Rozkwit sztuki gotyckiej przypada na okres od XIII do XV wieku, należy jednak pamiętać, że rozwijała się ona z różnym natężeniem na różnych ziemiach. Budynki wówczas wznoszone charakteryzowały się niezwykłą smukłością i lekkością, zachowując przy tym dostojeństwo i należytą powagę. Dzięki przemyślnemu zastosowaniu ostrołuków, pinakli, maswerków, rozet oraz wyśmienitych portali i innych charakterystycznych elementów, budowla zyskiwała stabilność i zapierający dech w piersiach, godny podziwu, wygląd. Dzięki temu gotyckie miasta zyskiwały radosny, młodzieńczy wygląd.

W celu zabezpieczenia budowli przed ewentualnym zniszczeniem, stosowano przeróżne metody, które je wzmacniały. Czyniono to za pomocą łuków przyporowych, skarp i sklepień krzyżowo-żebrowych, które zapewniały stabilność i bezpieczeństwo.

Klasycznym przykładem gotyckiej budowli jest francuska katedra w Chartres, wznoszona przez budowniczych przez kilka dziesięcioleci. Jest tak wysoka, iż ma się wrażenie, że swoim wierzchołkiem nurza się w chmurach.

W Paryżu z kolei znajduje się słynna Sainte Chapelle, czyli kaplica pałacowa króla Ludwika IX Świętego, którą wzniesiono w latach 1243-48. Wnętrze tej budowli mierzy sobie dwadzieścia i pół metra wysokości i pozbawione jest ścian. Dzięki ogromnym oknom, które pełnią ich funkcję, Sainte Chapelle wypełniona jest kolorowym światłem, które robi niesamowite wrażenie. Witraże, które się tam znajdują, zajmują 618 metrów kwadratowych powierzchni.

Kolejną perłą gotyku jest sewilska katedra, która wznosi się na 17000 m2 powierzchni. Ten kolosalny kościół łączy w swojej stylistyce motywy nawiązujące do sztuki gotyckiej oraz hiszpańsko-arabskiej i bez wątpienia może być uważany za ósmy cud świata i budowlę genialną, ze względu na zdumiewającą lekkość jaką posiada przy swoich rozmiarach.

Za schyłek sztuki gotyckiej uznaje się wiek XVI. Jej zdobycze możemy podziwiać aż do dzisiejszego dnia w wielu miastach Europy, także w Polsce - przykładem może być choćby Kościół Mariacki w Krakowie.