Możemy wyróżnić następujące symbole narodowe państwa polskiego:

FLAGA

Polska flaga złożona jest z dwóch pasów. Mają one taką samą szerokość. Górny pas jest koloru białego, dolny koloru czerwonego. Kolory te są nawiązaniem do herbu państwa polskiego. Kolor biały odnosi się do Orła Białego, natomiast czerwony ma związek z tarczą herbową. W latach wcześniejszych kolejność kolorów na fladze państwowej była różna, używano bowiem na przemian flagi biało - czerwonej lub czerwono - białej. Biało - czerwona flaga od 1831 roku jest naszą oficjalną flagą narodową. Historia polskiej flagi sięga jednak lat jeszcze wcześniejszych, nawet do średniowiecza. Orzeł biały na herbie został mianowicie umieszczony już w wieku XIII, przez książęta z rodu Piastów. Od tej pory, nieodłącznym elementem polskiej flagi był orzeł. Jego postać ulegała zmianom, jednak zawsze znajdował się w otoczeniu bieli i czerwieni. Z upływem czasu, kolor biało - czerwony uzyskał samodzielne znaczenie. Kolory te stały się obecne na sztandarach, chorągwiach, proporcach czy tarczach wojskowych i rycerskich. Wojskowy mundur w XVIII wieku został wzbogacony białymi kokardami, które stanowiły o przynależności państwowej. Kolejna zmiana została wprowadzona podczas powstania listopadowego, kiedy to kokarda zmieniła kolor na biało - czerwony. Dobroć i czystość działań polskiego narodu symbolizowana była przez kolor biały. Czerwień była symbolem dostojeństwa, oznaką potęgi i majestatu polskich władców. Od powstania listopadowego, kolory te uznawane są za oficjalne barwy polskiego państwa.

Flaga to również symbol używany przez polską żeglugę śródlądową. Bandera ta to również dwa, poziome i równe pasy o kolorze białym i czerwonym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 roku została oficjalnie zaakceptowana jako symbol narodowy.

Tylko poselstwa i konsulaty, znajdujące się poza granicami Polski, mogą używać jako tej flagi jako flagi państwowej. Statki morskie, cywilne lotniska oraz lądowiska, od 1990 roku używają również tej flagi. Symbol ten stosowany jest także przez morskie jednostki wojska jako bandera wojenna i przez wojska lądowe jako ich flaga. Oprócz pasów w kolorze biało - czerwonym został tam również umieszczony herb Polski. Znajduje się on pośrodku pasa w białym kolorze.

GODŁO

Godło polskie złożone jest z białego orła ze złotą koroną umieszczonego na tle o czerwonym kolorze. Jest on zwrócony głową w prawym kierunku. Początki powstania tego symbolu związane są z Lechem, twórcą polskiej państwowości. Symbol orła wiązany jest z Gnieznem, stolicą państwa stworzonego przez Lecha. Gniezno słynęło z dużej liczby orlich gniazd, na pamiątkę czego, twórca polskiego państwa zdecydował o umieszczeniu wizerunku orła w swoim godle. Tak mówi nam legenda, jednak historycy wizerunek orła w polskim godle wiążą z Przemysławem III Wielkopolskim. Za jego panowania, w 1290 roku, orzeł używany był jako godło i symbol państwa. Symbolika ta przetrwała i po zjednoczeniu Królestwa Polskiego dalej była używana. Odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1919 roku przyniosło oficjalną akceptację godła w tej postaci przez Sejm. W 1927 roku Prezydent RP wydał rozporządzenie, które zmieniło wizerunek orła. Projekt został stworzony przez profesora Kamieńskiego. Oparł się on na godle obowiązującym w czasach Stefana Batorego, który był bardzo podobny do tego, który jest obecnie. Po II wojnie światowej wprowadzono wizerunek orła podobny do tego obowiązującego przed wojną, lecz różnica była taka, że nie posiadał korony. Obecnie obowiązującym, od 1990 r., godłem Polski jest biały orzeł w koronie.

HYMN

"Pieśń Legionów Polskich we Włoszech" to tytuł oryginalny polskiego hymnu państwowego.

Twórca jest Józef Wybicki. Był on przyjacielem generała Dąbrowskiego. Dzieło to zostało stworzone pod wpływem chwili, gdy Wybicki ujrzał polskich legionistów, ich mundury z polskimi znakami narodowymi. Dnia 16 lipca 1797 we Włoszech, w miejscowości Reggio, gdzie miała miejsce parada wojskowa, po raz pierwszy zaśpiewano "Mazurka Dąbrowskiego". Pieśń ta szybko zyskała popularność i przyjęła się wśród legionistów. Już w czasach Księstwa Warszawskiego "Mazurek Dąbrowskiego" uznawany był za polską pieśń narodową Księstwie podczas powstania listopadowego tak też była używana. Księstwie latach 1918 - 1927 Polska nie posiadała hymnu narodowego, który byłby oficjalnie uznany. "Bogurodzica", "Boże coś Polskę", "Rota" czy "Mazurek Dąbrowskiego" były wówczas śpiewane na przemian jako hymny narodowe, gdyż brakowało tego oficjalnie uznanego. Rozstrzygnięcie nastąpiło 26 lutego 1927 roku. Odbyło się głosowanie, czego efektem było uznanie "Mazurka Dąbrowskiego" oficjalnym hymnem Polski. Tekst hymny polskiego jest następujący:

"Mazurek Dąbrowskiego"

Jeszcze Polska nie zginęła,

Póki my żyjemy.

Co nam obca przemoc wzięła

Szablą odbierzemy.

Ref: Marsz, marsz Dąbrowski,

Z ziemi włoskiej do Polski,

Za twoim przewodem

Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,

Będziem Polakami.

Dał nam przykład Bonaparte,

Jak zwyciężać mamy.

Ref: Marsz, marsz Dąbrowski…

Jak Czarniecki do Poznania

Po szwedzkim zaborze,

Dla ojczyzny ratowania

Wrócim się przez morze.

Ref: Marsz, marsz Dąbrowski…

Już tam ojciec do swej Basi

Mówi zapłakany:

"Słuchaj jeno, pono nasi

Biją w tarabany."

Ref: Marsz, marsz Dąbrowski…

Polskie symbole narodowe chronione są przez konstytucję, natomiast warunki, na jakich polskie godło i flaga polska mogą być używane określone są w ustawie.