Początki Unii Europejskiej powiązane są z rokiem 1951, gdyż właśnie wtedy, z inicjatywy Roberta Schumana, utworzono pierwszą integracyjną organizację gospodarczą, nazywała się ona Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS). Zadaniem tej organizacji było utworzenie wspólnego rynku surowcowego oraz wspólnego rynku produktów z przemysłu węglowego oraz stalowego. W dniach 1-2 czerwca 1955 r. w Mesynie odbyła się konferencja ministrów spraw zagranicznych EWWiS, postanowiono na niej o dalszej integracji w kolejnych gałęziach. W konsekwencji 25 marca 1957 r. podpisano tzw. Traktaty Rzymskie, na mocy których powstała Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG) i Euratom. Traktaty założycielskie zostały podpisane przez 6 państw: RFN, Belgię, Holandię, Luksemburg, Włochy i Francję. EWG dążyła do stworzenia unii celnej a Euratom miał ułatwiać powstanie i rozwój przemysłu nuklearnego. Następnie do tych organizacji przyłączyły się kolejne państwa: Irlandia, Dania i Wielka Brytania (w 1972 r.), potem Grecja (1981 r.)., a następnie Portugalia i Hiszpania (1986 r.), później Finlandia, Austria i Szwecja (1995 r.) oraz ostatnie rozszerzenie o 10 państw, w tym Polskę z maja 2004 r. Dziewięć pozostałych krajów to: Litwa, Łotwa, Estonia, Czechy, Węgry, Słowacja, Malta, CyprSłowenia. Układ w który Wspólnotę Gospodarczą przemianowano na Unię Europejską został podpisany w 1992 roku w Maastricht w Holandii.

Dzisiejsza Unia Europejska integruje 25 państw, w tym Polskę. Głównym zadaniem UE jest stworzenie obszaru pozbawionego granic wewnętrznych poprzez umocnienie spójności gospodarczej i społecznej; swobodny przepływ dla kapitału oraz ludności; prowadzenie wspólnej polityki finansowej oraz gospodarczej; a także wprowadzenie jednej waluty dla wszystkich członków: euro. System monetarny wspólny dla krajów członkowskich Unii Europejskiej został przyjęty 1-go stycznia 2002 roku. Jednak nie wszystkie kraje przyjęły euro, a mianowicie na razie ze swoja waluta pozostają Wielka Brytania i Dania oraz wszystkie dziesięć nowych państw. Ponadto celem UE jest także utworzenie wspólnej polityki obronnej i zagranicznej.

Obecnie Unia Europejska pełni wiele istotnych ról na scenie międzynarodowej. Jedna z nich jest konfrontacja pomiędzy politycznymi oraz gospodarczymi supermocarstwami. Dzisiejsza Unia wytwarza w przybliżeniu 20% światowego produktu brutto. Kraje, które należą do Wspólnoty mają największą wydajność na jednym hektarze w całej Europie. Państwa członkowskie prowadzą wspólną politykę rolną, społeczną, transportową i wiele innych. Mają między sobą unię celną, dodatkowo zniosły wszelkie ograniczenia przy zatrudnianiu obywateli z pozostałych państw członkowskich. Unia dążą także do ujednolicenia wszystkich norm technologicznych w krajach członkowskich.

Wspólnota Europejska to największa organizacja gospodarcza na świecie. Jej główne instytucje są następujące:

Rada Unii Europejskiej oraz Komisja Europejska, które siedziby mają w Brukseli;

Europejski Bank Centralny, siedzibę ma we Frankfurcie (nad Menem);

Europejski Bank Inwestycyjny, z siedzibą w Luksemburgu;

Europejski Trybunał Sprawiedliwości, z siedzibą w Luksemburgu;

Europejski Trybunał Obrachunkowy, z siedzibą w Luksemburgu;

Komitet Ekonomiczno -Społeczny, Komitet Regionów, Komitet Stałych Przedstawicieli;

Parlament Europejski, który siedzibę ma w Strasburgu;

Polacy za przystąpieniem do Unii musieli się wypowiedzieć w referendum powszechnym, większość obywateli powiedziała TAK. Członkostwo Polski w Unii Europejskiej przynosi naszemu krajowi zarówno korzyści jak i straty. Jedną z ekonomicznych korzyści przyłączenia Polski do wspólnoty europejskiej jest fakt, iż od momentu włączenia się Polski do UE mamy wolny dostęp do zachodnich rynków pracy, które są bardzo chłonne. Ponadto zyskaliśmy wzmocnienie technologiczne dla niektórych przedsiębiorstw, dzięki czemu zmniejszyły się trochę nasze różnice rozwojowe. Trochę poprawiła się konkurencyjność części przedsiębiorstw, głównie w sektorze usług rynkowych. Mamy także pewne korzyści polityczne i społeczne. Poniżej omówię niektóre z nich.

