Odyseusza poznajemy w chwili, gdy docierają do niego wieści o mobilizacji greckich sił, w celu ruszenia na Troje. Odyseusz jest bardzo niechętny, ponieważ właśnie przyszedł na świat jego pierwszy syn Telemach. Odyseusz bardzo Koch swoją żonę , Penelopę i niczego nie pragnie bardziej, niż spędzić przy niej reszt życia, wiodąc spokojny żywot na swe Tace. Jednak udział w wojnie z Trojakami uznaje za swój obowiązek i rusza na wyprawę.

Cecha, która najbardziej się narzuca w charakterze Odyseusza jest jego spryt i nawet podstępność. Odyseusz walczy przede wszystkim rozumem, co jest dość nietypowe dla greckich herosów, którzy byli mężni waleczni, odważni, ale walczyli tylko mieczem i w pełnej zbroi, nie posuwają się raczej do podstępów. Odyseusz przeciwnie, woli pomyśleć, niż przelewać krew. Jego pomysłem było skonstruowanie konia trojańskiego. Miast szturmować miasto, wolał się do niego dostać podstępem. On także zdołał wciągnąć Achillesa z dworu króla Likomedesa, gdzie ten przebywał przebrany za królewską córę. Achilles rozpoznał go w gronie innych panien po tym, że jako jedyny nie wykazywał zainteresowania ozdobami, przywiezionymi przez Odyseusza. Całą cedrówka bohatera do domu, jest pasmem kolejnych jego chytrych rozwiązań, ucieczek i cudownych ocaleń. Odyseusz radzi sobie, posługując się pułapkami i podstępami.

Inną jego cecha jest miłość do rodziny i przywiązanie do ojczyzny. To właśnie uczucia do żony i syna powstrzymywały go przed wypłynięciem z Itaki, a potem wiodły go przez dziesięć lat do wybrzeży ojczyzny.

Odyseusz jest też oczywiście waleczny i odważny, w czasie zmagań wojny trojańskiej zasłynął swym męstwem i to jemu przyznano piękną zbroję Achillesa po śmierci herosa. Ponadto był Odyseusz uparty i potrafił wytrwale dążyć do celu w drodze do Itaki nie powstrzymał o ani syreni śpiew, ani nasiona lotosu, nie skusiła też nimfa Kalipso, choć spędził u niej siedem lat.