Przejdź na stronę główną Interia.pl

Mały lord

Frances Hodgson Burnett

Streszczenie krótkie

Mieszkający w pięknym zamku w Anglii arystokrata, Jan Artur Molyneux Errol hrabia of Dorincourt, sprowadza do Anglii swojego wnuka, Sedryka Errola - jedynego spadkobiercę. Hrabia jest stary i zgorzkniały, nienawidzi wnuka i synowej. Jej za to, że jest z pochodzenia Amerykanką, a w dodatku była służącą, więc w mniemaniu hrabiego jest zapewne prostaczką. Wnuka za to, że urodził się w Ameryce i wyrasta na Amerykanina, a o przedstawicielach tego narodu hrabia ma jak najgorsze zdanie. Jest także podejrzliwy, uważa, że każdy chce go oszukać.

Spadkobierca fortuny dziadka, Cedryk Errol jest tak ujmującym, pełnym wdzięku, odważnym i mądrym chłopcem, że podbija serce hrabiego. Chłopiec uważa, że dziadek jest najwspanialszym, najlepszym człowiekiem na świecie, że pomaga ubogim, że wszyscy go lubią i szanują. Pod wpływem wnuka hrabia powoli zmienia się ze starego zrzędzącego, zagniewanego człowieka w osobę, która potrafi cieszyć się życiem, znajduje także przyjemność w pomaganiu innym.

Jest to wzruszająca książka o tym, jak może się zmienić człowiek pod wpływem miłości.

Streszczenie szczegółowe

Wielka niespodzianka

Na początku powieści dowiadujemy się, że tato Cedryka zmarł, kiedy bohater był jeszcze małym chłopcem. Pocieszał mamę, jak tylko potrafił. Był niezwykle pięknym i inteligentnym dzieckiem. Wszystkich zachwycał swoją urodą. Miał wielu kolegów, ale przyjaźnił się też z dorosłymi. Szczególnie polubił pana Hobbsa - sklepikarza. Często prowadził z nim dyskusje na tematy polityczne.

O swojej rodzinie Cedryk niewiele wiedział. Pamiętał tylko, że tatuś pochodził z Anglii. Dopiero później dowiedział się, że jego dziadek jest lordem, a ojciec był jego najmłodszym synem.

Kapitan Cedryk Errol był przystojnym, szlachetnym i uczciwym człowiekiem, mimo to nie cieszył się względami ojca, który pod jakimś pretekstem wysłał go do Ameryki. Tu młody kapitan poznał piękną dziewczynę, zakochał się w niej i zdecydował na małżeństwo. Nie przeszkadzało mu, że jego przyszła żona pracowała jako pokojówka, ale ojciec - angielski lord - nie mógł tego znieść. Wyrzekł się syna, zabronił mu powrotu do Anglii, uznał, że najmłodszy z rodu zhańbił nazwisko całego rodu. Młodzi małżonkowie żyli szczęśliwie, aż do chwili śmierci kapitana Cedryka, która nastąpiła w kilka lat po urodzeniu się jego syna.

Któregoś dnia, kiedy Cedryk jak zwykle przebywał w sklepie pana Hobbsa, przybiegła Marianna (służąca pani Errol) i szybko zabrała chłopca do domu. Stojący w salonie nieznajomy mężczyzna przywitał Cedryka jako młodego lorda Fauntleroya.

Przyjaciele Cedryka

Okazało się, że w Anglii zmarli dwaj starsi synowie hrabiego, a ponieważ byli bezdzietni, to właśnie Cedryk miał się stać spadkobiercą fortuny i tytułu szlacheckiego. Chłopiec zmartwił się, bo nie wiedział, jak na tę wieść zareaguje pan Hobbs, który nie przepadał za arystokracją. Obaj przyjaciele przeprowadzili jednak szczerą rozmowę, a Cedryk obiecał, że postara się być dobrym hrabią.

