Biały Przylądek (Cap Blanc) jest najbardziej wysuniętym na północ krańcem Afryki. Znajduje się w Tunezji, w kierunku północnym od Bizety.

Bielsko - Biała to miasto na Pogórzu Śląskim, w województwie śląskim, na terenie Beskidów: Śląskiego i Małego. Przez miejscowość przepływa rzeka Biała będąca prawym dopływem Wisły. W roku 2000 miasto liczyło około 182 tysięcy mieszkańców. Bielsko-Biała jest centralnym punktem Bielskiego Okręgu Przemysłowego. Historia miasta sięga wieków średnich, gdy w trzynastym stuleciu powstał gród piastowski Księstwa Cieszyńskiego, założony przez Mieszka I. Od 1312 roku Bielsko-Białej nadano prawa miejskie. Miasto powstało z połączenia dwóch miejscowości położonych po obu stronach rzeki Białej: Bielska i Białej. Starszą częścią Bielsko-Białej jest Bielsko, powstałe na wzgórzu, w pobliżu zamku książęcego. Przez Bielsko przebiegał szlak handlowy prowadzący na Morawy. W XIX w. silnie rozwinął się w mieście przemysł wełniany. Na początku XX w. miasto na pewien czas zostało przyłączone do Austrii Niemieckiej, do Polski wróciło w 1920 roku.

Biała jest młodszą częścią miasta, prawa miejskie ma dopiero od XVIII w. (1723r.), w 1918 roku została wcielona do obszarów polskich. 21 lat później razem z Bielskiem została włączona do granic III Rzeszy. Na terenach Bielska i Białej miały miejsce liczne prześladowania i egzekucje powstańców śląskich. W czasie wojny rozwinęła się tu działalność konspiracyjna i partyzancka.

Formalnie Bielsko-Biała istnieje od stycznia 1951 r., wtedy zostały połączone obydwie miejscowości (Bielsko i Białą) w jedną. Miasto było źródłem wielu gałęzi przemysłu: włókienniczego, transportowego (dawna fabryka FSM, obecnie Fiat Auto Poland), odzieżowego, maszynowego, spożywczego, produkowano tu maszyny włókiennicze "Befama". W mieście silnie rozwinęła się turystyka i ośrodki sportów zimowych. Z najważniejszych zabytków wymienić należy kościół pod wezwaniem Trójcy Świętej z XVII w.., starówkę miejską oraz kościół ewangelicki z przełomu XVIII i XIX w. w Białej. W 1975 roku Bielsko-Biała stała się stolicą województwa bielskiego.

Białystok to miasto położone w północno-wschodniej części Polski, nazwa miasta pochodzi od przepływającej przez nie rzeki Białej. Początki miasta wg legendy szacuje się na wiek XIV, kiedy osadę nad rzeką Białą założył książę Giedymin. Natomiast prawdziwa historia podaje, że założycielem w XV w. był Mikołaj Michnowicz Raczkowicz. Od roku 1665 do 1802 wieś, a później od XVIII w. miasto, były własnością Branickich, a następnie Potockich.

Historia rozbiorowa Polski spowodowała, że po ostatnich rozbiorach miasto znalazło się pod władzą pruską, a od 1807 pod władzą rosyjską. W XIX wieku w Białymstoku silnie rozwinął się przemysł włókienniczy.

Początkowo działania I Wojny Światowej omijały Białystok. Hitlerowcy prowadzili ostre represje na ludności białostockiej, zsyłając ludzi do łagrów, na Syberię i do Kazachstanu a także mordując ich w Katyniu. Na terenie Białegostoku utworzono drugie, co do wielkości w Polsce getto żydowskie. W lutym w 1943r. w getcie wybuchło powstanie, a ostatecznie zostało ono zlikwidowane a ludność żydowska wymordowana w sierpniu w 1943 r. W 1944 roku Armia Czerwona wyparła niemieckiego okupanta, niestety kosztem miasta, które wtedy zostało znacznie zniszczone. W czasie okupacji niemieckiej zginęło około 59 tysięcy mieszkańców miasta.

