Maria Kownacka znana jako autorka "Plastusiowego pamiętnika", była przede wszystkim pedagogiem kochającym swą pracę i dzieci, których życie starała się uczynić barwniejszym. A że nie było pieniędzy na książki, wymyślała opowieści sama.

Maria Kownacka - biografia

Przyszła autorka Plastusiowego pamiętnikaurodziła się w 1894 roku w Słupie, w okolicy Kutna. Wcześnie straciła matkę, a że jej rodzina borykała się z problemami materialnymi, nie mogła ukończyć studiów. Jako siedemnastolatka podjęła pracę nauczycielki w Dębowej Górze Kutnowskiej - nauczyciele w szkołach wiejskich mogli mieć niepełne wykształcenie. 

Kiedy wybuchła I wojna światowa, została ewakuowana do Mińska Litewskiego. Tu brała udział w tajnym nauczaniu - prowadziła kursy dla dorosłych oraz organizowała inne prace oświatowe o różnorodnych formach. Kiedy Polska odzyskała niepodległość pisarka założyła szkołę i przedszkole w miejscowości Krzywda, pod Łukowem. To tu właśnie pojawiła się konieczność ubarwienia przez ambitną nauczycielkę zajęć edukacyjnych. 

Nie miałam żadnych środków, nie miałam za co książek kupić. Dzieci prosiły, żebym im opowiadała różne historie, no to ja wymyślałam je sama. Potem to wszystko spisywałam- wspominała po latach tamten czas pisarka. W 1919 roku Kownacka przeprowadziła się na stałe do Warszawy, gdzie podjęła pracę w bibliotece Ministerstwa Rolnictwa (początkowo pracowała pod kierunkiem Marii Dąbrowskiej). Jednocześnie doszło do jej debiutu na łamach PromykaPromyczka, gdzie ukazywały się w odcinkach opowiadania dla dzieci byłej nauczycielki. 

Jej drugą pasją była praca w teatrze dla dzieci Baj. W czasie II wojny światowej pisarka pozostała wierna swemu zamiłowaniu do tego, by służyć dzieciom wiedząc, że czas wojny nie jest tym, który jest obojętny dla wrażliwej psychiki dziecka. Pisarka nauczała zatem w tajnych kompletach, a w czasie Powstania Warszawskiego redagowała Dziennik Dziecięcy

Po wojnie zamieszkała przy ulicy Szpitalnej, w domku letniskowym, który nazwała Plastusiowo. Oddawała się tu swojemu hobby - tkała gobeliny, wytwarzała miedzianą biżuterię, wyrabiała domowe przetwory. Przede wszystkim zaś obserwowała ptaki, o których posiadała dużą wiedzę. Maria Kownacka zmarła 27 lutego 1982. Jest pochowana na Powązkach.

Marian Kownacka - twórczość

Maria Kownacka napisała indywidualnie:

  • ·         1935 - Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku
  • 1935 - Deszczyk pada, słonko świeci
  • 1936 - Plastusiowy pamiętnik
  • 1936 - Kukuryku na ręczniku
  • 1937 - O Jaśku, co się z Rokitą założył
  • 1937 - Cztery mile za piec
  • 1939 - Miała babuleńka kozła rogatego
  • 1947 - Jak mysz pod miotłą
  • 1948 - Kajtkowe przygody
  • 1948 - O Rochu i jego grochu
  • 1948 - Tajemnica uskrzydlonego serca
  • 1949 - O Kasi, co gąski zgubiła
  • 1949 - O Żaczku-Szkolaczku i o Sowizdrzale, co jeden kochał szkołę, a ten drugi wcale
  • 1950 - Entliczek pentliczek
  • 1950 - Kwiatki Małgorzatki
  • 1951 - Wawrzyńcowy sad
  • 1957 - Przygody Plastusia
  • 1957 - Rogaś z Doliny Roztoki
  • 1958 - Szkoła nad obłokami
  • 1960 - O Bidzie i złotych jabłkach
  • 1961 - Orzeszek
  • 1963 - Plastusiowo
  • 1963 - Kamizela na niedzielę
  • 1965 - W Świerszczykowie
  • 1969 - Wesołe przedszkole
  • 1970 - Teatrzyk supełków
  • 1971 - Za żywopłotem

oraz z Marią Kowalewską: Głos przyrody, z Janem Edwardem Kucharskim: Wiatrak profesora BiedronkiSkarb pod wiatrakiem, z Kazimierzem Garstką: Na tropach węża Eskulapa i z Zofią Malicką: Dzieci z Leszczynowej Górki.