Tymczasem pan Havisham (bo to on odnalazł Cedryka w Nowym Jorku) rozmyślał o zaskoczeniu, jakie go spotkało. Podobnie jak hrabia miał złe zdanie o Amerykanach. Jednak to, co zobaczył, w ogóle nie odpowiadało jego wyobrażeniom. Był bardzo zdziwiony reakcją pani Errol, która zgodziła się na wyjazd do Anglii. Sam adwokat czuł się trochę niezręcznie, gdyż wiedział, jakim samolubnym i zgorzkniałym człowiekiem jest stary arystokrata, który nie kierował się miłością do wnuka, kiedy zażądał jego przyjazdu, ale własnym egoizmem i dumą rodową.

Jadąc do domu Errolów, adwokat zauważył Cedryka bawiącego się z kolegami. Nieco później obaj odbyli rozmowę, podczas której chłopiec opowiedział o swoich przyjaciołach i ich kłopotach. Kiedy okazało się, że dysponuje pieniędzmi przysłanymi przez hrabiego dla zaspokojenia jego potrzeb, postanowił wspomóc swoich najbardziej ubogich znajomych. Pomógł Brygidzie - siostrze Marianny, ich pokojówki - która nie miała już pieniędzy na zapłacenie czynszu i groziło jej usunięcie z mieszkania.

Pożegnanie z domem

Przed odjazdem Cedryk kupił nowy stragan starej sprzedawczyni jabłek. Pomógł też swemu przyjacielowi Dickowi, który był czyścibutem, spłacić wspólnika. Dla pana Hobbsa kupił złoty zegarek z dedykacją.

Cedrykowi i jego mamie trudno było opuścić dom, do którego tak bardzo się przywiązali. Kiedy już wsiedli na statek, w ostatniej chwili dogonił ich Dick i wręczył Cedrykowi prezent pożegnalny - czerwoną chustkę na szyję. W końcu statek odbił od brzegu.

Podróż do Anglii

W czasie podróży mama poinformowała Cedryka, że nie będą mieszkać razem. Nie powiedziała synowi o niechęci, jaką żywił do niej hrabia - nie chciała, by chłopiec nabrał do dziadka uprzedzeń.

Swoją zaradnością i roztropnością Cedryk zjednał sobie prawie wszystkich pasażerów i marynarzy. Bardzo lubił przebywać z członkami załogi statku i wysłuchiwać ich fantastycznych opowieści. Po jedenastu dniach żeglugi dotarli do Liverpoolu, a stamtąd już było blisko do dworku pani Errol.

Pierwszą noc w Anglii Cedryk spędził z mamą. W tym czasie hrabia wypytywał Havishama o wrażenia z Ameryki, pytał o wnuka i z niechęcią wyrażał się o jego matce, przypisując jej same najgorsze cechy. Pan Havisham odważył się zwrócić uwagę, że dzięki taktowi matki chłopiec uważa dziadka za szlachetnego i dobrego człowieka. Ta wiadomość niewymownie zdumiała hrabiego.

Na zamku

Pod wieczór następnego dnia Cedryk wraz z panem Havishamem przyjechali do zamku of Dorincourt. Chłopcu wszystko się podobało. Był zaskoczony ogromem ogrodu i samego zamku. Dziwił go też szacunek okazywany mu przez służbę.

Hrabia przyjął wnuka w bibliotece - byli sami. Magnat siedział odwrócony do drzwi plecami i wcale nie zwrócił uwagi na to, że do Cedryka podbiegł ogromny pies. Chłopiec nie okazał jednak strachu - wziął zwierzę za obrożę i podszedł, by przywitać się z dziadkiem. Swoją odwagą i opanowaniem zaimponował hrabiemu. Stary magnat bardzo się dziwił, kiedy chłopiec opowiedział mu, na co przeznaczył pieniądze posłane mu do Nowego Jorku. Kiedy zapowiedziano kolację, Cedryk zaproponował dziadkowi, by wsparł się o niego, schodząc po schodach. Hrabia postanowił wypróbować wnuka i mocno się o niego oparł. Chłopiec nie okazał, jak mu ciężko i odprowadził dziadka do jadalni. Po raz drugi tego wieczoru wywołał jego podziw.

Po kolacji jeszcze chwilę rozmawiali, wreszcie znużony chłopiec zasnął na dywanie.