Po wojnie miasto znowu zasłynęło z włókiennictwa, między innymi produkowano tu dywany. Rozwinęły się również inne gałęzie przemysłu: metalowy, spożywczy, drzewny, materiałów budowlanych, elektroniczny. Miasto jest również ośrodkiem edukacyjnym, wskazują na to uczelnie: Akademia Medyczna, Politechnika, Akademia Muzyczna, filia Uniwersytetu Warszawskiego i Wydział Reżyserii Teatru Lalek. Wśród zabytków wymienić należy Pałac Branickich, Pałac Lubomirskich, ratusz.

Biała Podlaska to miasto zlokalizowane na Podlasiu, w środkowo-wschodniej części Polski w bliskiej odległości od granicy z Białorusią (36 km). Biała Podlaska leży nad rzeką Krzną i liczy około 55 tysięcy mieszkańców. W XV wieku miejscowości nadano prawa miejskie. Od 1569 do 1813 roku w mieście panowali Radziwiłłowie i oni przyczynili się do rozbudowy i świetności miasta. W czasie wojny w mieście powstał obóz jeniecki dla Rosjan i Włochów.

W mieście silnie rozwinięty był przemysł włókienniczy, meblowy, spożywczy. Swoją filię ma tutaj warszawska Akademia Wychowania Fizycznego.

Rzeka Biała, zwana Dunajcową ze względu na to, że jest jednym z prawych dopływów Dunajca. Ma długość 101 km, i powierzchnię dopływów 983 km2. Swój początek bierze w Beskidzie Niskim w masywie góry Lackowej. Rzeka Biała przepływa przez Grybów, Tarnów, Bobową, Ciężkowice, Tuchów i Białą, a na drodze jej przepływu (Pogórze Ciężkowickie), leży rezerwat przyrody, zwany "Skamieniałym Miastem".

Biała Przemsza - rzeka wypływająca z torfowisk na Wyżynie Olkuskiej. Przepływa przez województwo małopolskie i śląskie, ma 63,9 km długości i 876,6 km2 powierzchni dopływów. Razem z Czarną Przemszą w Mysłowicach tworzy rzekę Przemszę, która jest lewobrzeżnym dopływem Wisły. W górnym biegu występuje i dominuje pstrąg potokowy, stwierdzono również występowanie raka szlachetnego. Przez długi czas dolny bieg rzeki był zanieczyszczony ściekami, obecnie sytuacja jest opanowana i na całej długości rzeki żyją ryby. W biegu dolnym rzeka płynie przez duże kompleksy leśne.

Białe Jezioro, położone na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Wraz z innymi jeziorami (Necko, Sajno i Studziennicze) wchodzi w skład Kanału Augustowskiego. Ma 479 hektarów powierzchni i 6 km długości. Rozciąga się na szerokość około 1,2 km i dochodzi do 30 metrów głębokości. Bliskość Puszczy Augustowskiej stwarza dobre warunki turystyczne z licznymi ośrodkami wypoczynkowymi, domami wczasowymi i kąpieliskami.

Białe Morze - morze wewnątrzkontynentalne, będące częścią Morza Arktycznego, oddzielone od niego Półwyspem Kolskim i wybrzeżem północno-zachodniej Rosji (Półwysep Kanin). Ma około 90 km2 powierzchni i sięga do 330-340 m głębokości. W lecie osiąga temperaturę 15°C, w zimie -1,6°C. Przez długi czas w ciągu roku jest zamarznięte, lód utrzymuje się na jego powierzchni nawet od końca sierpnia do maja. Przez Kanał Białomorsko-Bałtycki (rzeki Drwina i Onega) łączy się z Morzem Bałtyckim. Głównymi portami Morza Białego są Archangielsk i Biełomorsk. Jest zasobne w ryby, poluje się tu na foki. Zasolenie morza waha się od 26 do 30‰.

Bluefields - miasto w Nikaragui, założone w 1670 r. przez Anglików, stąd jego nietypowa nazwa. Zlokalizowane jest u ujścia Rio Escondido do Morza Karaibskiego, jest ważnym portem morskim. Eksportuje głównie kawę i banany, posiada rozwinięty przemysł rybny. Bluefields w 1990 zamieszkiwało około 30 tysięcy mieszkańców.

