III szczyt Rady Europy odbył się 16 maja 2005 roku na Zamku Królewski w Warszawie.

Rada Europy to najstarsza instytucja zrzeszająca państwa o charakterze politycznym w Europie. Jej początek to rok 1949, została utworzona w Londynie. Jej prekursorzy to m. in. Winston Churchill, premier Wielkiej Brytani, Alcie de Gasperi, minister spraw zagranicznych Włoch, natomiast przedstawicielem strony francuskiej był Robert Schuman a Belgii Paul Henri Spaak. Jako pierwsze do Rady Europy przystąpiły Belgia, Francja, Luksemburg, Szwecja, Włochy, Dania, Holandia, Irlandia, Norwegia i Wielka Brytania.

Dziś Rada Europy liczy sobie 46 członków, jednym z nich jest Polska, która weszła do Rady Europy 26 listopada 1991 roku jednocześnie będąc 26 państwem wchodzącym w skład Rady. O członkostwo ubiegała się Białoruś, do stycznia 1997 roku miała status specjalnego gościa, ale utraciła go z powodu nie spełniania podstawowych zasad demokracji i z powodu łamania praw człowieka. Takie państwa jak Stany Zjednoczone, Japonia, Watykan, Kanada i Meksyk są obserwatorami działań w ramach Rady Europy. Wejście Polski do Rady Europy było bardzo ważnym dniem, ponieważ to była pierwsza organizacja, do jakiej dołączyła Polska po transformacji systemowej po 1989 roku. Potem Polska wstąpiła do NATO a następnie do Unii Europejskiej, więc Rada Europy to był pierwszy krok w zachodnią stronę Europy.

Wstąpienie Polski w szeregi Rady Europy ma również inne znaczenie. Od 1991 roku polscy obywatele mogą odwoływać się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Starsburgu. Instytucja ta czuwa nad przestrzeganiem przez kraje członkowskie praw i wolności obywatelskich. O prawach i wolnościach traktuje, ratyfikowana przez Polskę Konwencja. Polska już 14 lat jest członkiem Rady Europy a od listopada 2004 do maja 2005 Polska zajmowała stanowisko przewodniczącego w Komitecie Ministrów w Radzie Europy. Polskim przedstawicielem i przewodniczącym był wtedy były już Minister Spraw Zagranicznych Adam Daniel Rotfeld.

Polski rząd ratyfikował kilka projektów podczas pełnienia funkcji przewodniczącego, pogłębianie i utrwalanie integracji w ramach Unii Europejskiej, utrwalanie praw i wolności obywatelskich, rozpowszechnianie dalszej integracji międzykulturowej, jako nieodłącznego elementu przy budowie silnej Europy, rozwój współpracy lokalnej i kooperacji transgranicznej, rozwiązanie sporów na tle historycznym, które nadal istnieją.

Rada Europy powstała dla kilku podstawowych celów, propagowanie i ochrona praw i wolności obywatelskich, rozpowszechnianie demokratycznego państwa prawa, jako najlepszej formy ustrojowej, zdynamizowanie i powstanie jednolitej opartej o silne argumenty Europy, propagowanie tożsamości europejskiej, jako najlepszej formy współpracy i promocji wspólnych wartości, które jednoczą kultury. Od czasu, gdy większość europejskich krajów stała się demokratycznymi, czyli od lat dziewięćdziesiątych priorytetowymi zadaniami dla Rady Europy są pomoc dla transformujących się krajów w Europie Środkowo-Wschodniej, w umacnianiu tam systemów politycznych opartych o zasady demokratyczne, stanie na straży przestrzegania praw człowieka, głównie zwracając uwagę na postsocjalistyczne kraje, wprowadzanie demokratycznych zasad do lokalnych społeczności.

Pierwszy szczyt Rady Europy miał miejsce we Wiedniu w roku 1993. W spotkaniu uczestniczyli szefowie rządów państw członkowskich, które poleciły organom Rady Europy stanie na straży bezpieczeństwa demokratycznego, bazującego przede wszystkim na przestrzeganiu praw obywateli, na zasadach demokratycznych przy rządach prawa.