Hrabia i jego wnuk

Nazajutrz rano lord Cedryk Fauntleroy obudził się w swoim pokoju. Poznał swoją nową opiekunkę - pannę Dawson. Był zdziwiony wielkością pokoi oddanych do jego dyspozycji. Wypróbował z radością nowe zabawki. Po południu znów spotkał się z hrabią. Zaproponował mu wspólną grę. Niespodziewanie hrabia się zgodził, czym wywołał spore zdumienie pastora, który nadszedł, by prosić o wsparcie dla najbiedniejszych parafian. Zyskał tym niespodziewanego sojusznika, Cedryka, któremu sprawa Higginsa przypomniała Michała, chorego męża Brygidy. Po wyjściu pastora Cedryk chciał już spotkać się z matką, lecz hrabia zaproponował mu wspólne obejrzenie kucyka. Chłopiec jednak nie dał się przekonać, wobec czego hrabia odwiózł go do dworku pani Errol. W drodze Cedryk wciąż wychwalał wielkoduszność i dobroć dziadka, czym wprawiał go w zakłopotanie, gdyż on sam miał na swój temat odmienne zdanie.

Hrabia nie spotkał się z synową.

W kościele

W niedzielę w nabożeństwie uczestniczyło wyjątkowo dużo wiernych. Każdy chciał zobaczyć małego lorda. Wszyscy zwrócili uwagę na panią Errol i okazywali jej swój szacunek. Wreszcie nadjechali hrabia z wnukiem. Po nabożeństwie spotkali Higginsa, który dziękował Cedrykowi za pomoc. Ten jednak całą zasługę przypisał hrabiemu.

Nauka konnej jazdy

W ciągu następnych dni hrabia coraz częściej uśmiechał się z powodu wnuka. Przyglądał się właśnie, jak chłopiec pod opieką masztalerza Wilkinsa uczy się jeździć na kucyku. Już po kilku minutach mały lord chciał spróbować samodzielnej jazdy. W ten sposób znów zaimponował hrabiemu. Z każdym dniem hrabia of Dorincourt coraz bardziej przekonywał się do wnuka. Podarował przez niego pani Errol piękny wolant (karetę), jednak wciąż nie chciał się z nią spotkać.

Cedryk napisał list do pana Hobbsa, a w rozmowie z dziadkiem poruszył sprawę osobnego mieszkania matki.

Rudery

Hrabia of Dorincourt zaczął się obawiać, by wnuk nie odkrył jego prawdziwej natury. Tymczasem chłopiec namówił go na wspólne konne przejażdżki po okolicy. Przy tej okazji hrabia dowiedział się, że pani Errol jest tu bardzo znana - zajmuje się biednymi i potrzebującymi pomocy. Podczas jednej z wypraw Cedryk opowiedział dziadkowi o miejscu szczególnej biedy. Był pewien, że hrabia temu zaradzi.

Grom z jasnego nieba

Pani Errol pomagała biedniejszym od siebie. Widząc, jak wielki wpływ na hrabiego ma Cedryk, opowiedziała mu o tak zwanym hrabskim zaułku. Ostatecznie hrabia zdecydował się, by zbudować w tym miejscu nowe domy dla biedaków. Sława lorda Fauntleroya w okolicy rosła.

Zamek Dorincourt odwiedziła lady Lorridele - siostra hrabiego. Bardzo dobrze wspominała ojca Cedryka. Wypytywała brata o chłopca. Następnego dnia odwiedziła panią Errol.

Hrabia wydał przyjęcie, aby pochwalić się wnukiem. Wszyscy goście byli zainteresowani małym lordem. Tylko pan Havisham mocno się spóźnił. Kiedy już dotarł, był czymś bardzo poruszony, przez cały wieczór ani raz się nie uśmiechnął. Kiedy Cedryk zasnął, adwokat przekazał hrabiemu złe wieści. Okazało się, że znalazł się nowy lord Fauntleroy - syn starszego syna hrabiego.

Serdeczne rozterki

W Ameryce pan Hobbs tęsknił za Cedrykiem. Postanowił odnaleźć Dicka. Rozmawiał z nim na ulicy, a potem zaprosił go do swojego domu. Od tej chwili spotykali się częściej. Któregoś dnia pan Hobbs kupił książkę o angielskiej królowej, zwanej królową Marią. Obaj przyjaciele zaczęli się obawiać o życie Cedryka.

