Andrzej Frycz Modrzewski urodził się prawdopodobnie w 1503 roku w Wolborzu. Pochodził z niezamożnej rodziny drobnoszlacheckiej. Jego ojciec, Jakub, był wójtem wolborskim. Po zakończeniu nauki w szkole parafialnej znajdującej się w miejscu zamieszkania Modrzewski rozpoczął studia na wydziale sztuk wyzwolonych na Akademii Krakowskiej (1517-1519). Potem przyjął niższe święcenia kapłańskie i podjął pracę w kancelarii prymasa i arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana Łaskiego. Na polecenie jego syna Jana Łaskiego Młodszego Modrzewski dwukrotnie odwiedzał Wittenbergię, gdzie zetknął się m.in. z Marcinem Lutrem i Filipem Melanchtonem. Przebywając tam, studiował literaturę starożytną, prawo, filozofię i teologię. Po śmierci Erazma z Rotterdamu w 1536 roku przywiózł do Polski z Bazylei bibliotekę filozofa zakupioną przez Łaskiego. Wypełniając polecenia pracodawcy, podróżował także do Strassburga, Lipska, Frankfurtu, Norymbergii i Paryża. Ok. 1541 roku wrócił do kraju i wtedy też zaczął pisać. Przebywał często w Krakowie, gdzie uczestniczył w spotkaniach dyskusyjnych w gronie rzeczników reformacji - Andrzeja Trzecieskiego, Mikołaja Reja i Stanisława Orzechowskiego. Debiutował dwa lata później drukiem łacińskiej mowy "Łaski, czyli o karze za mężobójstwo". W 1543 roku przyznano mu jako beneficjum probostwo w Brzezinach, ale zamieszkał w Krakowie. W latach czterdziestych Modrzewski otrzymał honorową godność sekretarza królewskiego. Służąc Jego Królewskiej Mości Zygmuntowi Augustowi, znowu wiele podróżował. Ostatecznie w 1553 roku postanowił porzucić służbę dworską. W tym samym czasie osiadł w rodzinnym Wolborzu na dziedzicznym w jego rodzie urzędzie wójta. Dwa lata wcześniej ukazało się jego największe dzieło "Commentariorum de Republica emendanda…" ("O poprawie Rzeczypospolitej") wydane drukiem w drukarni Łazarza Andrysowicza. Po opublikowaniu wspomnianego dzieła zaczął się niespokojny okres w życiu pisarza. "O poprawie Rzeczypospolitej" znalazło się na liście ksiąg zakazanych, a autorowi zarzucano m.in. szerzenie herezji. Modrzewski musiał się chronić przez zarzutami ze strony władz kościelnych u samego króla. Dopiero na mocy specjalnego królewskiego mandatu podpisanego przez Jego Królewską Mość Zygmunta Augusta pisarza wyłączono spod władzy sądu kościelnego. W ten oto sposób potwierdziły się słowa wygłoszone wcześniej przez włoskiego humanistę Machiavellego, który twierdził, że "człowiek, który chciałby pod każdym względem szerzyć dobro, staje się pastwą złych ludzi". Ostatecznie Andrzej Frycz Modrzewski utracił probostwo w Brzezinach oraz musiał się także zrzec wójtostwa wolborskiego. W 1572 roku kupił wieś w powiecie Brzezińskim, gdzie osiadł wraz z żoną i dwójką dzieci.. Niestety nie dane mu było długo cieszyć się spokojem, gdyż zmarł pod koniec tego samego roku w rodzinnym Wolborzu w wyniku szerzącej się zarazy.