Drugi szczyt Rady Europy miał miejsce w Starsburgu w 1997 roku. Ustalono i przygotowano założenia dla działań Rady Europy w czterech płaszczyznach. Chodziło głównie o prawa człowieka, demokracje, jedność społeczną i ochrona i bezpieczeństwo społeczeństwa. Dziś Rada próbuje poszerzyć pole swojego działania i mieć większe kompetencje, co do nadzoru poszczególnych państw członkowskich.

Podczas całej historii istnienia rady Europy ratyfikowano prawie 200 obowiązujących traktatów i konwencji. Dokumenty dotyczyły różnych dziedzin od praw i wolności obywatelskich, przez zakaz torturowania i ochronę danych osobowych czy likwidacje przestępczości aż po kooperacje na tle kultury.

Kolejny, trzeci już szczyt Rady Europy odbył się w połowie maja 2005 roku. Szczyt ten miał pokazać jak silna i mocna jest Europa, w której najwyższe wartości oparte są o zasady demokratyczne a państwa członkowskie to wolne, autonomiczne i suwerenne kraje. Jednym z dominujących tematów na spotkaniu było to, jakie zadania czekają Rade Europy w nowym zmieniającym się świecie i starano określić się dzisiejsze położenie Rady Europy wśród innych bardzo szybko rozwijających się organizacji europejskich jak Unia Europejska czy Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Członkowie Rady musieli ustalić nowe funkcje, jakie ma spełniać Rada tak, aby nie kolidowało to z pełnionymi funkcjami przez inne organizacje. Państwa podzieliły się na dwie grupy w zależności od tego, w jakiej roli widzieliby Rade Europy współcześnie. Część z nich opowiadała się za Radą o mocno sprecyzowanym obszarze działania, głównie związanym z prawami człowieka oraz szerzeniem demokracji i rządów prawa. Druga część natomiast chciała, aby Rada Europy stała się czymś na wzór Organizacji Narodów Zjednoczonych, która zajmować miałaby się rozwiązywaniem wszystkich problemów istniejących w Europie i stałaby się arbitrem w sporach.

III szczyt Rady Europy rozpoczął się od przemówienia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego, który ogólnie określił i wyznaczył zadania stojące przed Radą Europy. Mówił głównie o prawach człowieka, o ochronie i poszerzaniu zasad demokratycznych, demokratycznych praworządności, o potrzebie godnego życia, do czego każdy człowiek powinien mieć prawo, o polepszeniu się stopy życiowej obywateli państw europejskich, europejskich pomocy, jakiej Rada powinna udzielać tym krajom, które jeszcze walczą z systemami totalitarnymi. W swoim przemówieniu A. Kwaśniewski zaznaczył również jak ważna dla Europy jest współpraca międzykulturalna, która szerzy i promuje tolerancje. Główną rolę w utrzymaniu porządku w Europie ma spełniać Trybunał Praw Człowieka. Zaznaczył, że Polska opowiada się za nadaniu Trybunałowi Praw Człowieka jak największych kompetencji na jak najdłuższy czas, aby jego praca była efektywna i jak najlepiej zwalczała takie patologie jak przestępczość zorganizowana czy korupcja. Kwaśniewski uznał, że odpowiednia współpraca Rady Europy, UE i OBWE może poprawić jakość działania i funkcjonowania wszystkich obowiązujących norm a współpracując na pewno można zrobić więcej niż indywidualnie.

Wielu przedstawicieli cały czas podkreślało, że Rade Europy powinna jak najściślej współpracować z innymi organizacjami działającymi w Europie, a ich zadania statutowe nie powinny się pokrywać.

Następnym bardzo ważnym elementem, który poruszono było obecne położenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Przedstawiciele tej instytucji powiedzieli, że nie nadążają z weryfikacją i prowadzeniem spraw, że mają bardzo wiele wniosków a procedury są zbyt długie, mówiono także o zbyt małej ilości pracowników ETC. Zastanawiano się nad tym jak ten problem rozwiązać, odciążyć trochę Europejski Trybunał, aby jego praca stała się bardziej efektywna. W rozwiązaniu tego problemu ma pomóc 14 protokół dodany do Konwencji Praw Człowieka. Przewodniczący Trybunału, pochodzący ze Szwajcarii Luzius Wildhabe nawoływał do jak najszybszego przyjęcia protokółu 14, bo uznał to za dobry początek dla poprawy funkcjonowania tej instytucji. Na temat Trybunału wypowiadał się również ówczesny premier Polski, marek Belka, który stwierdził, że niezbędna jest jak najszybsza reforma Trybunału, ponieważ bardzo duża ilość spraw, jakimi jest obciążony Trybunał może negatywnie wpłynąć na jego ogólne funkcjonowanie. Zmiany zaproponowane dotyczyły dokładniejszej i skrupulatniejszej weryfikacji wniosków, tak, aby Trybunał zajmował się tylko poważnymi naruszeniami praw człowieka. Zaproponowano także wprowadzenie swego rodzaju filii Trybunału w poszczególnych krajach.