Tymczasem nadszedł list od chłopca. Przeczytali go wspólnie, a Dick opowiedział o nieszczęśliwym małżeństwie swojego brata, którego niedawno opuściła żona. Przyszedł kolejny list z Anglii, w którym Cedryk donosił, że już nie jest lordem, ponieważ znalazł się inny spadkobierca. Pan Hobbs był bardzo oburzony.

Nowy pretendent

Wkrótce gazety w Anglii opisały sprawę lorda Fauntleroya. W zamku zapanował zamęt. Tylko Cedryk był spokojny. Hrabia bardzo się obawiał, jak chłopiec przyjmie wiadomość, że już nie jest lordem. Ten jednak chciał się tylko upewnić, czy nadal będzie wnukiem hrabiego. To mu wystarczało.

Tymczasem w zamku pojawiła się kobieta, która twierdziła, że jej syn jest spadkobiercą hrabiego. Nie zrobiła jednak dobrego wrażenia. Odprawiono ją. Hrabia zastrzegł, że nie życzy sobie widzieć nowego spadkobiercy. Kilka dni później odwiedził panią Errol (po raz pierwszy!). Przekonał się, że niesłusznie był do niej uprzedzony. Obiecał zabezpieczyć przyszłość Cedrykowi. Na koniec zapytał, czy może częściej do niej przyjeżdżać.

Dick przybywa z pomocą

Historia młodego lorda trafiła też do gazet amerykańskich, ale było w niej wiele nieścisłości. Dick napisał do Cedryka list, w którym zaproponował mu spółkę. Podobną propozycję złożył chłopcu pan Hobbs.

Któregoś dnia Dick zobaczył w gazecie fotografię nowego spadkobiercy hrabiego wraz z matką. Jakież było jego zdziwienie, kiedy rozpoznał w niej złą żonę swego brata. Wraz z Hobbsem postanowili pomóc przyjacielowi. O pomoc poprosili pana Harrisona, młodego adwokata, który nieraz u Dicka czyścił buty. Natychmiast wysłano listy do brata Dicka i do pana Havishama.

Ujawnienie prawdy

W Anglii pan Havisham, na polecenie hrabiego, prowadził szczegółowe dochodzenie w sprawie nowego spadkobiercy. Znalazł pewne nieścisłości w zeznaniach jego matki, i wtedy nadszedł list od pana Harrisona. Po naradzie z hrabią sprowadził do Anglii obu braci Tiptonów. Przyjechali wkrótce. Zastali Minnę (żonę brata Dicka) w gospodzie. Ben Tipton zabrał swojego syna, a kobieta wyjechała w nieznanym kierunku. Hrabia natychmiast zabrał Cedryka i jego matkę do zamku.

Ósma rocznica urodzin

Ben Tipton z synem wrócił do Ameryki. Hrabia zakupił dla niego piękną farmę. Dickowi zapewnił wykształcenie. Pan Hobbs postanowił zostać w Anglii do ósmych urodzin Cedryka. Z tej okazji wydano przyjęcie dla wszystkich sąsiadów - nie tylko szlachciców, ale także farmerów i dzierżawców. Stary hrabia czuł się bardzo szczęśliwy.

Panu Hobbsowi tak się spodobało życie w Anglii, że do Ameryki już nie wrócił.

Plan wydarzeń

  1. Śmierć kapitana Errola.
  2. Dzieciństwo Cedryka pod opieką matki.
  3. Niespodziewana wiadomość z Anglii.
  4. Pomoc dla przyjaciół.
  5. Pożegnanie.
  6. Podróż statkiem i pierwsza noc w Anglii.
  7. Spotkanie z hrabią - dziadkiem Cedryka.
  8. Wizyta pastora.
  9. Cedryk w kościele.
  10. Nauka jazdy na kucyku.
  11. Pomoc ubogim mieszkańcom.
  12. Nowy kandydat na lorda.
  13. Spotkanie hrabiego z synową.
  14. Pomoc Dicka.
  15. Ujawnienie oszustki.
  16. Ósme urodziny lorda Fauntleroya.

