Protokół dotyczy uczniów II klasy gimnazjalnej w wieku 15 lat.

Charakterystyka błędów popełnianych w pisaniu na podstawie testów pisania ze słuchu.

-Błędy specyficzne dla dzieci z zaburzeniem widzenia i pamięci wzrokowej:

1.) Mylenie liter odznaczających się podobnym kształtem, np. "a-o", "l-ł", "m-n", "u-v-w", "e-ę", "a-ą" /0 błędów/.

2.) Mylenie pozycji, w jakich znajdują się litery np. b-p, b-d, d-g, p-g, m-w, n-u-v /0 błędów/.

3.) Nie zauważanie i omijanie "ogonków" np. "ą", "ę" /błąd/.

4.) Błędy typowo ortograficzne np. "u-ó", "ż-rz", "h-ch" /błąd/.

5.) Uwzględnianie liter wielkich i małych np. przy pisaniu imion. nazwisk, nazw miejscowości, rzek, itp. /błąd/.

6.) Pomyłki w użytkowaniu liter rzadko stosowanych, np. "h", "f", "l" /0 błędów/.

7.) Błędy nieuwzględnione wyżej (inne) /0 błędów/.

Ogólna liczba popełnionych błędów- 3

- Błędy najczęściej popełniane przez dzieci niesłyszące i dzieci z zaburzeniami słuchu fonematycznego

1.) Przekręcanie, przekształcanie struktury słowa

- Pomijanie liter /błąd/.

- Zmienianie wyrazów, pomijanie końcówek lub części wyrazów /błąd/.

- Dodawanie liter /0 błędów/.

- Podwajanie liter /0 błędów/.

- Mylenie kolejności, w jakiej powinny znajdować się litery /0 błędów/.

- Zniekształcenie pisowni całego wyrazu /1 błąd/.

- Pisownia łączna i rozdzielna /1 błąd/.

- Mylenie liter- głosek podobnych fonetycznie np. "b-p", "w-f", "g-k", "dz-c", "sz-s" i "y"

/0 błędów/.

- Pomyłki w pisowni wyrazów podobnie brzmiących /0 błędów/.

2.) Błędy ortograficzne związane ze słabą dokładnością w różnicowaniu słuchowym dźwięków i zaburzonym kojarzeniem wizualno- audytywnym

- zmiękczenia /błąd/.

- brak dźwięczności /0 błędów/.

- dywersyfikowanie "i-j" /0 błędów/.

- dywersyfikowanie "ą", "ę" z "om", "en", "em" /błąd/.

3.) Inne (pomijanie wyrazu lub zmienianie go na inny) /błąd/.

Łączna liczba błędów: 7

Ogólna suma błędów w tekście: 39.

Całościowa ocena samodzielnych prac pisemnych:

- Zawartość- odpowiednia, bez zastrzeżeń.

- Kompozycja- występuje podział na części składowe: wstęp, rozwinięcie i zakończenie, tekst napisany jest wyraźnie, zrozumiale, w sposób nie budzący wątpliwości. Pojawia się niedużo znaków interpunkcyjnych. Prawidłowość w zaznaczaniu akapitów nie wpływa dobrze na wizualną ocenę pracy.

- Poprawność stylistyczna, gramatyka i interpunkcja- pod względem stylistyki praca wypada średnio, często zauważyć można "gwarowe" sformułowania, błędów gramatycznych nie spotkamy wiele, interpunkcja zredukowana jest do minimum, rzadko spotkać można kropki lub duże litery. Zdania nie są rozgraniczone żadnym przerywnikiem, czasem pojawi się wykrzyknik.

- Ortografia i in.- masa błędów, szczególnie podczas samodzielnej pracy. Liczba błędów ulega zmniejszeniu, gdy uczeń zauważa je i otacza je szczególną uwagą. Podczas przepisywania szybkość pisania zmniejsza się 5 razy. Dziecko nie rozumie przepisanego tekstu.

- Ilość błędów w pracach: pomyłek jest sporo.

Według analizy wytworów szkolnych z różnych lat nauki dzieci popełniają liczne błędy o charakterze:

  1. typowo ortograficznym, np. mózyka, żąd, powarzny, hłopiec, itp.
  2. specyficzne dla zaburzeń funkcji percepcyjno- motorycznych, np.:

- pomyłki przy wyrazach graficznie podobnych,

- pomyłki przy literach wykazujących graficzne podobieństwo,

- opuszczanie ogonków, kresek, różnych detali graficznych,

- mylenie liter odpowiadającym głoskom fonetycznie podobnym,

- trudności z zapisaniem słów o złożonej strukturze głoskowo- literowej,

- pomijanie liter,

- przestawianie sekwencji liter,

- pomijanie części słów,

- dodawanie lub podwajanie liter, np. kwiatetek

- przekręcanie całych wyrazów,

- problemy z zapisem wyrazów nieznanych dotąd uczniowi,

- brak rozróżnienia pisowni łącznej i rozdzielnej w wyrazach.

3. inne- brak

Technika pisania:

Szybkość pisania nie budzi zastrzeżeń, natomiast estetyka pisma jest mocno zakłócona. Dziecko nadaje literom niepoprawny kształt. Pomimo odpowiednich proporcji są nierówno pochylone i często niepołączone. Pismo jest czytelne i rozszyfrowanie go nie nastręcza większych problemów. Charakterystyczne są graficzne braki, jeśli chodzi o detale. Spotykamy "niedokończone" litery: "a" lub "g", które nie zostały zamknięte, podobne do kreski "s" lub "w", ciężkie do odczytania "w", "u", "c", "ch", itp. Ogonki, które powinny znajdować się przy "ą" i "ę" są niezauważalne lub odwrócone w druga stronę. Litery są raczej uproszczone, rzadko spojone są ze sobą odpowiednio, a przerwy znajdujące się między nimi są nierówne. Dziecko pisze prawą ręką, w odpowiedni sposób trzymając długopis, charakterystyczne jest zaniedbanie postawy ciała (uczeń nie zwraca na nią uwagi).

Pamięć słuchowa (obserwacja pisania dyktand):

Uczeń nie ma problemów z zapamiętaniem dłuższych partii tekstu, Jeśli zdanie jest złożone lub zawiera nieznane uczniowi, zawiłe wyrazy wówczas zachodzi konieczność powtórzeń dyktowanych zdań. Bywa, iż dziecko pomija wyrazy lub niewielkie części zdań. Zdarza się przemienienie kolejności wyrazów oraz zmienianie ich na podobnie brzmiące lub synonimiczne. Uczeń ma problemy z zapisaniem końcówki, np. zamiast "o" umieszcza na końcu "a".