Denis Diderot urodził się w 1713 roku a zmarł w 1784. Był jednym z najbardziej znanych francuskich uczonych, który przyczynił się do powstania "Wielkiej Encyklopedii Francuskiej". Wykształcenie odebrał od jezuitów, nie chciał pracować w swoim zawodzie, wszedł z tego powodu w konflikt z ojcem, i dlatego wyprowadził się do Paryża. W stolicy szybko stał się znany w kole inteligencji. Pierwszym dziełem, jakie opublikował było "Essai sur le merite et la vertu", ukazało się ono w 1745 roku. Współtworzył również "Słownik medycyny" ("Dictionnaire de medicine", 1746) i przy tej pracy zyskał wiele doświadczenia w systemie encyklopedycznym. Wielkie kontrowersje wzbudziło kolejne dzieło (1746) - "Pensees philosophiques" - autor krytykował w nim ateizm a także wiarę chrześcijańską. Zostało z rozkazu parlamentu publicznie spalone.

Diderot stawał się coraz sławniejszy, między innymi dzięki dziełu "Lettres sur les aveugles" powstałemu w 1749 roku. Autor przychylał się tam gorąco filozofii Locke'a, piętnował również skostniałe i fałszywe wartości swoich czasów. Za to wszystko został wtrącony do więzienia. Przepędził tam trzy miesiące. Wyszedł dzięki wstawiennictwu Chatelet'a (przyjaciela Woltera).

Dalej żył z drobnych dochodów jakie przynosiło mu pisanie Encyklopedii (widniała ona na papieskim spisie ksiąg zakazanych!). Za prośbą Grimma caryca Katarzyna II odkupiła od Diderota cały jego księgozbiór, jednocześnie pozwalając mu korzystać z niego bez ograniczeń. Ponad to przez 50 lat płaciła za utrzymanie pisarza. W 1773 roku zaprosiła go, by móc z nim osobiście pomówić. Diderot pojechał do Petersburga z Grimmem. Po powrocie mieszkał w posiadłości, którą kupiła mu imperatorowa.

Grimm przekazuje, że Diderot był autorem większej części "Historii filozofii" Raynala'a a także części utworów, które początkowo przypisywane były komu innemu. Był pisarzem wszechstronnym, tworzył dramaty, komedie oraz utwory publicystyczne. Jego pisarstwo było świetne, ale równie dobry był w przemawianiu i retoryce. Jego poglądy i zdania zmieniały się jak w kalejdoskopie, był teistą, deistą, materialistą, sensualistą, a nawet ateistą.

Sainte - Beuve napisał o Denisie Diderocie, że był "pierwszym wspaniałym pisarzem, który w pełni należał do współczesnego demokratycznego społeczeństwa". Wywrotowe poglądy myśliciela głoszone z niespotykaną odwagą niewątpliwie wpłynęły na przyspieszenie rewolucji francuskiej.