Charakterystyka bohaterów

Cedryk

Kim jest? Nazywa się Cedryk Errol lord Fauntleroy. Jest jedynym wnuczkiem i spadkobiercą hrabiego of Dorincourt. Ojciec chłopca, Cedryk Errol, był najmłodszym synem hrabiego, kapitanem w armii angielskiej, zmarł, gdy Cedryk był jeszcze mały. Matka chłopca jest z pochodzenia Amerykanką, kiedyś pracowała jako pokojówka. W czasie, gdy rozgrywają się wydarzenia opisane w powieści, Cedryk ma siedem lat.

Jak wygląda? Cedryk od dzieciństwa zachwycał swoim wyglądem. Jest dobrze zbudowany, zawsze starannie ubrany. Uwagę zwracają jego jasne, złociste, delikatne włosy, które skręcone w loki spadają na ramiona. Miłą twarz ozdabiają wielkie piwne oczy i długie rzęsy. To właśnie ze względu na jego wygląd Marianna nazwała go kiedyś „małym lordem”.

Jak się zachowuje? Cedryk jest chłopcem niezwykle rezolutnym i śmiałym. Z łatwością nawiązuje znajomości, także z dorosłymi. Wzbudza w nich sympatię, dzięki czemu zyskuje wśród nich wielu przyjaciół. Chętnie dyskutuje na różne tematy, zdarza się wtedy, że używając trudnych słów, przekręca je. Swoją odwagą zaimponował nawet hrabiemu. Zawsze jest bardzo uprzejmy. Trochę onieśmielają go tylko objawy szacunku, okazywanego mu przez służących dziadka. Jest bardzo miły, dobry i pogodny. Stara się być zawsze uśmiechnięty. Jego cechą jest także samodzielność.

Jak odnosi się do innych? Cedryk przede wszystkim bardzo kocha matkę. Nazywa ją Najmilsza, tak jak kiedyś nazywał ją ojciec, który dla chłopca był wzorem do naśladowania. Bardzo przeżywa to, że nie może z nią mieszkać. Codzienne jednak ją odwiedza i opowiada o wszystkim, co się wydarzyło.

Inne są uczucia chłopca do dziadka. Cedryk nie zna prawdziwego charakteru hrabiego, toteż nie jest do niego uprzedzony. W każdym człowieku widzi same dobre cechy, więc dziadek jest dla niego prawdziwym ideałem. Niestety Cedryk jest prawdopodobnie jedynym człowiekiem, który wierzy w dobroć hrabiego. Współczuje dziadkowi, że jest chory i samotny. Bardzo go kocha.

Cedryk jest bardzo wrażliwym dzieckiem, rozumie uczucia innych. Po śmierci ojca stara się na swój dziecinny sposób pocieszyć mamę. Kiedy zwycięża kolegów w wyścigu, tłumaczy im, że przecież następnym razem to oni mogą zwyciężyć. Jeśli tylko może, stara się pomóc innym, np. Brygidzie i Higginsowi.

Jak można go ocenić? Cedryk z pewnością jest chłopcem niezwykłym. Ma wiele zalet, co pewnie wynika ze sposobu jego wychowania - matka bohatera bardzo dbała, by jej syn wyrósł na prawego i dobrego człowieka. Myślę, że to się jej całkowicie udało. Cedryka nie zmieniło bogactwo i przepych - pozostał taki jak był: dobry, troskliwy wobec innych, współczujący cierpiącym, a co najważniejsze potrafi cieszyć się z życia.

Jan Artur Molyneux Errol hrabia of Dorincourt

Kim jest i jak wygląda? Jest magnatem - bardzo bogatym i wpływowym. Miał trzech synów i najstarszemu z nich przeznaczył majątek i tytuł. Niestety wszyscy synowie hrabiego zmarli, w dodatku dwaj starsi nie mieli dzieci.

Stary hrabia ma około siedemdziesięciu lat. Jest wysokim siwym mężczyzną o pięknej, lecz srogiej orlej twarzy (twarz o ostrych rysach). Jego surowe oczy okolone są gęstymi krzaczastymi brwiami.

