył paryskie gimnazjum na pensji u pana Lepitre (1815). Rok później zaczął praktykę dependenta u adwokata Merville i zapisał się na studia prawnicze. Studia, a przede wszystkim praktyka, dały przyszłemu powieściopisarzowi doskonałą znajomość realiów życia w stolicy, toczonych wówczas procesów, stosowanych wybiegów i sztuczek prawnych. Czas ten był również okresem intensywnej pracy literackiej i rozwoju intelektualnego.

W 1829 roku pisarz osiągnął pierwszy sukces literacki powieścią Szuanie. Jeszcze większy rozgłos zyskał dzięki śmiałej obyczajowo Fizjologii małżeństwa (1829). Kolejny był zbiór doskonałych opowiadań Sceny z życia prywatnego. Lata 1831-1839 stanowiły okres literackiej passy Balzaka (powstały m.in. Eugenia Grandet, Kobieta trzydziestoletnia, Ojciec Goriot, Gabinet starożytności). Pisarz pracował bez wytchnienia: potrafił tygodniami nie wychodzić z domu, niemalże przykuty do biurka, pisał od około pierwszej w nocy przez kilka, czasem kilkanaście kolejnych godzin. Taki tryb życia spowodował problemy ze zdrowiem i w konsekwencji przedwczesną śmierć pisarza. W połowie lat 30. Balzak był już sławny i doceniany, co nie znaczy, że bogaty. Kłopoty finansowe trapiły go zresztą przez całe życie. W roku 1833 postanowił połączyć napisane i przyszłe powieści w jeden cykl, określony przez niego w 1841 roku nazwą Komedia ludzka.

Poza literaturą drugą pasją życia Balzaka były kobiety. Miłością jego życia była Polka, Ewelina Hańska, którą poślubił niedługo przed śmiercią w Berdyczowie (14 marca 1850). W swoich powieściach, zmieniając panującą modę, portretował kobiety dojrzałe (stąd popularne pojęcie "kobiety w wieku balzakowskim", tzn. między trzydziestym a czterdziestym rokiem życia). Dziś powszechnie uznawany jest za klasyka XIX-wiecznego realizmu, doskonałego portrecistę epoki, w której przyszło mu żyć.

Potrzebujesz pomocy?

Pozytywizm (Język polski)

Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG

autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A. Sabak, D. Stopka, A. Szóstak, D. Pietrzyk, A. Popławska
redaktorzy: Agnieszka Nawrot, Anna Grzesik
korektorzy: Ludmiła Piątkowska, Paweł Habat

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2021 Wszystkie prawa zastrzeżone.