Sokrates tańczący - problematyka
Najważniejszym problemem wiersza jest przewrotne spojrzenie na filozofię i cnotę. Sokrates Tuwima poznaje prawdę o życiu, mówiąc „Już trafiłem w samo sedno”. Odrzuca dotychczasowe poważne dysputy o dobru, złu i cnocie, która może kryć się według niego nawet w błahych czynnościach. Nowy Sokrates proponuje postawę hedonistyczną. Jego mądrość polega na umiejętności cieszenia się chwilą, słońcem, tańcem, winem i bliskością innych ludzi. Zachowuje się beztrosko, jak dziecko, nie widząc w tym nic złego. Wręcz przeciwnie – stwierdza, że jego starczy taniec cieszy nawet samego Boga.
