Henryk Ibsen - biografia 

Henryk Ibsen to jeden z najbardziej znanych przedstawicieli literatury norweskiej, żył w latach 1828-1906. Henryk Ibsen urodził się w niewielkiej miejscowości Skien jako syn szanowanego kupca. Po bankructwie ojca w wieku 15 lat zaczął pracę w aptece jako pomocnik w wiosce Grimstad. Po niedługim pobycie w Christianii (dziś Oslo) zamieszkał w Bergen, gdzie przez 6 lat pracował w teatrze.

W 1957 r. Henryk Ibsen na kilka lat osiadł w Christianii, obejmując kierownictwo w Norweskim Teatrze. Ze względu na sytuację ekonomiczną oraz zawód, jakiego doznał, gdy jego kraj nie stanął w obronie Danii zaatakowanej przez Prusy (do 1818 r. Norwegia politycznie była częścią Danii), w 1964 r. udał się za granicę. Blisko 30 lat spędził na emigracji, we Włoszech i Niemczech. Do ojczyzny wrócił 5 lat przed śmiercią. Zmarł w Christianii. 

Henryk Ibsen - twórczość

Na twórczość Henryka Ibsena składają się przede wszystkim dramaty, pierwszy z nich napisał mając niewiele ponad 20 lat ("Katylina", której akcja osadzona był w starożytności). Henryk Ibsen zadebiutował w 1951 r., kiedy dramat jego autorstwa ("Grób Hunów") został po raz pierwszy wystawiony w teatrze w Christianii (dawna nazwa Oslo).

Historycy literatury dzielą twórczość Henryka Ibsena, którą rozwijał przez ok. 60 lat, na trzy etapy. Początkowe dramaty utrzymane były w nurcie narodowego romantyzmu. Pojawiają się w ówczesnej twórczości Ibsena liczne odwołania do historii (także powszechnej), a także do norweskiego dziedzictwa kulturowego, legend i podań ludowych  (np. "Rycerze Północy" z 1858). Ten etap twórczości zamyka dramat "Peer Gynt" (1867), będący rozrachunkiem z norweską kulturą i tożsamością.

Dalsza twórczość to dramaty społeczno-obyczajowe, w naturalistyczny sposób obnażające i piętnujące obłudę mieszczańskiego życia, z dziełem "Nora, czyli dom lalki" (1879) na czele.

Twórczość Henryka Ibsena zamyka etap symboliczny, wyróżniający się pogłębioną analizą psychologiczną postaci. Do tego nurtu zalicza się słynny dramat "Dzika kaczka" (1884), "Rosmersholm" (1886), a także ostatni dramat Ibsena "Gdy się zbudzimy spośród zmarłych" (1899).

W twórczości Henryka Ibsena pojawiły się także utwory liryczne i poematy epickie.