Jaki jest? Kiedy był młody korzystał z życia i nie stronił od rozrywek. Później jednak przeżył wiele rozczarowań. Zawiódł się na starszych synach. Najmłodszego z nich wyrzucił z domu, rozwścieczony jego decyzją o małżeństwie z amerykańską pokojówką. Wszyscy trzej synowie zmarli.

Hrabia jest samotnym, zgorzkniałym człowiekiem. Nikogo nie kocha - wręcz przeciwnie: wszystkich podejrzewa o chęć zagarnięcia jego majątku. Nie sprowadza do siebie Cedryka ze względu na uczucie - to duma rodowa każe mu odnaleźć wnuka, by mógł mu przekazać tytuł i majątek. O matce chłopca wyraża się z lekceważeniem i niechęcią, nie pozwala jej mieszkać z synem w pałacu. Nawet do Cedryka jest uprzedzony.

Hrabia to człowiek samolubny. Wobec innych jest wyniosły i arogancki, nie szczędzi im drwin. Służący mówią, że jest złośnikiem, i mają rację. W dodatku dręczy go bolesna choroba nóg (podagra).

Jak się zmienia? Cedryk zaimponował dziadkowi odwagą, wytrwałością i bezpośredniością już podczas pierwszego spotkania. Okazało się, że prawdziwego lorda poznaje się nie po majątku, a po wewnętrznej sile i zaletach charakteru. Z czasem chłopiec wywarł na dziadka ogromny wpływ. Początkowo hrabiego napełniało dumą uwielbienie, jakie okazywał mu wnuk. Z czasem zaczął się zastanawiać nad swoim życiem - w oczach wnuka był dobry i szlachetny, ale on wiedział przecież, że wcale tak nie jest.

Z czasem bardzo pokochał chłopca i czuł, że byłoby mu bardzo wstyd, gdyby wnuk poznał o nim prawdę. Powoli zmieniał się charakter hrabiego. Stał się mniej złośliwy, zaczął dostrzegać i rozumieć potrzeby innych. Zmienił się pod wpływem miłości chłopca.

Jak można go ocenić? Początkowo ten bohater nie budzi sympatii - jest dostojnym, starszym panem, wyniosłym, pełnym dumy starego rodu of Dorincourt. Z czasem zaczyna wzruszać jego samotność, którą on sam zaczyna dostrzegać tym lepiej, im więcej przebywa z Cedrykiem. Okazuje się, że hrabia po prostu czuł się samotny i niekochany, odrzucił od siebie bliskich i na starość pozostał sam w swoim wielkim zamku. Dzięki wnukowi hrabia staje się wspaniałym dziadkiem i dobrym człowiekiem.

Pani Errol - matka Cedryka, z pochodzenia Amerykanka. W młodości pracowała jako pokojówka i wtedy poznała kapitana Errola. Niestety, w parę lat po ślubie została wdową. Jest bardzo piękną kobietą o szczupłej figurze i młodzieńczej twarzy. Zawsze nosi czarne proste suknie.

Kocha Cedryka i stara się go jak najlepiej wychować. Uczy go odnajdywać dobro w innych ludziach. Nie mówi chłopcu o charakterze i przyczynach decyzji hrabiego, bo nie chce, by Cedryk był uprzedzony do dziadka.

Jest dumna i niezależna, nie chce przyjąć pieniędzy od hrabiego. Bardzo natomiast cierpi, widząc nieszczęście innych, dlatego stara się pomóc najbiedniejszym. Szybko staje się popularna wśród poddanych hrabiego. Zjednuje ich sobie dobrocią i serdecznością.

Kapitan Cedryk Errol - ojciec małego lorda. Kiedy rozgrywa się akcja powieści, już nie żyje. Poznajemy go tylko z opowiadań innych. Był najmłodszym synem hrabiego of Dorincourt. Nigdy nie był kochany przez ojca. Miał piękną twarz, był pełen wdzięku. Był to człowiek prawego charakteru. Dzięki stanowczości, wytrwałości i pracowitości zdołał utrzymać rodzinę. Bardzo cierpiał, kiedy ojciec zabronił mu powrotu do domu.

