Dwudziestolecie międzywojenne, jak sama nazwa wskazuje, to okres pomiędzy zakończeniem I wojny światowej i wybuchem II. Jest to czas względnie krótki, choć niebywale interesujący i zróżnicowany. Wiele czynników na to wpłynęło. Między innymi: zmiana układu sił politycznych po wojnie - rozpad i rozbicie monarchii absolutystycznych, odzyskanie niepodległości przez niektóre państwa europejskie, w tym Polskę, powstanie nowych państw oraz ugruntowanie pozycji USA jak lidera krajów kapitalistycznych. Po rewolucji 1917 powstało również komunistyczne państwo - Związek Radziecki i wraz z nim komunizm jako ideologia rozpoczął swój pochód w Europie.

Cechą charakterystyczną kultury epoki jest paradoksalnie ogromne zróżnicowanie - pojawiło się wówczas mnóstwo nowych tendencji w sztuce, zwanymi awangardą, które współwystępowały z tymi dobrze już w tradycji znanymi. Jednak najbardziej widoczna była fascynacja zjawiskiem współczesności w każdym jej przejawie, począwszy od kultu techniki i osiągnięć cywilizacyjnych, jak telegraf, kinematograf, patefon, skończywszy na śledzeniu każdej zmiany w gwałtownie rozwijającej się humanistyce - filozofii, psychologii.