Czarna Rzeka - przepływająca przez Chiny i Wietnam, jest prawobrzeżnym dopływem Rzeki Czerwonej. Ma około 800 km długości, jej źródła znajdują się w masywie Wulian-szan. Terenem przepływu Czarnej Rzeki jest Wyżyna Junnańsko-Kuejczouska, i jedno z większych miast Hoa Bing. Siłę jej przepływu wykorzystuje się do produkcji elektryczności.

Elstera Czarna - (niem. Schwarze Elster), rzeka we wschodnich Niemczech. Jest prawym dopływem Łaby o długości 188 km. Wypływa z Pogórza Zachodnisudeckiego, z Gór Łużyckich. Przepływa przez Kamenz, Hoyerswerde, Senftenberg.

Czarna Woda - to niewielka miejscowość położona nad rzeką Wdą na południu województwa pomorskiego, na obrzeżu Borów Tucholskich. Istnieje od 1950 roku jako ośrodek wypoczynkowy i rekreacyjny. W 1993 miejscowości nadano prawa miejskie. Ze względu na dogodne położenie (czyli bliskość rzeki oraz lokalizacja przy szlaku Kaliningrad-Berlin), w połowie XX w. założono tu fabrykę płyt pilśniowych.

Czarna Woda (Wda) - rzeka będąca lewym dopływem Wisły na północy Polski. Ma długość około 200 km i powierzchnię dopływów 2325 km2. Wypływa z jeziora Krążono na Równinie Charzykowskiej. Przepływa m.in. przez Wdzydze, Radolne, Gołuń, Jelenie i Słupinko oraz Bory Tucholskie. W okolicach Świecia łączy się z Wisłą. Głównymi dopływami Wdy są: Trzebiocha, Niechwaszcz, Prusina a większe miejscowości na jej drodze to Czarna Wda, Tleń, Świecie. Rzeka Wda spełnia dobre warunki do organizacji spływów kajakowych.

Morze Czarne - morze wewnątrzkontynentalne, rozciąga się między Azją Mniejszą na południu, Niziną Wschodnioeuropejską na północy, Kaukazem na wschodzie i Półwyspem Bałkańskim na zachodzie. Na północy jest podzielone przez półwysep Krymski i tworzy odnogę zwaną Morzem Azowskim. Cieśnina Bosfor i Dardanele stanowią łącznik Morza Czarnego z Morzem Śródziemnym. Nazwa morza pochodzi od jego barwy którą nadają występujące w nim w dużych ilościach siarczki. Jego powierzchnia całkowita (z Morzem Azowskim) to 461 tys. km2, objętość 555000 km3. Największe głębokości Morza Czarnego dochodzą do 2258 m, średnia głębokość - 1315 m; największa rozciągłość wzdłuż równoleżnika sięga 1150 km, a wzdłuż południka 580 km. Najbardziej popularne i łatwo dostępne kąpieliska nad Morzem Czarnym występują na Półwyspie Krymskim, w zatokach, np.: Jagorlickiej, Tendorowskiej, Karkinickiej, Sewastopolskiej, Bałakawskiej, Teodozyjskiej. Do Morza Czarnego wpadają rzeki: Dunaj, Bug, DnieprDniestr. Najważniejszymi portami są: w Rumunii - Konstanca, w Bułgarii - Warna i Burgas, w Rosji - Noworosyjsk, na Ukrainie - Odessa, w Gruzji - Poti i w Turcji - Trabzon oraz Samsun. Na Krymie, w Bułgarii i Rumunii znajdują się znane uzdrowiska.

Ze względu na położenie śródlądowe, występuje tu klimat kontynentalny. Zimą temperatura powietrza osiąga

-25°C a latem waha się od 22 do 23°C. Temperatury wody latem dochodzą nawet do 27°C a zimą spadają do około 5°C. W zimie wieją wiatry z południowego-wschodu.

Zasolenie na powierzchni wody jest niższe niż w głębinach i wynosi 18,2‰. Jeszcze niższe zasolenie mają wody północno-zachodniej części morza (ok. 14‰), a wody przy brzegach są stosunkowo słabo zasolone (5-10‰). Różnice w zasoleniu wód powierzchniowych i głębinowych są powodowane mieszaniem się wód Morza Czarnego wodami Morza Śródziemnego. W silnie zasolonych głębinach Morza Czarnego nie występuje życie. Północno-zachodnie obszary morza są zasobne w ropę naftową.

