Burza - charakterystyka bohaterów
Prospero – prawowity książę Mediolanu, który po zdradzie brata został wygnany na wyspę. Uczony w sztukach magicznych, sprawuje władzę nad duchami i naturą, ale jego największym konfliktem jest wybór między zemstą a przebaczeniem. Ostatecznie dojrzewa moralnie. Postać Prospera symbolizuje rezygnację z magii na rzecz pojednania oraz triumf miłosierdzia nad pragnieniem odwetu.
Miranda – córka Prospera, wychowana na wyspie z dala od świata ludzi. Niewinna, empatyczna i pełna współczucia, patrzy na świat bez cynizmu. Jej miłość do Ferdynanda symbolizuje nowy początek i pojednanie między rodami.
Ariel – duch powietrzny uwolniony przez Prospera z zaklęcia wiedźmy Sykoraks. Lekki, posłuszny i wrażliwy, wykonuje polecenia Prospera, ale pragnie wolności. To właśnie on skłania Prospera do miłosierdzia wobec wrogów.
Kaliban – syn wiedźmy Sykoraks, pierwotny mieszkaniec wyspy. Z jednej strony brutalny i zbuntowany, z drugiej zdolny do zachwytu nad pięknem natury. Uosabia konflikt między naturą a cywilizacją oraz problem dominacji i podporządkowania, często interpretowany w badaniach jako metafora relacji kolonialnych.
Ferdynand – syn króla Neapolu. Szlachetny, lojalny i wytrwały, bez wahania podejmuje trud pracy dla Mirandy. Jego miłość jest szczera i stanowi kontrast dla intryg starszego pokolenia.
Alonso – król Neapolu, współwinny wygnania Prospera. Po utracie syna przeżywa autentyczne poczucie winy i skruchę. Jego przemiana moralna umożliwia pojednanie.
Antonio – brat Prospera i uzurpator tronu Mediolanu. Cyniczny i pozbawiony skrupułów, przez cały dramat nie okazuje skruchy nawet po ujawnieniu win. Reprezentuje chłodną polityczną ambicję.
Sebastian – brat Alonsa. Łatwo ulega podszeptom Antonia i jest gotów zamordować brata dla władzy. Postać słaba moralnie, podatna na wpływy.
Gonzalo – uczciwy doradca króla Neapolu. To on niegdyś uratował Prospera i Mirandę, zaopatrując ich w żywność i księgi. Symbol humanizmu, rozsądku i dobroci.
Stefano – pijany podczaszy królewski. Komiczna postać marząca o władzy nad wyspą. Łatwo ulega złudzeniom i manipulacji Kalibana.
Trynkulo – błazen dworski. Ironiczny i tchórzliwy, patrzy na świat przez pryzmat żartu. W duecie ze Stefanem tworzy komiczny kontrapunkt dla głównej intrygi.