Belka zaznaczył również, że zadaniem Rady Europy powinno być ochrona dotychczasowego dobytku Rady i ochrona dziedzictwa europejskiego, nie odgradzając się przy tym od nowych działań. Podkreślano, że rada może pełnić ważną rolę w zwalczaniu terroryzmu i likwidowaniu skutków działań terrorystycznych poprzez stanie na straży praw ofiar. Równie ważna jest stała integracja i pogłębianie współpracy pomiędzy społecznościami innych krajów. Więcej uwagi powinno poświęcić się na tworzenie dialogów międzykulturowych i zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży.

Głowa państwa gruzińskiego, Michał Saakaszwili, zaapelował o utworzenie międzynarodowej instytucji, która zajmowałby się rozwiązywaniem konfliktów na terenach byłych państw komunistycznych. Mówił również o tym, by nie stwarzać czegoś w rodzaju granicy na Morzu Czarnym, która dzieliłaby na kraje o ideach demokratycznych i na kraje o innych ideach, ponieważ zasady demokratyczne są zasadami uniwersalnymi.

Przedstawiciele krajów skandynawskich, Norwegii i Finlandii, zaznaczyli, że aby Rada Europejska mogła dalej odpowiednio funkcjonować i spełniać swoją rolę w obronie praw człowieka, musi być otwarta na zmiany i nowe sytuacje. Podkreślano również, że RE, UE i OBWE nie mogą ze sobą rywalizować. Premier Norwegii Kjell Magne Bondevik mówił o potrzebie reformy Europejskiego Trybunału oraz pogłębiania kooperacji i zacieśniania więzi pomiędzy społeczeństwami. Natomiast przywódca Finlandii, Tarja Halonen zauważył, że w obliczu globalizacji niezbędna jest poprawa funkcjonowania Rady Europy.

Portugalski premier Jose Sokrates zwrócił szczególną uwagę na wyrównywanie poziomu życia we wszystkich europejskich krajach. Uznał, że aby mógł rozwijać się cały Stary Kontynent trzeba poświęcić więcej czasu na spójność całego kontynentu. Portugalia po Polsce, po zakończeniu szczytu przejęła przewodnictwo w Komitecie Ministrów Rady Europy.

Przewodniczący Parlamentu Rady Europy, Van der Linden, stwierdził, że zadania, jakie stoją przed Radą Europy to przede wszystkim walka oprawo do życia każdego człowieka, nadzór nad przestrzeganiem podstawowych zasad demokratycznych, współpraca ze społeczeństwem, zdynamizowanie edukacji, wolność słowa i zapewnienie gwarancji wolnej wypowiedzi.

Natomiast Terry Davis, pełniący funkcje sekretarza generalnego Rady do priorytetowych celów zaliczył poszerzanie i rozwój zasad demokratycznych, promocja praworządności, ochrona praw i wolności obywatelskich. Uznał, że Rada powinna aktywniej działać w sferze zwalczania terroryzmu i rasizmu. Dodatkowo powinna zrobić wszystko, co w jej mocy by nie dopuszczać do torturowania czy innego nieludzkiego traktowania człowieka.

Pełniący wówczas funkcje kanclerza Niemiec, Gerard Schroeder za jedną z najważniejszych rzeczy, na jakich straży stać powinna Rada Europy to wolność słowa i swoboda wypowiedzi mediów.

Na początku spotkania w Warszawie bardzo często wspominano o sytuacji na Białorusi i o tym, że jest nieobecna i jako jedyny kraj Europy nie należy do grona państw członkowskich w Radzie Europy. Dodano również, że sytuacja ta spowodowana jest rządami autorytarnego Aleksandra Łukaszenki.

