Silnik rakietowy – pojawia się on w przemieszczającym się obiekcie (na przykład pocisk rakietowy, rakieta); ciąg jest wytwarzany poprzez przyspieszenie czynnika roboczego albo składników jego rozkładu. Stosuje się je na dzień dzisiejszy jedynie w silnikach rakietowe spalinowych.  Silniki  pobierają tlen, który jest im konieczny do spalania paliwa z utleniaczem, który jest fragmentem rakietowych materiałów pędnych ulokowanych w napędzanym przedmiocie (w przeciwieństwie od silników spalinowych pobierają tlen z atmosfery). Silniki rakietowa podzielić można ze względu na substancje pędne: stałe, ciekłe oraz mieszane (tzw. Hybrydowe, gdzie paliwo jest stanu stałego, natomiast utleniacz stanu ciekłego). Silniki rakietowe spalinowe stosuje się przede wszystkim do napędu rakiet nośnych, statków kosmicznych oraz pocisków rakietowych.  Czasami wykorzystuje  się je w samolotach jako silniki pomocnicze (np. do wspomagania startu). Cały czas są prowadzone badania nadal dopracowaniem silników rakietowych. Jeśli chodzi o silnik rakietowy jądrowy to reaktor jądrowy wyznaczał aby źródło ciepła dla chłodzącego się gazu (czynnika roboczego), który później rozprężał  się był w  dyszy silnika. Za to w silniku rakietowym elektrycznym do nagrzewania czynnika roboczego stosuje się np. łuk elektryczny.