W 1830 roku Adam Mickiewicz przebywał we Włoszech. Tam, dowiedział się o powstaniu listopadowym. Próbował dostać się do Królestwa Polskiego, jednak bez powodzenia. Poeta, bardzo przeżył fakt, że nie mógł uczestniczyć w tym zrywie narodowowyzwoleńczym. Napisał III cz. "Dziadów", zwaną "Dziadami drezdeńskimi", ze względu na to, że Mickiewicz, napisał je, w Dreźnie. Utwór ten, zawiera w Ustępie, wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich " Do przyjaciół Moskali". Mickiewicz uczynił adresatem tego wiersza Aleksandra Bestużewa. Był to rosyjski prozaik, poeta i krytyk literacki. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego , tak napisał do swojej matki: "Byłem niezmiernie zasmucony i oburzony wiadomością o zdradzie warszawskiej. Jaka szkoda, że nie uda mi się wymienić kul (...) z panami dobrodziejami. (...) Krew Krew Symbol ofiary, oczyszczenia, męczeństwa, wtajemniczenia, rodu, pokrewieństwa.
Starożytność Biblia, Stary Testament KREW PRZELANA: Kain, zabijając brata, przelał jego krew, był ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
ich zaleje, ale czy na zawsze? Daj Boże". Mickiewicz wspomina jednak tego rosyjskiego poetę, jak swojego przyjaciela, który również został przez cara zniszczony. Bestużewa, poznał Mickiewicz, kiedy przebywał w Rosji, na przymusowej emigracji.

"Ta ręka, którą do mnie Bestużew wyciągnął,

Wieszcz Wieszcz natchniony poeta, prorok, traktowany jako duchowy przywódca narodu. Szczególną rolę pojęcie to odegrało w okresie romantyzmu, epoce, w której poetę traktowano jako geniusza, jednostkę ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich i żołnierz, ta ręka od pióra i broni

Oderwana, i car ją do taczki zaprzągnął;

Dziś w minach ryje, skuta obok polskiej dłoni".

Wspomina również, Rylejewa, którego traktował, jako człowieka, który walczy po tej samej stronie, co on. Był poetą, oraz jednym z przywódców powstania dekabrystów. Został powieszony w 1826 roku. Dekabryści przeciwstawiali się władzy carskiej, oraz pańszczyźnie chłopów.

" (…) Szlachetna szyja Rylejewa,

Którąm jak bratnią ściskał carskimi wyroki

Wisi do hańbiącego przywiązana drzewa;

Klątwa ludom, co swoje mordują proroki".

Mickiewicz, jest wzburzony tym, że Rosjanie, mordują swoich artystów narodowych. Uważa, że nie maja szacunku, nawet, dla własnych rodaków. Wyraźnie rozróżnia, w tym utworze przyjaciół i wrogów. Zadaje im pytanie, czy również oni, jego pamiętają. Zapewnia, że mają zawsze miejsce, w jego pamięci i sercu. Domyśla się, że niektórzy są zmuszani do współpracy, nagradzani orderami, na których im nie zależy, i nie są z nich dumni.

W III cz. "Dziadów", przedstawia sylwetkę gubernatora Warszawy Mikołaja Nowosilcowa. Pełnił rolę pełnomocnika cesarskiego. Jego cechą charakteru, było to, że przede wszystkim stawiał na pierwszym miejscu, własne interesy i dobro. Starał się jak najbardziej, przypodobać się carowi.

"Ach, gdyby jaki dowód! choćby podejrzenie,

Ślad dowodu, cień śladu, choćby cieniów cienie!

Nieraz już mi o uszy obiła się mowa:

To Czartoryski wyniósł tak Nowosilcowa".

Obaczym teraz, kto z nas będzie mógł się chwalić,

Czy ten, co umiał wynieść, czy ten, co obalić".

Zamykał szkoły, rusyfikował je. Stworzył sieć tajnej policji, która poszukiwała choćby zalążków tajnych organizacji patriotycznych. Przyczynił się do zsyłki wielu Polaków. Wyjeżdżali studenci, gimnazjaliści, dzieci. Stał się najbardziej znienawidzonym człowiekiem w Królestwie. Wpadł na trop licznych towarzystw, założonych przez młodzież. Połączył wiadomości dotyczące działalności młodzieży litewskiej i tej z Królestwa. Wpadł na trop Towarzystwa Filomatów. Następowały aresztowania, przesłuchania połączone z torturami. Polacy przebywali w więzieniach, przez dłuższy okres czasu, bez wiedzy, kiedy zostaną wypuszczeni. Niektórzy, nie wracali tak długo, że rodziny uważały ich, za zaginionych. Mickiewicz, opisuje go min. w scenie VIII "Pan Senator". Nowosilcow, pije kawę z Doktorem, Pelikanem i Bajkowem, omawiając bieżące sprawy w Królestwie. Kiedy, za bardzo natarczywy w swoich prośbach o zapłatę kupiec Kupiec A. Mickiewicz Powrót taty, bohater drugoplanowy; odczuwa radość i szczęście na widok dzieci, które czekają na jego powrót. Widok zbójców sprawia, że jest przerażony, błaga bandytów o ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Kanissyn, przychodzi do gubernatora, ten mści się straszliwie.

"SENATOR

Napisz grzecznie, niechaj czeka.