Na temat Białorusi wypowiedział się prezydent Litwy Valdas Adamkus, który podkreślił, że Białoruś jest całkowicie odizolowana od tej demokratycznej części Europy a reżim tamtejszego prezydenta sprawia, że naród białoruski nie ma możliwości uczestnictwa w rozwoju i integracji Europy.

Powiedział, że ma on nadzieje, iż inne państwa europejskie nie będą obojętne wobec łamania praw i takiego stanu rzeczy na Białorusi a zadaniem dla Europejczyków jest promocja na Białorusi wartości europejskich.

Minister Spraw Zagranicznych Polski Adam Daniel Rotfeld uznał rozwiązanie sytuacji na Białorusi za jeden z priorytetów Rady Europy podkreślając przy tym, że ten kraj, jako jedyny nie należy do grona tworzącego Rade Europy. Białoruś musiałaby wiele zmienić, aby móc przystąpić do tego grona. Dużo czasu podczas rozmów poświęcono na zagadnienia związane z potrzebą zmian systemowych na Białorusi, które znacznie poprawiłyby sytuacje tego kraju. Rotfeld przypomniał, że Rada opiera się na trzech głównych filarach promocja demokracji, ochrona praw człowieka i promocja praworządności, natomiast sytuacja na Białorusi jest przykładem nie spełniania wszystkich trzech kryteriów.

Prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski przyznał podczas przemówienia, że jak na ta chwilę Białoruś nie ma możliwości przystąpienie do Rady Europy, ze względu na sytuacje tam panującą. Jednak na końcowym przemówieniu powiedział, że Białoruś w przyszłości powinna stać się pełnoprawnym członkiem Rady, ze względu na to, że naród ten od wieków tworzy kulturę i wartości w Europie Europie jej wkład w rozwój Europy też jest znaczny.

Marek Belka także uznał, że nie wyobraża sobie, aby do Rady Europy dołączyła Białoruś, która nagminnie i czasami wręcz prowokacyjnie łamie wszelkie prawa człowieka i obowiązujące w całej Europie normy i standardy. Inni uczestnicy szczytu, Minister Spraw Zagranicznych Francji Michel Barier i sekretarz generalny Rady Terry Davis, wezwali naród Białoruski i jego władze do respektowania i dostosowania się do zasad i standardów panujących we wszystkich europejskich krajach. Apelowali o przeprowadzenia tam zmian tak, aby Białoruś zaczęła spełniać, choć podstawowe warunku umożliwiające uczestnictwo w Radzie Europy, które na pewno należy się Białorusi, przypominając, że obecnie kraj ten nie spełnia nawet minimalnych wymagań.

Rosyjski Minister Spraw Zagranicznych Siergiej Ławrow podkreślał, że Rosja i inne narody przeszła trudną i długą drogę reform i czasami pozostaje w tyle a czasami wręcz wyprzedza europejskie normy.

III szczyt Rady Europy w Warszawie zaowocował w przyjęcie trzech nowych konwencji Rady Europy, chodzi tu o konwencje dotyczące zwalczania terroryzmu, zakazu handlu ludźmi i ograniczaniu i zapobieganiu prania brudnych pieniędzy. Oprócz tego państwa przyjęły Deklaracje Warszawską i określiły dalszy plan działania Rady.

Przyjęta Warszawska Deklaracja składał się z dziesięciu punktów, w których uczestnicy oświadczyli, że:

