Teatr Niewidzialnych Dzieci - czas i miejsce akcji
Akcja utworu rozgrywa się w 1981 roku, w okresie schyłkowego PRL-u, a jej kulminacyjny moment przypada na 13 grudnia 1981 roku, czyli dzień wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Wydarzenia obejmują czas przed tą datą oraz bezpośrednio po niej, kiedy konsekwencje decyzji władz zaczynają wpływać na codzienne życie bohaterów. Czas akcji ma charakter historycznie konkretny i realistyczny, a jednocześnie jest postrzegany z perspektywy dziecka, które nie rozumie mechanizmów politycznych, lecz doświadcza ich skutków w sposób bezpośredni i emocjonalny.
Miejsca akcji są realne i precyzyjnie określone, co wzmacnia autentyzm opowieści. Pierwszą przestrzenią jest Śląsk, a dokładniej Dom Małego Dziecka w Rybniku oraz Dom Dziecka „Młody Las” w Siemianowicach Śląskich, gdzie Michał spędza większość dzieciństwa. Są to miejsca instytucjonalne, zamknięte, rządzące się jasno określonymi regułami i hierarchiami.
Kolejnym miejscem akcji jest Dom Dziecka „Dębowy Las” położony pod Lublinem, który stanowi wyraźny kontrast wobec wcześniejszych placówek. To przestrzeń kameralna, bardziej rodzinna, sprzyjająca budowaniu relacji i poczuciu wspólnoty.
Istotnym miejscem wydarzeń staje się także Lublin, a zwłaszcza plac Po Farze, gdzie dzieci wystawiają spektakl „Teatru Niewidzialnych Dzieci”. Jest to otwarta przestrzeń publiczna, w której prywatna inicjatywa dzieci zderza się z rzeczywistością polityczną i społeczną czasu stanu wojennego.
Czas i miejsce akcji wspólnie tworzą ramę realistyczną, w której indywidualne losy bohaterów zostają osadzone w konkretnym, dramatycznym momencie historii Polski.