(zamyśla się)

A propos - ten Kanissyn - trzeba mu wziąć syna

Pod śledztwo. - Oj, to ptaszek!

SEKRETARZ

To mały chłopczyna.

SENATOR

Oni to wszyscy mali, ale patrz w ich serce Serce Serce symbolizuje miłość, miłość Boga, dobroć, uczucie, szczerość, niewinność, miłosierdzie, współczucie, oddanie, szczodrość, przyjaźń, zgodę, charakter, życie duchowe, ... Czytaj dalej Słownik symboli literackich -

Najlepiej ogień zgasić, dopóki w iskierce".

W trakcie wizyty pani Rollinson, Nowosilcow udaje, że nie zna historii jej syna, uwięzionego i torturowanego. Kłamie, bez wyrzutów sumienia, chociaż przed chwilą właśnie o nim rozmawiał. Stara się zachować pozory. Mówi kobiecie, że jak tylko dowie się czegoś, na jego temat, zaraz ją powiadomi. Kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum jest niewidoma i prosi, o spotkanie z synem. Okazuje się, że syn pomimo 300 kijów, żyje. Gubernator, zastanawia się, jak chłopak mógł to przeżyć. Żeby uciszyć rozchodzące się o nim wieści, został wyrzucony, z celi przez okno.

Adam Mickiewicz, opisuje Rosję, widzianą przez więźniów wysyłanych w głąb Rosji. Zamieszcza, te spostrzeżenia w utworze "Droga do Rosji". Ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum SA wywożeni kibitkami. Przedstawia ją, jako kraj pusty, zimny i bezludny. Ludzie, którzy tam żyją, są prości, nie wiedzą, że żyją w takim ucisku i niewoli.

"Spotykam ludzi - z rozrosłymi barki,

Z piersią szeroką, z otyłymi karki;

Jako zwierzęta i drzewa północy

Pełni czerstwości i zdrowia, i mocy.

Lecz twarz każdego jest jak ich kraina,

Pusta, otwarta i dzika równina;

I z ich serc, jako z wulkanów podziemnych,

Jeszcze nie przeszedł ogień aż do twarzy,

Ani się w ustach rozognionych żarzy,

Ani zastyga w czoła zmarszczkach ciemnych".

Adam Mickiewicz, przedstawia Rosjan, w epopei narodowej "Pan Tadeusz". Stworzył w niej postać kapitana Nikity Rykowa, który rozumie dążenia niepodległościowe Polaków. Jego przeciwieństwem jest kapitan Kapitan J. Korczak Król Maciuś Pierwszy, bohater epizodyczny; w czasie wojny był porucznikiem, dowódcą oddziału, w którym służył Maciuś. Chętnie uczył wtedy małego Wyrwidęba. Po wojnie król ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Rykow, który gardzi Polakami, nie rozumie ich.

"Wprawdzie oficer rotny, pan Nikita Ryków,

Moskal, lecz dobry człowiek, dał się udobruchać,

Cóż, kiedy sam majora Płuta musiał słuchać!

Ten major, Polak rodem, z miasteczka Dzierowicz,

Nazywał się (jak słychać) po polsku Płutowicz,

Lecz przechrzcił się; łotr wielki, jak się zwykle dzieje

Z Polakiem, który w carskiej służbie zmoskwicieje.

Płut stał z fajką przed frontem, w boki się podpierał

I gdy mu kłaniano się, nos w górę zadzierał".

Wydaje mu się, że ciągle starają się działać przeciwko carowi.

"Czy ty oszalał, Ryków? to służba cesarska,

A służba nie jest drużba, stary, głupi Ryków!

Czy ty oszalał? ja mam puszczać buntowników!

W takim wojennym czasie! Ha, pany Polaki,

Ja was nauczę buntu! Ha,  szlachta Szlachta uprzywilejowany stan społeczny, który wyłonił się ostatecznie w Polsce w XIV w. spośród rycerstwa. O przynależności do tego stanu decydowało przede wszystkim urodzenie, rzadziej ... Czytaj dalej Słownik historyczny łajdaki".

Rosjan, nazywano Moskalami. Było to nazwa potoczna, mająca znaczenie negatywne. Adam Mickiewicz, nie był niechętny wszystkim Rosjanom. Miał wśród nich przyjaciół. Wielu Rosjan, było porządnymi ludźmi i starali się pomóc Polakom. Sami organizowali własne towarzystwa patriotyczne, tak jak np. Dekabryści, którzy walczyli o dobro swojego narodu i przeciwstawiali się rządom cara. Adam Mickiewicz, nie był negatywnie nastawiony do wszystkich Rosjan. Wiedział, że zniewoleni ludzie istnieją zarówno w Rosji, jak i w Polsce. Kiedy przebywał w Rosji, spotykał się z arystokracja Arystokracja Z. Krasiński Nie-boska komedia, bohater zbiorowy; przeciwnicy rewolucjonistów
Przedstawiciele: hrabiowie, baronowie, książęta - ostatni przedstawiciele arystokracji. Są też bankierzy - ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
rosyjską. Niektórzy z nich byli ludźmi rozumiejącymi Polaków. W każdym kraju, znajdą się ludzie sprawiedliwi i tacy, którzy będą chcieli wykorzystać sytuację do własnych celów.