Młoda polska to epoka,której początek pada na początek lat 90-tych XIX w. , a za koniec eopki przyjmuje się rok 1918. Nazwa epoki Młoda Polska sugerowała ostry podział na stare i młode pokolenie, które wyraźnie odcinało się od wartości poprzedników. Innymi nazwami tej epoki są: neoromantyzm ponieważ doszukiwano się podobnej sytuacji jak w romantyzmie, preferowano podobne wartości ideowe i artystyczne. Fin de siecle co znaczy dokładnie schyłek wieku, nazwa podkreślała schyłkowość epoki i postacie, jakie towarzyszyły na przełomie XIX i XX. Modernizm nazwa podkreślała nowe tendencje w literaturze i sztuce dekadentyzm nazwa podkreślała nastroje schyłkowości, pesymizmu, przekonanie o zbliżającej się katastrofie. Ośrodkiem modernizmu był Kraków młodzi artyści o poeci skupieni byli wokół osoby Przybyszewskiego. Młodych artystów nazywano bohemą lub cyganerią artystyczną. Postawa życiowa jaką prezentowali określamy mianem postawy dekadenckiej, która charakteryzowała się poczuciem bezsensu życia niewiary w jakiekolwiek wartości, zwątpieniem, apatią, przeświadczeniem,że cywilizacja stępiła wrażliwości człowieka i zmierza do globalnej katastrofy. Artyści młodopolscy uciekali w alkohol, narkotyki, grzech i amoralność. Artyści młodopolscy dzielili społeczeństwo na 2 grupy: Artystów, Filistrów pospolitych nieszacunkowców o ograniczonych horyzontach myślowych, skupionych tylko na gromadzeniu majątku Filozofia: Artur Schopenhauer niemiecki filozof, który w dziele pt.”Świat jako wola i wyobrażenie” twierdził, że życie ludzkie pozbawione jest głębszego sensu, człowiek żyje ze względu na bezrozumny popęd, człowiek czyni nieustanne wysiłki, ale jego życie i tak skończy się śmiercią. Życie ludzkie pełne jest przeżyć i postępków człowieka, pełne jest cierpienia i tragedii. Potrzeby, których człowiek nigdy nie zaspokoi, budzą frustrację i powodują tzw. „ból istnienia” Filozof proponuje 3 sposoby złagodzenia tego cierpienia: Wyzbycie się wszelkich potrzeb i pożądań, wzbudzenie w sobie współczucia dla innych cierpiących, tworzenie sztuki lub lub kontemplowanie jej dzieł. Fryderyk Nietzche niemiecki filozof w dziele pt. „Poza dobrem i złem” ostro krytykował panujące zasady obyczajowe. Udowodnił, że istoty wybitne, które podjęły się próby budowy lepszego społeczeństwa, mogą działać poza przyjętą moralnością,według własnych zasad. Filozof cenił życie we wszystkich jego aspektach, nawet cierpienie trzeba przyjąć jako nieodłaczny element. Postulował kult życia tężyzny bilogicznej oraz doskonałość duchową. Ideałem była jednostka, silna psychicznie i fizycznie. Henryk Bergson filozof Francuski który w dziele „Ewolucja twórcza” uważa, że poznanie świata dokonuje się nie tylko za sprawą rozumu, a przede wszystkim i. Świat nieustannie się rozwija, rozwój ten jest samorzutny i nieobliczalny. Cłowiek jest wolny jeśli w swym działaniu kieruje się własnymi myślami i uczuciami, nie jest wolny ten, kogo ograniczają przesądy społeczne i opinia publiczna. Kierunki artystyczne. Naturalizm kieunek zapoczątkowany Francji Emila Zalę, inspirowany teorią Darwina dotyczącą ewolucji, według której doskonalenie gatunku odbywa się na drodze walki, zwyciężają osobniki silniejsze, powoduje to pewien pesymizm, ponieważ nie liczą się względy słuszności, moralności. Z teorią Darwina wiązał się także tzw. Determinizm biologiczny (dziedziczenie cech). Pisarze naturaliści uważali, że należy przedstawiać rzeczywistość taka jaką ona jest bez zniekształceń, nie unikać tematów „tabu” ale powstrzymać się od komentarza i ocen pod kątem moralności. Naturaliści pisali o środowiskach biedy, nędzy, np.: robotniczych, chłopskich. Wprowadzili mowę potoczną oraz język środowiskowy. Nie unikali opisu rzeczy brzydkich, czy odrażających. Wł. St. Reymont St. Żeromski G. Zabolska Ekspresjonizm (wyrażenie) kierunek ukształtowany w Niemczech, ekspresjoniści uważali, że sztuka nie powinna odtwarzać rzeczywistości, ale powinna być krzykiem duszy tzn. powinna wyrażać wewnętrzne przeżycia, emocje, uczucia, myśli artysty. Utwory ekspresjonistów były często zapisem snów, kłebiących się wizji. Artyści tego nurtu kpili z mieszczańskiego poczucia smaku, w utworach łaczyli wzniosłość z wulgarnością, ich utwory zawierały wyrazy potoczne, a nawet wulgarne, operowały kontrastami.St. Przybyszewski Jan Kasprowicz Impresjonizm (wrażenie) kierunek zapoczątkowany we Francji. Impresjoniści starali się uchwycić wrażenia docierające z zewnątrz do podmiotu obserwującego. Malarze impresjoniści stosowali pastelowe barwy, wychodzili w plener chcąc uchwycić jakiś moment dnia. Kształty obiektów były często rozmyte, nieostre, bardzo ważną rolę odgrywał światłocień. Wiersze cechowały się melodyjnością, ulotnością chwil, oddziaływaniem na zmysły odbiorcy poprzez takie środki poetyczne jak epitey, porównania, onomatopeje. Kazimierz Przerwa-Tetmajer J.Kasprowicz Symbolizm kierunek zapoczątkowany w Belgi. Artyści starali się wyrażać to co niewyrażalne np. rózne niepokoje człowieka, lęki, stany duszy itp. za pomocą symbolu. Symbol miał wiek znaczeń jedynie naprowadzał na sensy, ale nie ustalał ich ostatecznie. Poezja checowała się tajemniczością, wieloznacznością, nastrojowością. Stanisław Wyspiański J. Kasprowicz Secesja kierunek w sztuce głównie użytkowej charakteryzujący się wyrafinowaną formą, stosowaniem barwnych płaszczyzn, wyrazicstych kontrastów, bogatej ornamentyki. Charakterystyczne były motywy kwiatowe. S. Wyspiański