Silnikiem odrzutowym nazywamy silnik, gdzie siła napędowa tworzy się na skutek reakcji produkowanej przez wydobywający się z dyszy czynnik roboczy (gorące spaliny, strumień jonów, plazmy itp.). Podzielić je można na: przelotowe (inaczej przepływowe) oraz rakietowe. W zależności od metody sprężania powietrza, do którego wprowadzamy paliwo, silniki przelotowe można podzielić następująco:

Strumieniowe, turboodrzutowe oraz pulsacyjne. Najczęściej używane w dzisiejszych czasach są silniki odrzutowe spalinowe. Energia spalania w nich zamienia się w energie kinetyczną gazów wylotowych. Główne zespoły silnika odrzutowego spalinowego to przede wszystkim komora spalania ale także dysza wylotowa. Silniki odrzutowe spalinowe mogą być również przelotowe (tlen potrzebny do spalania paliwa brany jest z atmosfery), ale także i rakietowe(mogą pracować także w próżni kosmicznej).

Historia silników odrzutowych:

WHITTLE FRANK (1907-96)- brytyjski twórca lotniczy , doświadczalny pilot.

  • W 1930 roku opatentował silnik turboodrzutowy,
  • W 1937 roku skonstruował prototyp,
  • W 1939 roku wykonał pierwszą próbę.

Pierwszym samolotem, gdzie wykorzystano silnik turboodrzutowy jest niemiecki Heinkel He -178 skonstruowany w 1939 roku.

Budowa silnika odrzutowego (turboodrzutowy, dwuprzepływowy):

  1. Wlot powietrza
  2. Sprężarka niskiego ciśnienia (wentylator),
  3. Sprężarka wysokiego ciśnienia,
  4. Komora spalania,
  5. Wtryskiwacz paliwa,
  6. Turbina sprężarki wysokiego ciśnienia,
  7. Turbina sprężarki niskiego ciśnienia,
  8. Dysza wylotowa.