Eneida - charakterystyka bohaterów

Eneasz - główny bohater epopei, trojański książę, syn Anchizesa i bogini Wenus. Eneasz to archetyp idealnego bohatera rzymskiego, uosabiający pobożność (pietas), lojalność i odwagę. Jego działania są podporządkowane woli bogów i przeznaczeniu, które każe mu założyć nowe państwo w Italii. Jako wielki bohater Eneasz jest odpowiedzialny za swoich towarzyszy, ale także mierzy się z własnymi emocjami, np. miłością do Dydony, która stoi w sprzeczności z jego misją. Jego postać jest symbolem ofiary i determinacji w imię większego celu, jakim jest założenie Rzymu. 

Dydona - królowa Kartaginy, wdowa po Sycheuszu, przedstawiona jako władczyni rozumna i oddana swojemu ludowi. Pod wpływem interwencji bogów zakochuje się w Eneaszu. Jej miłość staje się jednak destrukcyjna, gdy Eneasz opuszcza Kartaginę, aby wypełnić swoje przeznaczenie. Zrozpaczona Dydona popełnia samobójstwo, przeklinając Eneasza i przepowiadając przyszły konflikt między Rzymem a Kartaginą. Dydona jest postacią tragiczną, reprezentującą konflikt między uczuciami a obowiązkiem. 

Turnus - wódz Rutulów i główny antagonista Eneasza. Turnus jest walecznym, dumnym i ambitnym wojownikiem, który sprzeciwia się przeznaczeniu. Zabiega o rękę Lawinii i postrzega Eneasza jako zagrożenie. Jego upór prowadzi do wybuchu wojny z Trojanami. Turnus symbolizuje opór wobec zmian i nieuniknionego losu. Jego śmierć z rąk Eneasza jest kulminacją konfliktu i ukazuje triumf przeznaczenia nad ludzką wolą. 

Anchizes - ojciec Eneasza, symbol mądrości i tradycji. Towarzyszy synowi w początkowych etapach jego wędrówki, a po śmierci w Sycylii pojawia się jako duch w podziemnym świecie. W podziemiach przekazuje Eneaszowi wizję przyszłej wielkości Rzymu, umacniając go w dążeniu do celu. Anchizes reprezentuje przeszłość i więź z dziedzictwem Troi. 

Lawinia - córka króla Latynusa i Amaty, milcząca postać w „Eneidzie”, której ręka staje się przedmiotem sporu między Eneaszem a Turnusem. Lawinia symbolizuje przyszłość Rzymu i polityczne znaczenie związków małżeńskich w epopei. 

Latynus - król Lacjum, mąż Amaty, przedstawiony jako władca roztropny i pokojowo nastawiony. Widzi w Eneaszu wybrańca bogów, który ma poślubić jego córkę Lawinię i zapoczątkować nowe państwo. Jego decyzje stoją jednak w sprzeczności z ambicjami Turnusa i sprzeciwem Amaty. 

Amata - żona Latynusa, matka Lawinii, pełna emocji i sprzeciwu wobec małżeństwa córki z Eneaszem. Wspiera Turnusa i staje się narzędziem w rękach bogów, którzy podsycają jej gniew. Amata uosabia opór wobec przeznaczenia i konflikty rodzinne. 

Wenus – bogini miłości i matka Eneasza, odgrywa kluczową rolę w ochronie syna podczas jego wędrówki. Jej działania często równoważą intrygi Junony. Wenus symbolizuje boską opiekę i miłość macierzyńską. 

Junona - bogini nienawidząca Trojan, główna antagonistka w sferze boskiej. Jej działania mają na celu utrudnienie wypełnienia przeznaczenia Eneasza, ale ostatecznie musi pogodzić się z losem. Junona symbolizuje gniew, upór i boską interwencję w ludzkie sprawy. 

Pallas - młody sojusznik Eneasza, syn króla Ewandra. Pallas jest przedstawiony jako odważny, ale niedoświadczony wojownik. Jego śmierć z rąk Turnusa jest momentem przełomowym, który budzi w Eneaszu żądzę zemsty. 

Mezentiusz - okrutny sprzymierzeniec Turnusa, były król Etrusków, znany z tyranii. Jego śmierć w bitwie ukazuje triumf sprawiedliwości i porządek moralny w epopei.