Czasem najtrudniej jest odpowiedzieć na najprostsze pytania. Na przykład pytanie czym jest mowa? Werbalizacją myśli, zaś widomym świadectwem ludzkiej myśli i działalności jest pismo. Rzędy znaczków określane przez nas jako litery, tak bardzo wrosły w krajobraz i naszą świadomość, ze nie zastanawiamy się skąd one się wzięły. Pierwsze przykłady pisma to obrazki tworzone przez ludzi, mające obrazować to o czym aktualnie myśleli, lub to co chcieli zapamiętać lud upamiętnić. Pierwszym pismem będą zarówno rysunki polowania na mamuta, jak i pierwsze już bardziej skomplikowane hieroglify mające pokazywać religijne lub gospodarcze rzeczy. Początek pisma obrazkowego dali Egipcjanie. Zaświadczone przykłady datuje się na 3000 lat p.n.e. właśnie jako pierwsze istniało pismo obrazkowe (piktograficzne), potem zaczęto stosować hieroglify będące mieszaniną wizerunków rzeczy i odpowiedników graficznych dźwięków mowy. Znaki te pojawiły się na kamieniach i murach świątyń. Potem pojawiła się uproszczona wersja pismo hieratyczne (tzw. kapłańskie) pisane tuszem na papirusie lub na skorupach glinianych. Od VIII w p.n.e. do III w. n.e. posługiwano się pismem demotycznym (ludowym), które ulegało dalszym przekształceniom.

W tym samym czasie co w Egipcie w Mezopotamii rozwijało się pismo klinowe.

Niedługo później w Europie pojawił się pierwszy alfabet, który wymyślili podobnie jak pieniądze Fenicjanie, jednak to Grecy przejęli go, udoskonalili już 2500 lat temu. Wiernymi uczniami Greków byli Rzymianie, którzy nie tylko przejęli od nich bogów, czy sztukę, ale także alfabet,. To w Rzymie uproszczono jeszcze bardziej greckie litery tworząc zestaw znaczków identycznych, jak używane obecnie przez nas. W Rzymie powstała także tak zwana kapitała rzymska, czyli drukowane litery najczęściej na pomnikach lub budynkach użyteczności publicznej. Z biegiem czasu wykształciła się kursywa (szybkie odręczne pismo) oraz tak zwane pismo minuskulne, czyli pismo, gdzie literki są mniejsze i większe.

Gdy upadło Cesarstwo Rzymskie, nie znikło jego pismo, zachowało się i przeszło pewne modyfikacje w państwie Franków, gdy powstała ze zmieszania pisma Rzymian i Franków tak zwana minuskuła karolińska. Średniowiecze przyniosło bogato zdobione, ręcznie przepisywane księgi, które były nieraz wart kilka wsi. Jednak tryb pracy zakonników przepisujących księgi był zbyt wolny, by sprostać popytowi potrzebny był druk. Pierwsze jaskółki takiego wynalazku pojawiły się w Chinach, jednak w Europie drukowane książki i inne materiały zawdzięczamy Janowi Gutenbergowi. W 1440 roku skonstruował ruchoma maszynę drukarską, której głównym składnikiem były czcionki stworzone ze specjalnego stopu metali. Właśnie skok cywilizacyjny, jaki dokonał się za sprawą maszyny Gutenberga, jest często uznawany za przyczynę końca średniowiecza i początku epoki nowożytnej, w której dzięki drukowi można było dotrzeć do czytelnika, czy też rozprzestrzeniać na przykład teorie polityczne za pomocą ulotek.

Dziś strona drukowana jest stałym elementem, bez którego nie wyobrażamy sobie życia, ale dopiero gdy przyjrzymy się jak bardzo skomplikowany proces wiódł od pierwszych znaczków nieudolnie stawianych na ścianie jaskini do najpierw zapisanego tekstu po drukowaną książkę dostrzeżemy jak wielki skok cywilizacyjny uczyniła ludzkość na przestrzeni swej historii, ucząc się zapisywać swoje myśli dla potomnych.