Marianna - Amerykanka, pracuje jako pokojówka pani Errol. Bardzo lubi Cedryka, jest z niego dumna, to ona pierwsza nazwała go „małym lordem”. Wyjeżdża ze swoją panią do Anglii.

Brygida - siostra Marianny, ma dwanaścioro dzieci. Jej mąż, Michał, jest chory. Nie stać ich na zapłacenie komornego. Cedryk pomaga jej, dzięki pieniądzom otrzymanym od dziadka.

Silas Hobbs - prowadzi sklep korzenny na rogu ulicy, przyjaźni się z Cedrykiem. Prowadzą ze sobą długie dyskusje. Hobbs jest republikaninem, nie lubi Brytyjczyków, szczególnie arystokracji. Interesująca jest jego przemiana po przybyciu do Anglii - zaczyna się tam zachowywać niczym hrabia.

Dick Tipton - czyścibut, przyjaciel Cedryka z Nowego Jorku. Mały lord pomaga mu spłacić wspólnika. Jest uczciwy i rzetelny, dobrze wykonuje swoją pracę. Za pierwsze zaoszczędzone pieniądze kupuje pamiątkę dla Cedryka. To właśnie on rozpoznaje oszustkę na fotografii w gazecie. Dzięki pomocy hrabiego kończy studia w Anglii.

Havisham - adwokat hrabiego. To starszy, nieco łysawy człowiek. Od wielu już lat jest związany z rodziną of Dorincourt. Docenia jej pozycję w świecie i ogromny majątek. Znany jest jako człowiek oschły i zamknięty w sobie. Dzięki wieloletniej praktyce prawniczej zna się na ludziach. Nie ma zbyt dobrego zdania o Amerykanach. Zmienia je jednak po poznaniu Cedryka i jego matki. Cedryk szybko wzbudził jego sympatię i miał w nim dzięki temu sojusznika i przyjaciela.

Higgins - biedny dzierżawca majątku w dobrach hrabiego, dzięki wstawiennictwu Cedryka nie zostaje usunięty z domu.

Vivian Herbert - piękna arystokratka, w czasie uczty Cedryk zachwyca się jej urodą.

Ben Tipton - brat Dicka, po nieudanym małżeństwie osiedlił się w Kalifornii.

Minna - żona Dicka, z pochodzenia Włoszka. Rozstała się z mężem, zabierając syna. Podaje się za żonę starszego syna hrabiego, by wyłudzić tytuł lorda i majątek dla swojego dziecka. Rozpoznana przez Dicka i Bena wyjeżdża w niewiadomym kierunku. Ben zabiera syna do siebie.

Newick - pracownik hrabiego, zajmuje się pobieraniem opłat za dzierżawę, surowy i bezwzględny.

Wilkins - masztalerz - zajmuje się końmi hrabiego, uczy Cedryka konnej jazdy.

Tomasz - starszy lokaj w zamku hrabiego, lubi opowiadać o tym, co się dzieje w zamku.

Pastor Mordaunt - jest proboszczem w parafii, do której należą dobra hrabiego. Troszczy się o parafian, szczególnie tych najbiedniejszych, i często prosi magnata o wsparcie dla nich. Nie są to dla niego miłe spotkania, gdyż hrabia nienawidzi akcji charytatywnych (dobroczynnych).

Czas i miejsce akcji

Wydarzenia przedstawione w powieści rozgrywają się w połowie XIX wieku.

Miejsce akcji się zmienia. Wydarzenia w pierwszych rozdziałach rozgrywają się w Stanach Zjednoczonych - w Nowym Jorku: w domu Cedryka, w sklepie Hobbsa, na ulicy. W rozdziale IV została opisana podróż bohaterów do Anglii (wydarzenia rozgrywają się na statku). Od V rozdziału akcja przenosi się do Anglii, do posiadłości hrabiego of Dorincourt.

Geneza utworu i gatunek

To jest powieść - długi utwór, w którym o wydarzeniach opowiada narrator, występują bohaterowie, a zdarzenia tworzą akcję (ciąg wydarzeń wzajemnie ze sobą powiązanych) oraz fabułę (całość wydarzeń). W fabule tej powieści można wyróżnić następujące wątki (zespół wydarzeń dotyczących danej postaci lub problemu):

  • wątek Cedryka - wątek główny;
  • historia hrabiego of Dorincourt - wątek poboczny;
  • wątek pana Hobbsa i Dicka - wątek poboczny;
  • historia Minny-oszustki - wątek poboczny

i wiele innych.

