Posłaniec króla - bohaterowie
Paweł z Tarsu (Szaweł) – początkowo gorliwy faryzeusz i prześladowca uczniów Jeszui, przekonany, że broni czystości Prawa. Jego nawrócenie pod Damaszkiem jest radykalne i totalne: z oskarżyciela staje się świadkiem. Paweł jest intelektualnie przenikliwy, bezkompromisowo szczery wobec własnej winy, gotów ponieść konsekwencje wyboru aż do męczeństwa. W Rzymie zachowuje wewnętrzną wolność, spokój i autorytet, naucza mimo więzienia, a wobec Akte staje się kimś w rodzaju duchowego przewodnika. Uosabia ideę, że prawda nie potrzebuje siły, lecz świadectwa.
Kasjusz Longinus – były rzymski legionista, człowiek czynu i dyscypliny, który przeszedł drogę od przemocy do odpowiedzialności. Chroni wspólnotę wierzących, pomaga Pawłowi i Kefasowi, a jednocześnie funkcjonuje w strukturach imperium. Jego dramat polega na życiu na granicy dwóch światów: Rzymu i wiary. Jako ojciec Akte doświadcza największej straty, gdy Rzym „odbiera mu córkę”.
Akte – córka Kasjusza i Naomi, dorastająca na styku niewinności, polityki i namiętności. Uwikłana w romans z Neronem, rozdarta między miłością a wiarą. Jej droga to inicjacja duchowa: od dziecka chronionego przez rodziców do kobiety zmuszonej dokonać wyboru w świecie przemocy. Ostatnia rozmowa z Pawłem domyka jej wewnętrzną przemianę.
Naomi – żona Kasjusza, emocjonalne i moralne centrum rodziny. Przenikliwa, ostrożna, przeczuwa zagrożenie tam, gdzie mężczyźni liczą na rozsądek i struktury władzy. Reprezentuje codzienną, cichą wiarę, opartą na trosce i intuicji.
Neron (Lucjusz Domicjusz) – młody, utalentowany, wewnętrznie niestabilny. Z jednej strony poeta i kochanek, z drugiej przyszły tyran. Rozdarty między uczuciem do Akte a presją władzy i matki. Jego postać pokazuje, jak władza niszczy niedojrzałego człowieka.
Agrypina Młodsza – matka Nerona, bezwzględna strateg władzy. Manipuluje, kontroluje, eliminuje przeciwników. Uosabia politykę pozbawioną skrupułów i lęk przed utratą kontroli.
Seneka – filozof stoicki, wychowawca Nerona, człowiek rozumu i kompromisu. Próbuje równoważyć tyranię łagodnością prawa, ale wie, że działa w systemie, który prędzej czy później go pochłonie. Reprezentuje mądrość bez objawienia.
Kefas (Piotr) – apostoł wspólnoty jerozolimskiej, człowiek słaby i wierny zarazem. Jego spotkanie z Pawłem to zderzenie win, przebaczenia i odpowiedzialności. Symbol jedności mimo różnic.
Barnaba – pośrednik, pojednawca, człowiek zaufania. Wprowadza Pawła do wspólnoty i otwiera mu drogę do misji wśród pogan.
Kajfasz – arcykapłan, reprezentant religii instytucjonalnej, która broni władzy zamiast prawdy. Inteligentny, cyniczny, przekonany, że porządek jest ważniejszy niż sprawiedliwość.
