Cudzoziemka

Maria Kuncewiczowa

Biografia autora

Maria Kuncewiczowa to jedna z najwybitniejszych polskich powieściopisarek dwudziestolecia międzywojennego i czasów współczesnych. Urodziła się 30 X 1899 r. w Samarze (Rosja) w rodzinie dyrektora szkół średnich i artystki skrzypaczki. Szkołę średnią rozpoczęła w Warszawie, zaś ukończyła ją we Włocławku. W 1913 r. otrzymała dyplom nauczycielki domowej. Studiowała literaturę francuską na uniwersytecie w Nancy, następnie w latach 1916-1918 polonistykę na Uniwersytetach Jagiellońskim i Warszawskim. W Warszawie pracowała również jako tłumaczka w wydziale prasowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Studiowała w Konserwatorium Warszawskim w klasie operowej oraz w Paryżu. Występowała jako śpiewaczka na scenach Warszawy i na prowincji. Była żoną Jerzego Kuncewicza, prawnika, współpracownika Wincentego Witosa, publicysty, dramaturga i filozofa.

Kuncewiczowa należała do pokolenia skamandrytów, debiutowała w 1918 r. w czasopiśmie „Pro arte et studio” prozą poetycką Bursztyny. Jej pierwszą książką było opowiadanie Przymierze z dzieckiem, drukowane najpierw w „Bluszczu”, a w 1927 r. opublikowane w formie książkowej nakładem J. Mortkowicza. Najlepsze utwory pisarki powstały jednak dopiero po II wojnie światowej. W 1937 r. Kuncewiczowa została wyróżniona Nagrodą Literacką Miasta Warszawy, w rok później otrzymała Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury oraz Złoty Krzyż Zasługi. Po wybuchu II wojny światowej, w 1939 r., opuściła Polskę i działała na emigracji. Udała się do Paryża i Londynu, gdzie w latach 1940-1955 kierowała polskim oddziałem Pen Clubu za granicą. W 1956 r. wyjechała do USA. Osiadła w Chicago, tam była wykładowcą języka polskiego i literatury polskiej na jednym z tamtejszych uniwersytetów. Często przyjeżdżała do Polski, spędzając czas w swym domu w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, gdzie przeniosła się na stałe w ostatnich latach życia.

W 1966 r. jako gość uczestniczyła w Kongresie Kultury Polskiej. W 1974 r. otrzymała Nagrodę Państwową I stopnia.

W literaturze Kuncewiczowa była reprezentantką tzw. nurtu psychologiczno-obyczajowego. Jej najlepsza powieść Cudzoziemka (1936), zekranizowana w 1986 r. przez R. Bera, jest tego dobitnym przykładem. Pisarka w swych utworach często podejmowała problematykę psychologiczną, dokonując próby analizy życia wewnętrznego głównych bohaterek, odkrywając tym samym tajemnice ludzkiej psychiki. Oprócz Cudzoziemki w dorobku literackim Kuncewiczowej znalazły się m.in. powieści Zmowa nieobecnych (1946-1950), Leśnik (1952), Tristan 1946 (1967), Dni powszednie państwa Kowalskich (1938, pierwsza powieść radiowa), cykl opowiadań Dwa księżyce (1933, zekranizowane w 1993 r. przez A. Barańskiego), reportaż z życia Kazimierza nad Wisłą w latach 30. W domu i w Polsce (1939), szkice literackie (np. poświęcony S. Przybyszewskiemu Fantasia alla polacca, 1979), wspomnieniowe (np. Dyliżans warszawski, 1935; Natura, 1975), z podróży (np. Miasto Heroda, 1939; Don Kichote i niańki, 1965; Przeźrocza, 1985), dziennik z czasów wojny Klucze (1943). Maria Kuncewiczowa zmarła w 1989 r.

Potrzebujesz pomocy?

XX-lecie (Język polski)

Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG

autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A. Sabak, D. Stopka, A. Szóstak, D. Pietrzyk, A. Popławska
redaktorzy: Agnieszka Nawrot, Anna Grzesik
korektorzy: Ludmiła Piątkowska, Paweł Habat

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2018 Wszystkie prawa zastrzeżone.