Słowem które pojawia się we wszystkich wierszach Mikołaja Sępa- Szarzyńskiego jest Bóg. Możemy zatem słowo top uznać za kluczowe i dokonać w jego kontekście dalszej analizy.

Wizerunek Boga w wierszach Sępa- Szarzyńskiego przedstawia Stwórcę, który jest ponad światem. Człowiek ukazany jest jako ten, który jest na dole. Ponad to człowiek stojący na ziemi nie dostrzega i nie umie zobaczyć Boga. Taki obraz mamy ukazany w Sonecie V pt. " O nietrwałej miłości rzeczy świata tego". Poeta nazywa tu Boga - "celem swojej miłości". Podkreśla fakt, że jest on celem którego nie widzi.

Przyczyną przez która człowiek nie może poznać Boga jest jego związek z duszą. Mimo iż dusz stanowi odmienny pierwiastek i jest nieśmiertelna nie pozwala nasze ciało poznać bliżej.

Poeta tłumaczy, że ciało jest zbyt ciężkie. Przez ten ciężar nie możemy się wznieść do Boga. Ważne znaczenie ma także fakt, iż to ciało jest siedliskiem grzechu, ono to pcha człowieka na zła drogę i ciągle chce by zaspokajać jego zachcianki.

Podobną tematykę podejmuje także Sonet I o tytule : " O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego'. Tutaj Bóg nazwany zostaje - szczęściem. Niestety człowieka od Boga odpycha i przytrzymuje na ziemi vanitas czyli marność.

O nowe zagadnienia oprócz wymienionej wyżej tematyki poszerzony został Sonet IV. Nosi on tytuł "O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem". Nowym tematem jest motyw walki pomiędzy dobrem a złem. Którą określa się mianem psychomachi. Walka ta toczona jest o duszę człowieka. Miejscem tego człowieka jest ludzkie ciało. Zwrot człowieka by Stwórca pomógł mu w tej walce. Człowiek jest zagubiony i pełen obaw.

Innym utworem jest Sonet II pt. " Na one słowa Jopowe: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore etc."

Rozpacz człowieka ewoluuje już w złość. Prośby o zbawienie które człowiek zanosi do Boga zostają bez odpowiedzi. Staje się to przyczyną krytyki i zarzutów do Boga. Używa tych słów:

" I od takiego, Boże nieskończony, (w sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie sam przez się żyjąc) żądasz jakmiarz chciwie być miłowany i chcesz być chwalony?".

Kieruje następnie do Boga szereg pytań. W jakim celu wszechmocny i wszechwiedzący Bóg , czeka aż człowiek korzystający bez opamiętania z uciech zbaw i przyjemności ziemskich nagle z nich zrezygnuje? Pytanie te zadaje w tym celu by Bóg mu pomógł on sam nie umie z nich zrezygnować. Nie umie zrezygnować i wybrać wielbienia Boga i oddawania mu czci. Sęp- Szarzyński w ostatniej strofie pisze, żeby człowiek obdarzył Boga miłością i chwałą musi sam najpierw otrzymać coś od Boga.

Podobna do Sonetu II jest Pieśń "O rządzie Bożym na świecie". W pieśni tej człowiek błaga w dalszym, ciągu prosi o pomoc. Dla niego wolna wola jaką Bóg dał człowiekowi jest niepotrzebna jest tylko przyczyną jego bezsilności i słabości. Zwraca się do Boga by ją zabrał, bez niej nie będzie popełniał grzechów.

Podsumowując Bóg jawi się we wszystkich utworach napisanych przez Mikołaja Sępa - Szarzyńskiego. Imiona Boga są w każdym wierszu inne np. szczęście, cel życia. Poeta jawi człowieka jako zagubionego i wołającego o pomoc . Kontakt człowieka z Bogiem utrudniony jest przez grzeszne ciało człowieka, które uniemożliwia ten kontakt.