Problematyka

Zmiana charakteru hrabiego

Hrabia of Dorincourt jest starym człowiekiem. Od wielu lat żył samotnie. W młodości korzystał ze swojej pozycji i majątku. Nie zdołał przywiązać do siebie synów, nie spełniali jego oczekiwań. Po ich śmierci nie miał już nikogo. Dalsi krewni się go bali, bo miał bardzo trudny charakter: był zgorzkniały, złośliwy, łatwo wpadał w gniew. Czuł uprzedzenie do ludzi, był egoistą.

Spotkanie z wnukiem, który wierzył w jego dobroć i szlachetność, wywołało początkowo zdziwienie hrabiego. Przebywając dłużej z Cedrykiem, bardzo go pokochał. Widząc jego ogromną ufność i prostolinijność, zaczął zastanawiać się nad swoim życiem. Ulegając życzeniom chłopca, postanowił pomagać innym. Z czasem zaczął odczuwać wstyd wobec wnuka - nie chciał, żeby chłopiec poznał jego prawdziwy charakter. Zmieniał się coraz bardziej.

Pod wpływem miłości dziecka stał się innym, lepszym człowiekiem.

Życie w XIX wieku

Główni bohaterowie powieści wywodzą się z arystokracji. Według „Słownika języka polskiego” arystokracja (rodowa) to „grupa ludzi wywodząca się ze starych możnych rodów, utrzymująca swe tytuły rodowe, kultywująca swoją tradycyjną obyczajowość i styl życia”. Takim właśnie człowiekiem jest hrabia. Jest bardzo bogaty, mieszka we wspaniałym zamku otoczonym rozległym parkiem. Nad utrzymaniem zamku i obsługiwaniem jego mieszkańców czuwa wielu ludzi, samych lokajów jest kilkunastu.

Do ulubionych rozrywek mieszkańców zamku należą: jazda konna, urządzanie przyjęć, na które zapraszano sąsiadów.

Hrabia był właścicielem rozległych ziem. Większość gruntów dzierżawił, pobierając za to opłaty. Zajmowali się tym poborcy, których przedstawicielem w powieści jest Newick.

Los dzierżawców był nie do pozazdroszczenia. Cena, jaką musieli płacić za wydzierżawienie ziemi, była bardzo wysoka. Często nie mieli też własnych domów, ale musieli je wynajmować. Zdarzało się, że nie mieli czym zapłacić należności. Wtedy musieli pożyczać pieniądze albo usuwano ich z dzierżawionej ziemi. Taki właśnie los czekałby Higginsa, gdyby nie wstawiennictwo Cedryka. Czasem zdarzało się, że zamożniejsi pomagali najuboższym, np. pani Errol, pastor Mordaunt.

Biografia autora

Frances Hodgson Burnett urodziła się w 1849 r. w Manchester w Anglii. Jako szesnastoletnia dziewczyna przeniosła się wraz z rodzicami z Anglii do Stanów Zjednoczonych. Tam debiutowała powieścią o życiu górników (Panna Lowrie). Pisała dla dorosłych i dla dzieci, jednak to twórczość dla młodych czytelników przyniosła jej największą sławę. Najbardziej znane powieści pisarki to: Mały lord, Mała księżniczka, Tajemniczy ogród. Pisarka zmarła w 1924 r. w Stanach Zjednoczonych.

Powieść Mały lord po raz pierwszy została wydana w 1886 r., a jej polskie tłumaczenie pochodzi z 1889 r.

Potrzebujesz pomocy?

Pozytywizm (Język polski)

Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG

autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A. Sabak, D. Stopka, A. Szóstak, D. Pietrzyk, A. Popławska
redaktorzy: Agnieszka Nawrot, Anna Grzesik
korektorzy: Ludmiła Piątkowska, Paweł Habat

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2019 Wszystkie prawa zastrzeżone.