Sokrates tańczący - geneza utworu i gatunek/typ liryki
Wiersz pochodzi z tomu „Sokrates tańczący” wydanego w 1920 r., jednego z wczesnych zbiorów Tuwima, w którym szczególnie mocno obecny jest skamandrycki witalizm i zachwyt codziennością, fizycznością, ruchem, śmiechem i językiem potocznym. Utwór wpisuje się też w szerszy nurt dionizyjski w literaturze: taniec, wino i śmiech stają się drogą do przeżywania świata.
Typ liryki: liryka refleksyjno-filozoficzna, liryka bezpośrednia i liryka inwokacyjna.