  1. Będą robić wszystko, aby fundamentalny cel został osiągnięty, czyli przestrzeganie praw człowieka, promowanie demokracji i praworządności.
  2. Będą gwarantować skuteczność i przestrzeganie Konwencji o ochronie praw człowieka i norm i decyzji wydanych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka. Są zdecydowani do podjęcia nowych wyzwań przez Radę, zmian i jak najszybszą ratyfikacje protokołu 14, który pozwolić ma na skuteczniejsze działanie Trybunału. Utworzono również roboczą grupę specjalistów, których zadaniem jest opracowanie planu działania Trybunału tak, aby system działał skuteczniej.
  3. Będą starać się o jak najlepszą i jak najefektywniejszą demokracje w swoich krajach oraz o dobre rządy na wszystkich poziomach administracji rządowej, aby zapobiegać sporom i promować porządek i stabilizacje, która pomaga w rozwoju gospodarczym i społecznym. Będą tworzyć i rozwijać demokratyczne instytucje, które będą reagować i zaspokajać potrzeby wszystkich.
  4. Będą działać na rzecz umocnienia praworządności w całej Europie rozwijając przy tym dalszą współprace na tle prawa w ramach Rady Europy i będą działać zgodnie ze statutem organizacji.
  5. Zagwarantują wywiązywanie się z wszelkich obowiązków wynikających z członkostwa w Radzie Europy i przestrzeganie wszystkich obowiązujących w ramach RE norm i postanowień. Będą uprawiać dialog polityczny między państwami promując przy tym wartości demokratyczne i wymieniając się praktykami, ocenami i doświadczeniami.
  6. Zapewniają, że ich działania skierowane będą w stronę promowania i rozwijania tożsamości europejskiej ucząc przy tym szacunku do dziedzictwa i różnic kulturowych. W dalszym ciągu pomagać będą mniejszościom narodowym i wspierać kontakty międzyludzkie prowadząc o jak najgłębszej jedności Europy, w której zniknął podziały i granice.
  7. Zagwarantują sprawiedliwy dostęp do wszelkich praw socjalnych, obronę najsłabszych grup społecznych, nie dopuszczanie do izolacji oraz postarają się o większą spójność i wyrównanie poziomu państw w dziedzinie edukacji, zdrowia czy w wymiarze pomocy socjalnej, a także wzmocnią działania na rzecz współpracy kulturalnej i transgranicznej.
  8. Zagwarantują obywatelom ochronę i bezpieczeństwo przy całkowitym respektowaniu praw i wolności obywatelskich oraz nadal będą aktywnie działa na rzecz wyeliminowania terroryzmu, korupcji i przestępczości zorganizowanej.
  9. Będą zwalczać wszelkie przejawy nietolerancji czy dyskryminacji i antysemityzmu. Będą działać na rzecz zlikwidowania przemocy rodzinnej i wyrównania szans i równego traktowania kobiet i mężczyzn. Będą eliminować przemoc wymierzoną przeciwko dzieciom czy kobietom.
  10. Zapewniają wzajemną współpracę i działanie na rzecz silnej i bezpiecznej Europy z innymi europejskimi organizacjami. Należy dodać również, że:

- są gotowi do utworzenia nowych ram i warunków dla współpracy rady Europy i Unią Europejską

- ma powstać sprawozdanie na temat rozwijania się kooperacji pomiędzy Radą Europy a Unią Europejską a jej przygotowaniem miał zając się Jean-Claude Juncker

- zorganizują także poprawniejszą współpracę rady z OBWE

- są gotowi do zdynamizowania współpracy pomiędzy Radą Europy a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która ma za zadanie określenie wspólnych celów

Podczas szczytu opracowano strategie działań Rady Europy na przyszłe lata, a oto zadania wyznaczone (źródło www.coe.org.pl/):

I - PROMOWANIE WSPÓLNYCH WARTOŚCI PODSTAWOWYCH: PRAW CZŁOWIEKA, RZĄDÓW PRAWA I DEMOKRACJI

  1. Zapewnienie stałej skuteczności Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
  2. Ochrona i promowanie praw człowieka przy pomocy innych instytucji i mechanizmów Rady Europy
  3. Wzmacnianie demokracji, dobrego rządzenia i rządów prawa w Państwach Członkowskich
  4. Zapewnianie wypełniania zobowiązań podjętych przez Państwa Członkowskie i promowanie dialogu politycznego

