1577 - 1640

Najsłynniejszy przedstawiciel flamandzkiego malarstwa barokowego. Autor takich obrazów jak "Trzy Gracje", "Sąd Parysa", "Sąd ostateczny" czy "Ogrody miłości" . Znany z dzieł o tematyce mitologicznej, religijnej, miłosnej, kobiecych aktów, pejzaży i portretów.

ŻYCIORYS

Paul Peter Rubens urodził się w czerwcu w 1577 roku w Westfalii, kiedy miał dziesięć lat, wysłano go Antwerpii, gdzie uczył się malarstwa u mistrza krajobrazu Verhaechta, a później (1596 - 1600) u Noorta i Veena. W 1598 r. przyjęto go do cechu malarzy w Antwerpii. Jednak nie przebywał tam długo, już w 1600 roku wyjechał do Rzymu, później do Hiszpanii, a w latach 1604 - 1605 przebywał na dworze księcia V. Gonzagi w Mantui i Wenecji. Później jeszcze wielokrotnie odbywał podróże po Europie (Rzym, Genua), czerpiąc z nich natchnienie i pozostawiając wybitne ślady swej bytności. W 1608 roku powrócił do Flamandrii, objął tu stanowisko nadwornego malarza regenta Flandrii, arcyksięcia Alberta i jego żony Izabeli. Na stałe osiadł w Antwerpii, postawił tam okazały dom z odpowiednią pracownią. Jako uznany artysta mógł sobie pozwolić na taki wydatek. Jego sława obejmowała całą Europę, otrzymywał wiele zamówień od możnowładców, królów i Kościoła. Zapotrzebowanie, jakie zaistniało na jego dzieła, przerosło jego możliwości i, choć malował szybko i dużą wprawą, nie nadążał realizować zamówień, dlatego zatrudniał artystów, którzy pomagali mu malować, oczywiście pod jego ścisłym kierownictwem. W swoim domu zorganizował też pracownię, zajmującą się tworzeniem reprodukcji jego własnych dzieł.

Pełnił także misje dyplomatyczne dla hiszpańskiego rządu, posiadał ku temu odpowiednie wykształcenie i zamiłowanie do podróży. Przebywał na dworach holenderskich, hiszpańskich i angielskich, między innymi jego zasługą było podpisanie traktatu pokojowego w 1630 r. między Hiszpanią i Anglią.

Ożenił się dwukrotnie, jego druga żona, Helena Fourment była jednocześnie jego ulubioną modelką, którą przedstawiał wielokrotnie na portretach ("Helena Fourment z dziećmi" 1635, "Helena Fourment w futrze" ok. 1638-40) oraz umieszczając jej podobiznę w obrazach alegorycznych ("Ogród miłości" 1634 czy "Trzy Gracje" albo "Sąd Parysa" ok. 1639).

Zmarł 30 maja 1640 roku w Antwerpii.

TWÓRCZOŚĆ

W początkowym okresie jego twórczości, w którym powstały m.in. obrazy dla kościoła Santa Crocre w Gersualemme ("Znalezienie Krzyża", "Koronowanie cierniem", "Wzniesienie Krzyża"), widoczne są jeszcze wpływy jego pierwszych nauczycieli, a także Tyciego, czy Corregia. Później, gdy Rubens pracuje już w służbie pary książęcej Albrechta i Izabeli, jego styl staje się swobodniejszy, artysta wprowadza więcej dramatyzmu do ukazywanych scen i stosuje jaśniejszą tonację. Z tego okresu pochodzą m.in. trójdzielne "Wzniesienie Krzyża" czy "Zdjęcie z Krzyża", znajdujące się w katedrze w Antwerpii.

Charakterystyczne dla Rubensa są również obrazy o tematyce mitologicznej. Ta tym gruncie ujawniły się wpływy sztuki włoskiej. Sceny mitologiczne pędzla Rubensa to m.in. "Bitwa amazonek" "Porwanie córek króla Leukipposa", "Ziębnąca Wenus" czy "Wenus, Amor, Ceres Bachus".

Rubens jest też autorem wielu reprezentacyjnych portretów, malowanych na zamówienie władców, jednym z nich był król Polski Zygmunt III Waza. Znany był też z ukazywania piękna nagiego kobiecego ciała. Akty malowane prze Rubensa, przedstawiają kobiety o pełnych kształtach, dziś określanych jako rubensowskie. MALARSTWO Rubensa jest szczytowym osiągnięciem flamandzkiego baroku, w wyjątkowy sposób łączy najważniejsze cechy tego nurtu. Jest w nim dynamika, dramatyzm, bujność kształtów i bogactwo kolorów, zmysłowość i swoboda. Był bardzo ceniony przez współczesnych, ponieważ wyrażał ideał piękna, obowiązujący w XVII wieku. Czerpał z różnych szkół malarskich i stworzył swój własny niepowtarzalny styl, łączący przepych barw z flamandzkim realizmem , nastrojowość z dynamiką.