W basenie Morza Czarnego żyje wiele gatunków ryb (około 185), jednak gospodarka rybna jest słabo rozwinięta, głównie łowi się makrelę, sardelle, ostroboka i jesiotrowate.

Morze Czerwone - morze wewnątrzkontynentalne, należące do basenu Oceanu Indyjskiego. Zlokalizowane między kontynentem afrykańskim a Półwyspem Arabskim, połączone z Morzem Śródziemnym przez Kanał Sueski, a z Oceanem Indyjskim za pośrednictwem cieśniny Bab al-Mandab. Posiada 1932 km długości, i osiąga około 306 km szerokości. Jego powierzchnia wynosi 460 tysięcy km2, największa głębokość sięga 3039 m, a średnia wynosi 437 m. Objętość Morza Czerwonego to 201 tysięcy km3. Morze Czerwone znajduje się w miejscu styku dwóch płyt tektonicznych. Samo morze powstało w wyniku pęknięcia skorupy ziemi i jej podzielenia się na odrębne płyty tektoniczne. Morze Czerwone charakteryzuje się wysokim zasoleniem i jednymi z najwyższych temperatur. W zimie (w styczniu) temperatury atmosfery wahają się od 16°C w okolicach Kanału Sueskiego, do ok. 24°C w okolicach cieśniny Bab al-Mandab. W lecie temperatury wód Morza Czerwonego wahają się między 28 - 33°C w lipcu, w sierpniu 27-32°C a w zimie są niższe o około 5 do 6°C. Morze Czerwone nie wyróżnia się zbyt silnie rozwiniętą linią brzegową. W jej obrębie, w części południowej, znajdują się niewielkie, chociaż liczne wyspy np. Dahlak, Farasan czy Zukar. Na północy znajduje się półwysep Synaj z Zatoką Sueską i Zatoką Akaba. Cechą charakterystyczną dla basenu Morza Czerwonego jest rafa koralowa rozciągająca się wzdłuż linii brzegowej na długości około 2000 km. Morze Cz. nie jest zlewiskiem dla żadnej z większej rzek, otoczone jest przede wszystkim pustyniami. Bardziej niż połowy ryb, rozwinięte są tu połowy pereł i wydobycie korali. W Zatoce Sueskiej wydobywa się ropę naftową.

Morze Czerwone jest ważnym ogniwem dla transportu morskiego. W obrębie jego basenu znajduje się kilka znaczących w żegludze portów: Suez w Egipcie, Port Sudan w Sudanie, Dżudda w Arabii Saudyjskiej, Massaua w Etiopii i Al.-Hudajda w Jemenie. Ze wszystkich przewozów morskich na świecie, aż 15% odbywa się wodami Morza Czerwonego.

Morze nazywane jest czerwonym przez okresowe wykwity glonów (Trichodesmium eruthraeum), których czerwony barwnik zabarwia jego wody na czerwono.

Zielona Góra - stolica byłego województwa zielonogórskiego, położonego w południowo-zachodniej Polsce. Obecnie miasto w województwie lubuskim. Obejmuje obszar 58,32 km2 a liczba ludności wynosi 118,7 tysięcy mieszkańców (z 2004r.). W okresie średniowiecza była to osada targowa na szlaku handlowym prowadzącym z Wrocławia do Szczecina. Pierwsze wzmianki o Zielonej Górze pochodzą z 1301 roku. Od 1323 roku miejscowość posiada prawa miejskie. Szczególny rozwój miasta przypada na czasy Henryka IX, który zlecił otoczyć Zieloną Górę murem z kamienia i cegły, zastępując wcześniejsze drewniane umocnienia. Fragment tego muru został zachowany do dziś. W 1331 roku miasto znalazło się pod panowaniem czeskim, do roku 1488 znajdowała się w obrębie księstwa żagańsko-głogowskiego. Później miasto na krótko znalazło się pod panowaniem Jana Olbrachta z ręki Władysława Jagiellończyka, następnie po roku 1498 władzę nad miastem przejmuje Zygmunt Jagiellończyk. Od roku 1506 Zielona Góra znalazła się w granicach Czech.

