Analiza obrazu Richarda Estesa „Sloan’s” lub „Taxi Sloan’s”

   Obraz Richarda Estesa „Sloan’s” jest typową realizacją w działalności artysty kierunku hiperrealizmu. Dzieło malarskie przedstawia ulicę z fragmentem żółtej, nowojorskiej taksówki. Po drugiej strony znajduje się budynek i autobus. Obraz przedstawia codzienne miejskie życie. Dzieło utrzymane jest w ciepłych barwach. Richard Estes jest znany z kierunku który odzwierciedla na obrazach – hiperrealizm, mamy wrażenie, że to zdjęcie. Idealne odtworzenie detali, odbić w szybach i chromowanych częściach aut.

   Autorem dzieła jest Richard Estes (ur. w 1936) , amerykański malarz którego twórczość intensywnie rozwijała się w latach 60 i 70-tych ubiegłego wieku. Jest on uważany za sztandarowego twórcę hiperrealizmu (fotorealizmu) był w tym do granic przesadny, nie ingerował ani nie interpretował - odwzorowywał ściśle to co sfotografował. Czasem używał kilku zdjęć, aby „zapisać” do późniejszego wykorzystania jak najbardziej wyraziste obrazy otoczenia choćby odbić w szybach czy karoseriach aut.

   Kształt obrazu to prostokąt usytuowany horyzontalnie. Dzieło malarskie jest utrzymane w ciepłych barwach, dominują kolory jaskrawe. Układ kolorów i kształtów na płaszczyźnie obrazu rozmieszczony jest symetralnie. Po lewej stronie mamy taksówkę jak i po prawej autobus. Faktura jest gładka, co zawdzięcza jeszcze lepszym urealistycznieniem i pozornego myślenia, że to zdjęcie. Wszystkie linie są idealne, co świadczy że były malowane aerografem który z resztą autor obrazu wielokrotnie wykorzystywał, ponad to warstwy są cienkie, dbale nałożone oraz bez zacieków co wywołuje na odbiorcy wrażenie dodatkowej realistyczności – co znowu przemawia do odbiorcy, że to zdjęcie. Obraz namalowany został na płótnie.  Źródło światła jest naturalne - słońce, które idealnie oświetla całą ulicę, autor wykorzystuje światłocień - wydobywa cienie z wszystkich możliwych elementów, gdzie może występować, co dodatkowo urealistycznia dzieło. Perspektywa przestrzeni na płaszczyźnie obrazu jest centralna(zbieżna i linearna).

   Dzieło przedstawia codzienność w nowojorskim mieście, analizując obraz trudno dostrzec jednoznaczny klucz interpretacyjny. Może autor dzieła chciał pokazać codzienną monotonię życia w mieście – korki, wypadki, nawiązując, że życie na wsi jest spokojniejsze i zarazem wygodniejsze. Twórca chciał może pokazać, atuty życia w mieście – łatwa dostępność wszystkiego, większa szansa na znalezienie zawodu, lepszy poziom edukacji, opieka medyczna - ludzie mają do niej łatwiejszy dostęp, wszędzie jest blisko - jest wiele sklepów, instytucji, więcej miejskich transportów(w tle widać autobus i ledwie widoczne szyny). Zastanawiając się przez dłuższy czas, namalowany obraz wprowadził mnie w refleksje przemijania czasu, że autor odtwarzając moment ukazany na dziele malarskim wydarzył się tylko raz. Nigdy nie można odtworzyć momentu w identyczny sposób. Ziemia wykonuje ciągły ruch i zmiany(ciśnienia, temperatury, położenia słońca itd.). Nieuchronności towarzyszy tutaj także nieodwracalność i powszechność zdarzeń oraz zjawisk. Przemijanie to nieodłączna cecha naszego bytu. Przemija czas, przemija nasze życie, chwile, momenty. Jedne rzeczy się kończą, inne zaczynają. Na świecie jest jedyna stała rzecz – zmiana. Występuje konwencja realistyczna. Tytuł nie podpowiada sposobu patrzenia na dzieło.