5 marca 1953 roku zmarł kochany i jednocześnie nienawidzony przez tłumy przywódca Związku Radzieckiego - Józef Stalin (prawdziwe nazwisko Josef Wissarionowicz Dżugaszwili). Oficjalna wersja mówi o tym, iż wieloletni dyktator zmarł w wyniku wylewu krwi do mózgu. Nie wiadomo, jak długo leżał nieprzytomny w sowim pokoju, gdyż nikt bez jego zgody nie miał tam wstępu. Poza tym nikt ze służby i członków ochrony osobistej nie zdecydował by się zapukać do jego drzwi bez uprzedniego wezwania. Pogłoski o jego chorobie krążyły wśród moskiewskich elit już od grudnia 1952 roku.

2 marca J. Stalin dostał prawdopodobnie wylewu krwi do mózgu, ale wystraszeni współtowarzysze nie pozwolili, aby dowiedział się o tym świat. Dzień wcześniej, jak wspominał Nikita Chruszczow – następca Stalina na stanowisku I sekretarza Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, Stalin zaprosił do siebie swoich 4 bliskich współpracowników. Spotkanie miało miejsce na daczy w Kuncewie. Spotkanie zakończyło się około o 3 nad ranem. Stalin poszedł spać do swojego pokoju. Dzień później – 3 marca o godzinie 3.00 w nocy członek ochrony zameldował uczestnikom biesiady, iż radziecki przywódca nie wychodził ze swego pokoju, jak też nikogo nie wzywał od 24 godzin. Malenkow, Chruszczow, Beria i Bułganin zastali leżącego bez ruchu Stalina na kanapie. Wezwano lekarzy, który razem w wyżej wymienionymi czuwali przy konającym Stalinie. 4 marca Stalin nagle się ocknął. Drżąca rękę podniósł do góry. Wydarzenie to wspomina między innymi jego córka Swietłana. Wkrótce potem dostał ataku duszności. Były to ostatnie chwile jego życia. 6 marca radio podało oficjalna wiadomość o tym, iż serce Stalina przestało bić dnia poprzedniego o godzinie 22.10. Odczytano również protokół z sekcji zwłok zmarłego wodza, aby przekonać opinię publiczną, że mimo nieodwracalnego charakteru choroby, uczyniono wszystko, aby ratować życie wodza. O godzinie 16.00 ciało Józefa Stalina zostało wystawione w budynku centrali związków zawodowych. Cała Moskwa ustawiła się w kolejce do trumny wielkiego wodza. W ciągu następnych 3 dni około 5 miliona ludzi przyszło oddać mu hołd. 9 marca 1953 roku odbył się pogrzeb. Tysiące ludzi zapełniły plac Czerwony. Stalin został pochowany w Mauzoleum Lenina.

Pojawiło się kilka rozbieżności i nieścisłości wokół wersji ostatnich chwil życia i momentu śmierci Stalina. Oto kilka z nich. Pierwszy oficjalny komunikat o śmiertelnej chorobie Stalina, stwierdzał, że wódz doznał wylewu krwi do mózgu w swym moskiewskim mieszkaniu. Jeśli tak rzeczywiście było, to w jaki sposób znalazł się on na swej daczy w odległym o około 75 kilometrów Kuncewie. Dlaczego atak choroby nastąpił wczesnym rankiem w poniedziałek, skoro Chruszczow i inni mówili, iż stało się w niedzielę wieczorem, a może nawet rano. Po latach Chruszczow ujawnił w swych „Wspomnieniach”, że on i jego trzej towarzysze nie widzieli Stalina i nie wzywali lekarzy, kiedy za pierwszym razem pojechali na daczę. Rozjechali się wówczas do swoich domów, a później otrzymali telefon, że Stalin nie pokazał się od jakiegoś czasu. Dzisiejsze spekulacje na temat rzeczywistych okoliczności śmierci Stalina są dość wstrząsające. Jedna z nich głosi, iż obecni przy nim współtowarzysze, a zwłaszcza Ł. Beria celowo nie wzywali lekarzy i opóźniali akcje ratunkową, aby przyśpieszyć jego zgon i tym samym przejąć władzę w państwie.