Za czasów Henryka IX rozwija się handel, rzemiosło, uprawa winorośli. Wśród rzemiosł szczególnie rozkwita sukiennictwo i produkcja wina. Od 1742 roku miasto przechodzi w ręce pruskie. Od drugiej połowy XIX wieku po długim czasie rządów pruskich do miasta napływa ludność polska, m.in. z okolic Poznania. Wzrasta zaludnienie i obserwuje się ponowny rozwój Zielonej Góry. Rozpoczynają działalność liczne organizacje, między innymi Związek Polaków w Niemczech (od 1923), Towarzystwo Rzemieślników Polskich (od 1898 do 1935). Na lata drugiej wojny światowej przypada tu lokalizacja obozów jenieckich dla Rosjan, Francuzów, i Włochów oraz obozy pracy. W Zielonej Górze osadzani byli więźniowie obozu koncentracyjnego w Rogoźnicy i w Żaganiu. Po zakończeniu drugiej wojny światowej Zielona Góra wróciła do Polski.

Zielona Góra była ważnym ośrodkiem kultury i gospodarki. Rozwinęły się tu liczne gałęzie przemysłu: spożywczy, włókienniczy, elektromaszynowy i drzewny, oraz znajdował się jeden z wielu w Polsce węzeł komunikacyjny (kolejowy i drogowy). Przetrwała uprawa winorośli.

Wśród zabytków znajduje się XV-XVI wieczny kościół pod wezwaniem św. Jadwigi, kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej oraz zabudowania miejskie (ratusz z XVI w., mury obronne i baszta z XV w., domy, oraz palmiarnia która początkowo była Domem Winnicznym z 1818 roku).

Republika Zielonego Przylądka - Wyspy Zielonego Przylądka na Atlantyku (Cabo Verde, Republica de Cabo Verde, zachodnie brzegi kontynentu afrykańskiego). Niewielkie państwo o powierzchni około 4000 km2. Stolicą jest Praja licząca w 1990 roku 62000 mieszkańców. Do innych większych miast należą Sao Tiaro, Santo Antao i Sao Vicente. Językiem urzędowym jest portugalski, ludność na co dzień posługuje się kreolskim. Walutą Wysp Zielonego Przylądka jest escudo (1 escudo to 100 centavos).

Żółta Rzeka - rzeka chińska (Huang He, Huang Ho), jedna z najdłuższych rzek na świecie o długości około 4845 km i powierzchni dopływów 752 km2. Źródła Żółtej Rzeki znajdują się w masywie górskim Bayan Har Shan. Płynie przez wyżyny: Tybetańską, Lessową oraz przez Nizinę Chińską. Ma ujście w Morzu Żółtym. Jej nazwa bierze się od koloru, który nadaje rzece muł lessowy. Żółta Rzeka wyróżnia się nieregularnością, co jest powodem gwałtownych i groźnych powodzi. Silnie jest tu rozbudowany system nawadniania pól (tamy, kanały, zbiorniki retencyjne), co również niejednokrotnie było powodem katastrof. Ze względu na swoją nieregularność nie ma wysokiego znaczenia dla żeglugi i komunikacji. Wody Żółtej Rzeki niosą dużo materiału lessowego z Wyżyny Lessowej i tworzą osady, które nie tylko użyźniają pola w jej dolnym biegu, ale również powodują zmiany koryta rzecznego. Rocznie do morza odprowadzanych jest około półtora miliarda ton nanosów lessowych, co powoduje przyrost delty. W ciągu czterech tysięcy lat delta rzeki przesunęła się o około 900 km wzdłuż wybrzeża Morza Żółtego.

