SZCZEGÓLNA TEORIA WZGLĘDNOŚCI

szybkość światła C w próżni jest taka sama dla wszystkich osób obserwujących, niezależnie od układu odniesienia, gdzie ulokowana jest konkretna osoba obserwująca, jest prędkością maksymalna w przyrodzie i równa jest 3 x 108 m/s oraz żadne ciało nie może uzyskać taką prędkość.

Wnioski: prędkość światła jest constans, nie jesteśmy w stanie uzyskać tej prędkości, prędkość nie podlega wzorom transformacyjnym, we wszystkich układach odniesienia jest taka sama, rozchodzi się ciągle po linii prostej, nie ma oporów, nie jest uzależniona od odległości, jeśli ciało przybliża się z prędkością światła to pojawiają się efekty relatywistyczne ( skrócenie długości, wydłużenie, paradoks bliźniąt, składanie prędkości), wiadomości można wysłać najszybciej z prędkością światła.

OGÓLNA TEORIA W. - zjawisko A będzie działało na zjawisko B jedynie wówczas gdy będzie znajdowało się wcześniej aniżeli zjawisko B. W dodatku pole grawitacyjne pomiędzy A oraz B doprowadzi do zakrzywienia. Bieg światła nie będzie już prostoliniowy ale będzie miał formę linii pola grawitacyjnego.

Wnioski: światło niedaleko ogromnych mas nie rozchodzi się po linii prostej. Jeśli posiadamy niewielkie masy to wówczas można przybliżyć prostoliniowy bieg światła ; wszystkie zderzenia ma zawsze wpływają na pozostałe zdarzenie ; grawitacja spowoduje zmianę współrzędnych ; na naszej planecie można przyjąć że zakrzywienie jest za niewielkie by je brać je w ogóle pod uwagę przy wyliczeniach.

Wykorzystanie: w lotach w wszechświat, reakcja syntezy jądrowej, przyrost masy oraz defekt masy.

PARADOKS BLIŹNIĄT - jeśli wyślemy jednego z bliźniaków w wszechświat to ten, który został na naszej planecie będzie starszy aniżeli ten, który poleciał w wszechświat, gdyż w kosmosie czas biegnie wolniej

CZASOPRZESTRZEŃ - jest to łączenie do tej pory 3 wymiarów (dł., szer., wys.) z 4 wymiarem jakim jest czas. By podać współrzędne ciała trzeba zdefiniować jego położenie w czasoprzestrzeni. Weźmiemy wówczas pod uwagę współczynnik zakrzywienia czasoprzestrzeni i opisaną czasoprzestrzeń.

WZGLĘDNOŚĆ RUCHU - jest to pierwsza cecha ruchu, którą wykorzystał Einstein. Próbował on odnaleźć takimi metodami współrzędne ciała by podając jedynie oraz wyłącznie zdefiniować ruch ciała w układzie ruchomym oraz nieruchomym.

ETER - jest to hipotetyczny materiał w której miało rozchodzić się światło. Ludzie byli przekonani, że bez eteru światło nie będzie się rozchodzić.

TRANSFORMACJA GALILEUSZA - LORENTZA - weźmy pod uwagę dwa układy x, y i x, y. W pierwszym układzie przemieszcza się punkt P. Jego współrzędne to x, y. W układzie nie poruszającym się ma współrzędne x, y. Obieramy sobie współrzędne odniesienia, jest to zawsze układ współrzędny powiązany z dużą masą. Układ x, y jest nieruchomy względem x, y ale ruchomy względem x, y. Układ x, y nie porusza się względem środka naszej planety ale ruchomy względem pociągu. W zgodzie z cechą względności ruchu jesteśmy w stanie wykorzystać transformację Galileusza - Lorentza. Jest to transformacja, która pozwala na podanie współrzędnych punktu P w układzie x, y i x', y'. Zakładamy iż podczas t = 0 środki układów są w jednym punkcie. Układ x, y zaczyna się przemieszczać razem z punktem P. Podczas czasu t1 posiadamy różnicę dróg pomiędzy układami. W układzie x, y w czasie t1 nie= 0 punkt P ciągle ma współrzędne x, y ale w układzie x, y ma współrzędne, które są sumą rzeczywistych współrzędnych x, y drogi pomiędzy dwoma układami

ILUSTRACJE: do ogólnej teorii - posiadamy dwa ciała A oraz B, ciała te mają masy Ma oraz Mb. Między ciałami mającymi masy zgodnie z teorią Newtona tworzy się pole grawitacyjne. Linie pola grawitacyjnego są skierowane od mniejszej masy do większej . Zachodzi jakieś zdarzenie w punkcie A w czasie Ta. Do punktu B dojdzie wiadomość o zdarzeniu A jedynie wówczas gdy nasz pomiar informacji z punktu A dojdzie wcześniej aniżeli rozpoczniemy mierzyć zatem tB powinien być większy od tA, ta wiadomość nie dotrze. W dodatku pole grawitacyjne doprowadzi do zakrzywienia toru informacji.