5. Wzmacnianie roli Banku Rozwoju Rady Europy

II - POPRAWA BEZPIECZEŃSTWA OBYWATELI EUROPEJSKICH

  1. Walka z terroryzmem
  2. Walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną

3. Zwalczanie handlu ludźmi

4. Walka z przemocą wobec kobiet

5. Zwalczanie cyberprzestępczości i umacnianie praw człowieka w społeczeństwie informacyjnym

6. Promowanie etyki w biomedycynie

7. Promowanie zrównoważonego rozwoju

III - BUDOWANIE EUROPY BLIŻSZEJ LUDZIOM, EUROPY WŁĄCZENIA SPOŁECZNEGO

1. Zapewnienie spójności społecznej

2. Budowanie Europy dla dzieci

3. Oświata: promowanie demokratycznego obywatelstwa w Europie

4. Rozwój współpracy młodzieży

5. Ochrona i promowanie różnorodności kulturowej

6. Wspieranie dialogu międzykulturowego

7. Promowanie sportu

8. Zarządzanie migracjami

IV - ROZWÓJ WSPÓŁPRACY Z INNYMI ORGANIZACJAMI I INSTYTUCJAMI EUROPEJSKIMI

1. Stosunki z Unią Europejską

2. Stosunki z OBWE

3. Stosunki z Organizacją Narodów Zjednoczonych

V - WDRAŻANIE PLANU DZIAŁAŃ: PRZEJRZYSTA I SKUTECZNIE DZIAŁAJĄCA RADA EUROPY

(szczegółowe rozwinięcie poszczególnych zadań znajduje się w dokumentach dostępnych na stronie: www.coe.org.pl/)

Aleksander Kwaśniewski po zakończeniu szczytu podsumował, że przyjęte dokumenty są na czasie i spełniają te normy, które potrzebne są współcześnie i że konferencja w Polsce była udana i odpowiednio zorganizowana.

Zarówno obserwatorzy jak i uczestnicy szczytu stwierdzili, że forum w Warszawie przejdzie do przeszłości, jako spotkanie jedności europejskiej. Terry Davis powiedział, że szczyt ten był wielkim krokiem do dalszej integracji Europy. Spotkanie to miało również charakter reasumujący zmiany i dokonania, jakie zaszły w Europie Środkowo-Wschodniej. Dalsza strategia ustanowiona na szczycie mówiła głównie o utrzymywaniu standardów obowiązujących w krajach członkowskich Rady Europy, o utrzymywaniu w takiej samej postaci jak do tej pory zasad demokracji, przestrzegania praw człowieka i szerzenia praworządności. Jednym z priorytetów stała się również kwestia usprawnienia i uskutecznienia działania Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Uznano również, że spotkanie i dokumenty, jakie zatwierdzono w Warszawie pomogą Radzie odnaleźć się i określić położenie w nowej Europie. Ma w tym pomóc Deklaracja Warszawska i obrany Plan Działania a także konwencje mające na celu zlikwidowanie korupcji, terroryzmu czy handlu ludźmi.

Ważnym elementem, jaki powstał po III szczycie Rady Europy niewątpliwie ma być powstanie nowej instytucji, Forum Demokracji, którego zadaniem jest stanie na straży podstawowych filarów, o jakie opiera się Rada, czyli wzmacnianie demokracji, prawa człowieka i rządy prawa. Instytucja ta ma monitorować i nadzorować czy standardy demokratyczne są przestrzegane w krajach członkowskich. Niemiecki kanclerz Gerard Schroeder zapewniał, że Niemcy będą dążyły do jak najszybszego ratyfikowania konwencji, jakie były przedstawione na szczycie, chodzi tu o zwalczanie terroryzmu, pranie brudnych pieniędzy i handel ludźmi. Minister Spraw Zagranicznych Polski Rotfeld wyraził swoje przekonanie, że trzy konwencje na pewno spełniają zapotrzebowanie współczesności i są odpowiedzią na istniejące zagrożenia.

Podkreślił również, że obecnie największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa międzynarodowego jest terroryzm a przepisy, jakie szczyt wprowadza mówią o przeciwdziałaniu i zwalczaniu tej patologii. Określone konwencje dają wszystkim państwom członkowskim możliwość domagania się jakiegoś postępowania w przypadku zagrożenia i pomogą koordynować działania na rzecz walki z terroryzmem.

