Na wybuch rewolucji francuskiej złożyło się kilka powodów. Społeczeństwo francuskie było niezadowolone zarówno z nieudolnych rządów Ludwika XV, jak i absolutyzmu Ludwika XVI, który przestał zwoływać Stany Generalne. Optymizmem nie napawała sytuacja ekonomiczna kraju trapionego przez susze, nieurodzaj, pomór bydła, gospodarka rozwijała się nierównomiernie, spadła produkcja. Sytuację finansową pogarszały olbrzymie wydatki na armię, a także na utrzymanie dworu, gdzie rozrzutnością wsławiła się małżonka Ludwika XVI- Maria Antonia. Dodatkowo wpływ na zaognienie sytuacji miała struktura społeczeństwa francuskiego, gdzie tzw. stan trzeci stanowiący ponad 90% ogółu Francuzów nie posiadał żadnych praw.

W styczniu 1789 roku król potrzebujący pieniędzy ogłosił zwołanie Stanów Generalnych. W maju stan trzeci jako reprezentacja 96% narodu ogłosił się Zgromadzeniem Narodowym, które później zostało przekształcone w Konstytuantę. Akcja Ludwika XVI została stłumiona w trakcie trwającego od 12 do 14 lipca wystąpienia ludności Paryża. Zburzenie miejskiego więzienia jakim była Bastylia 14 lipca uznawane jest za początek rewolucji. Konstytuanta miała opracować konstytucję dla Francji, zanim to jednak nastąpiło doprowadziła do zniesienia przywilejów stanowych, dziesięciny płaconej Kościołowi, przejęcia majątków kościelnych przez państwo. 26 sierpnia 1789 roku ogłoszono "Deklarację Praw Człowieka i Obywatela", która gwarantowała prawo wolności, własności, równości wobec prawa, wolność słowa i prasy, tolerancję religijną. Król został zmuszony do zamieszkania w Paryżu i złożenia przysięgi na wierność państwu.

W 1791 roku wprowadzono konstytucję, która formalnie wprowadzała we Francji ustrój monarchii parlamentarnej. Władza ustawodawcza miała należeć do zwoływanego co dwa lata Zgromadzenia Prawodawczego, wykonawcza do króla i ministrów. Do króla należało też zwierzchnictwo nad wojskiem i flotą oraz administracją. 10 sierpnia 1792 roku Zgromadzenie Prawodawcze wydało nakaz aresztowania króla, postanowiono też zwołać Konwent Narodowy. 21 września 1792 roku ogłoszono Francję republiką, a w styczniu 1793 roku ścięto Ludwika XVI.

W ciałach prawodawczych Francji doby republiki ścierało się kilka obozów politycznych: żyrondyści - początkowo przynależeli do obozu jakobinów, później przekształcili się w rewolucyjną prawicę, rządzili od marca 1792 roku do 2 czerwca 1793 roku; kordelierzy - reprezentowali obywateli pozbawionych praw obywatelskich, należeli do nich Georges Danton i Jean Paul Marat; jakobini - najbardziej skrajne i lewicowe ugrupowanie rewolucji z Maximilien'em Robespierre'em; sankiuloci - reprezentowali ubogą ludność miejską oraz thermidorianie - obóz powstały przede wszystkim ze strachu przed jakobinami, należeli do niego Paul Barras i Jean Tallien.

W 1793 roku uchwalono nową konstytucję, która zresztą nie weszła w życie. Zapewniała ona opiekę państwa nad bezrobotnymi i oświatą, a także zaprowadzała powszechne prawo wyborcze. Nową konstytucję zawiesili jakobini, którzy zdobywszy władzę zaczęli rządzić niczym dyktatorzy. Przede wszystkim umocnili władze centralne i stworzyli Trybunał Rewolucyjny sądzący w trybie doraźnym. Za pomocą terroru chcieli utrzymać we Francji spokój i umocnić swoją władzę. Wprowadzili nowy, rewolucyjny kalendarz. Bunty przeciwko jakobinom podnosiła ludność w Wandei i Bretanii. Dyktatura jakobinów została obalona w wyniku zamachu 9 thermidora czyli w lipcu 1794 roku. Władze przejęli thermidorianie, którzy szybko przystąpili do demontażu jakobińskich porządków i zdecentralizowali władze. W 1795 roku wprowadzono kolejną konstytucję, która przewidywała dwustopniowe wybory do parlamentu złożonego z Rady Pięciuset i Rady Starszych. Władzę wykonawczą złożono w ręce pięcioosobowego Dyrektoriatu, który kierował polityką wewnętrzną i zagraniczną państwa, ale też mianował ważniejszych urzędników, dowódców armii i ministrów.

Osiągnięciem rewolucji francuskiej było, więc zniesienie monarchii. Francuzi uzyskali gwarancję podstawowych praw i wolności obywatelskich, demokratyzacji uległo prawo wyborcze. Zlikwidowano feudalizm, a uzyskanie przez chłopów własności ziemi dało początek porządkom kapitalistycznym. Rozdzielono ostatecznie kościół od państwa. Francja zyskała nowy hymn - Marsyliankę oraz trójkolorową flagę.