Morze Żółte nazywane również Morzem Zachodnim, należące do basenu Oceanu Spokojnego. Od oceanu oddzielone jest lądem (Półwysep Koreański). Swoją nazwę Morze Żółte zawdzięcza barwie, którą nadają mu przynoszone przez rzeki nanosy lessowe. Posiada powierzchnię 417 tysięcy km2. Jest morzem szelfowym, stosunkowo płytkim, ale ma dość wysokie jak na te warunki pływy, dochodzące do 8 m u brzegów obu Korei. Największe głębokości dochodzą do 106 km, a średnia głębokość dla Huang Hai wynosi około 39 km. Zasolenie waha się w granicach 30 do 34‰. Zimą temperatury wód powierzchniowych spadają poniżej 0°C, a w lecie osiągają 28°C. W dobrze rozwiniętej linii brzegowej występują liczne zatoki: Pohaj, Zatoka Liaotuńska, Zatoka Zachodniokoreańska i Kanghwa. Z ważniejszych portów należy wymienić Mokpho, Kunsan, Inchou, Nampho, Sinyidnu, Dandong, Dalian, Quingdao i Tianjin. Morze Żółte jest zlewiskiem dla wielu rzek, między innymi dla Huang He, Yalu Jiang i Liao He.

Park Narodowy Stanów Zjednoczonych Yellowstone, założony w 1872 roku, obejmuje swoim obszarem (8981 km2 powierzchni) trzy stany: Montana, Wyoming i Idaho, w Górach Skalistych. Jednocześnie jest najstarszym i pierwszym parkiem narodowym na świecie. Zlokalizowany na terenie wulkanicznego płaskowyżu, oraz Gór Absakora, przez który przepływa rzeka Yellowstone.

Park charakteryzują wybuchające gorące źródła, tzw. gejzery (Old Faithful czy Castle), fumarole, wulkany błotne, nacieki trawertynowe (np. Minerva Terrace) oraz liczne wodospady. Najbardziej znane to wodospad: Yellowstone, Mystic i Gibbon.

Wśród roślinności zaznacza się dominacja sosny, świerka i jodły. Fauna reprezentowana jest przez bizony, antylopy widłorogie, owce kanadyjskie, jelenie wapiti, kojoty, niedźwiedzie grizli i baribale oraz z ptactwa bielika amerykańskiego. Park Narodowy Yellowstone od 1978 znajduje się na liście światowego dziedzictwa kultury i przyrody UNESCO.

Greenville to miasto w Stanach Zjednoczonych, położone na północy Karoliny Południowej u podnóża gór Blue Ridge (Błękitne Pasmo). Liczba ludności to 58 tysięcy mieszkańców, a cały zespół miejski Greenville-Spartanburg według danych z 1990 roku, liczy około 641 tysięcy mieszkańców. Greenville istnieje od 1797 roku. Rozwinęły się tu następujące gałęzie przemysłu: bawełniany, odzieżowy, elektrotechniczny, maszynowy, spożywczy. W mieście silnie rozwinęła się turystyka, jest również ośrodkiem szkolnictwa wyższego - lokalizacja dwóch uniwersytetów. W mieście znajduje się ważny węzeł komunikacji drogowej i kolejowej.

Greensboro leży w centralnej części Karoliny Północnej, w Stanach Zjednoczonych. W 1990 roku liczyło około 184 tysięcy mieszkańców, a zespół miejski, do którego należy miasto(Greensboro, Winston, Salem, High Point) około 942 tysięcy mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, chemiczny, maszynowy, odzieżowy, farmaceutyczny oraz turystyka. Greensboro stanowi ważny węzeł komunikacji kolejowej i drogowej. Jest też ośrodkiem naukowym i kulturalnym, o czym świadczy obecność dwóch uniwersytetów i galerii sztuki.

Blue Ridge, czyli Błękitne Pasmo to pasmo gór na południu Apallachów, na wschodzie USA. Jego granicę na północy stanowi rzeka Potomacu. Blue Gidge ma 1000 km długości i jest równoległe z głównym grzbietem Apallachów. Najwyższy szczyt Blue Ridge to Mitchel, który osiąga wysokość 2037 nad poziomem morza. W budowie geologicznej tego pasma zaznaczają się skały metamorficzne prekambru i paleozoiku. W drzewostanach dominuje jodła i sosna. Wydobywa się tu węgiel kamienny, rudy ołowiu, manganu, litu i cynku. W masywie górskim Hawksbill znajduje się Park Narodowy.