Rosyjski Minister Spraw Zagranicznych Siergiej Ławrow powiedział, że Rosja zadowolona jest z wyników III szczytu w Warszawie a wszystkie dokumenty zostały profesjonalnie przygotowane. Podczas trwania spotkania, pojawiła się pogłoska, że rosyjska delegacja ma jakieś obiekcje, co do wyglądu i formy deklaracji końcowej. Jednak niedługo później Ławrow na pytania dziennikarzy, co myśli o szczycie, odpowiedział, że jest bardzo zadowolony a w szczególności z konwencji dotyczących zwalczania terroryzmu, handlu ludźmi i walki z zorganizowaną przestępczością. Strona rosyjska wyraziła również swoje zadowolenie, iż Rada Europy w dalszym ciągu działać będzie na rzecz ochrony praw człowieka, a w szczególności na rzecz mniejszości narodowych i ludzi, którzy nie mają obywatelstwa.

Stronę ukraińską reprezentował nowy, wybrany po pomarańczowej rewolucji, prezydent Wiktor Juszczenko. Wyraził on przekonanie, że kraje Unii Europejskiej w niedługim czasie zniosą wizy dla obywateli Ukrainy i przypomniał, że Ukraina zniosła już wizy dla obywateli Unii Europejskiej. Mówiąc to zaznaczał, że te ułatwienia potrzebne są dla studentów, przedsiębiorców i naukowców. Zapewnił, że Ukraina wprowadzi czynniki antykorupcyjne, które zostały jej zalecone przez Rade Europy. W imieniu Ukrainy zapowiedział, że kraj będzie spełniał wszystkie normy demokratyczne obowiązujące w całej Europie, zostaną uruchomione działania zwalczające korupcje, przestępczość zorganizowaną, ksenofobie i antysemityzm. Zagwarantował również przestrzeganie praw mniejszości narodowych i zapowiedział utworzenie Europejskiego Centrum Młodzieży w Kijowie pod patronatem Rady Europy.

Podczas szczytu miały miejsce imprezy o charakterze kulturalnym, które miały kreować tożsamość europejską oraz poszerzyć wiedzę obywateli na temat Europy. Towarzyszące imprezy to:

Parada Schumana, ta impreza była związana z przewodnictwem Polski w Radzie Europy, z trwaniem roku Polsko-Niemieckiego, oraz Roku Edukacji Obywatelskiej.

Odbyła się również konferencja mająca na celu wzmocnienie nauki o wartościach w oparciu o konwencje praw człowieka, podczas spotkania propagowano wartości w duchu europejskim i katalog wartości wynikający z Konwencji praw człowieka, który jest jednym z elementów tworzących prawo w organizacjach europejskich.

Odbyła się również konferencja pt. "Europa obywateli - polityczna architektura Europy i wpływ obywateli na jej kształt" zorganizowana pod patronatem Kancelarii prezydenta RP. Rozmawiano na temat nowej wizji Europy i nowych zadań, jakie stoją przed Radą Europy. Dyskutowano również o roli i znaczeniu obywateli Europy na kształt i rozwój demokratycznej Europy. Mowa była również o sytuacji w krajach członkowskich Unii Europejskiej i o krajach będących poza Unią, ale będących członkami Rady Europy.

Debata o integracji europejskiej toczyła się natomiast na konferencji zatytułowanej "Polskie koncepcje integracji europejskiej i ich twórcy w latach 1939-1980".

Podczas Warsztatów Młodzieży mówiono o edukacji globalnej i o jej ewentualnym zastosowaniu w polskich warunkach. Celem spotkań był również rozwój współpracy pomiędzy organizacjami powstawanie nowych organizacji, które prowadzą działalność edukacyjną w skali całego świata.

Reasumując należy zwrócić uwagę, że główne cele i założenia Rady Europy nie zmieniają się a co najwyżej poszerzają o nowe aspekty, jak np. walka z terroryzmem. Dalej podstawą istnienia Rady Europy jest stanie na straży praw człowieka. Podkreślano zarazem, że Rada Europy musi zacząć aktywniej działać na rzecz międzynarodowej walki z terroryzmem.

Szczyt zaowocował również w nowe dokumenty, konwencje dotyczące walki z terroryzmem, handlu ludźmi i praniu pieniędzy. Pojawiły się również głosy krytyki, szczególnie ze strony rosyjskiej, że konwencje nie są zbyt precyzyjnie przygotowane a w szczególności definicja wykroczeń terrorystycznych. Uznano, że tak słabo sprecyzowane przepisy mogą doprowadzić do łamania praw człowieka pod pretekstem walki z terrorystami, gdyż przepisy wprowadzały bardzo restrykcyjne rozwiązania.