Józef Wissarionowicz Stalin, a właściwie Iosif Dżugaszwili był żyjącym w latach 1878-1953 działaczem komunistycznym i przywódcą ZSRR. Z pochodzenia Gruzin. Niedoszły duchowny, wydalony z seminarium w Tylfisie (Tbilisi). Od 1898 związany był z rosyjską socjaldemokracją. W 1903 roku wstąpił do partii bolszewickiej. Podczas rewolucji w latach 1905-07 uczestniczył w akcjach, których celem było zdobycie pieniędzy na działalność SDPRR (Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji). Za swoją działalność był aresztowany. Nieraz uciekał z miejsc zsyłki. W 1912 został członkiem KC SDPRR(b), wybranym zaocznie. Udzielał się jako dziennikarz w redakcjach pism bolszewickich, m.in. "Prawdy" i "Zwiezdy". Początek I wojny światowej zastał go na zesłaniu na Syberii. Znalazł się w Piotrogrodzie po rewolucji lutowej. Pomimo początkowej nieufności w stosunku do Włodzimierza Lenina wkrótce stał się jego wiernym zwolennikiem. Był współorganizatorem rewolucji bolszewickiej i członkiem pierwszego rządu bolszewickiego, Rady Komisarzy Ludowych. Piastował stanowiska komisarza ludowego do spraw narodowościowych i kontroli państwowej. Od 1919 członek Biura Politycznego partii bolszewickiej (RKP(b), później WKP(b), wreszcie KPZR - Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego), a od 1922 jej sekretarz generalny. Po śmierci Lenina przejął władzę. Od 1943 był marszałkiem, a od 1945 generalissimusem Związku Radzieckiego.