Od chwili wstąpienia Polski do Unii Europejskiej następuje powolna modernizacja gospodarki, a to pozwala konkurować niektórym krajowym firmom na światowym rynku. Dodatkowo zwiększyło się bezpieczeństwo zewnętrzne naszego kraju. Możemy także zaobserwować powolny napływ inwestycji zagranicznych. Unia także gwarantuje udzielenie pomocy w przypadku dużych klęsk żywiołowych. Bardzo ważną korzyścią społeczną a równocześnie ekonomiczną jest fakt, iż otrzymaliśmy swobodę podejmowania zatrudnienia we wszystkich krajach członkowskich. Swoboda ta dotyczy wszystkich obywateli nowych państw członkowskich, jednak stare kraje miały prawo wprowadzić okresy przejściowe, z tego prawa skorzystały między innymi Niemcy. Przy panującym w Polsce wysokim bezrobociu był to bardzo ważny argument, przemawiający za przystąpieniem naszego kraju do Wspólnoty Europejskiej.

Istnieją również negatywne aspekty członkostwa Polski w strukturach Unii Europejskiej. Zjawisko globalizacji w takim samym stopniu jednoczy jak i dzieli. Bardzo szybkie przetwarzanie danych i informacji ma miejsce w skali globu, a to może prowadzić do procesu tzw. "lokalizacji". Finanse, wymiana informacji i biznes prowadzą do dużego zróżnicowania warunków życiowych całych społeczeństw. Ludzie zglobalizowani próbują kierować ludźmi na poziomie lokalnym, co jest nieprzyjemne dla nich. Konsekwencją globalizacji są najczęściej liczne protesty, a co gorsza nawet zamachy terrorystyczne. Przykładem każdemu dobrze znanym jest zamach terrorystyczny z 11-go września 2001 roku na WTC w Nowym Jorku.

W jakimś radiowym wywiadzie usłyszałam kiedyś jak pan, którego nazwiska nie pamiętam mówił, że w świecie zglobalizowanym, lokalność to oznaka upośledzenia społecznego oraz degradacji.

Globalizacja ma liczne negatywne skutki. Ja przedstawię tylko te, które moim zdaniem są najważniejsze. Zjawisko to ma paraliżujący wpływ na sprawność podejmowania decyzji przez rządy narodowe. W Polsce ten skutek jest mało odczuwalny. Bardzo ważnym negatywnym skutkiem globalizacji będzie powolne upadanie mało konkurencyjnych małych firm usługowych i przedsiębiorstw oraz gospodarstw rolnych. Może także, co uważam za mało wiarygodne, wzrosnąć jeszcze bardziej biurokracja..

Wszystkie powyżej wymienione negatywne skutki przyczynią się do kolejnych zmian np.: stary porządek przestanie odgrywać jakąś ważną rolę, zacznie dominować tak zwany potocznie "wyścig szczurów", dojdzie do nadmiernej eksploatacji surowców nieodnawialnych.

Przed przyjęciem do Wspólnoty Europejskiej należało spełniać wiele różnych warunków. Polska musiała zrealizować program dostosowawczy. Zawierał on między innymi reformę systemu ubezpieczeń, małe zmiany w systemie oświaty, zmiany w systemie ochrony zdrowia, a także poprawieni polityki podatkowej, wiązało się to z wprowadzeniem setek ustaw oraz wielu innych zmian.

Przed przyłączeniem się do Unii duża liczba Polaków obawiała się, przyjęcia niektórych zachodnich zasad. Fakt, iż prawie 90% Polskich obywateli to chrześcijanie, oznacza że część z nich nie wyobraża sobie zalegalizowania związków homoseksualnych. Problem ten stwarza liczne konflikty nie tylko w Polsce ale na całym świecie.

W zakończeniu niniejszej pracy chcę pokazać najistotniejsze różnice, które istniały między Polską a członkami Unii. W Polsce jakość życia była na dużo niższym poziomie niż w krajach UE. Ponadto mamy znacznie niższy poziom technologii w gospodarce, a nasze produkty często mają gorszą jakość. W naszym kraju jest zupełnie inna struktura zatrudnienia. Bardzo widoczna różnica to brak autostrad oraz dróg szybkiego ruchu. Nasz kraj wiele jeszcze dzieli od zachodnioeuropejskich standardów. Jednak wejście do UE daje nam szansę i możliwość szybkiego nadrobienia różnic, tak jak to miało miejsce w przypadku Irlandii.