Glony są nietypowymi przedstawicielami królestwa roślin. O ich przynależności do tego królestwa świadczy obecność chlorofilu w komórkach , dzięki czemu mogą one same wytwarzać materie organiczna w procesie fotosyntezy. Rośliny te są bardzo zróżnicowane pod względem budowy i wielkości. Nie wytwarzają one tak jak rośliny wyższe pięknych kwiatów i owoców oraz gałęzi i korzeni. Zdarzają się glony rozgałęzione i listkowate, jednak nie wytwarzają one tak skomplikowanych tkanek jak rośliny zielne. Nibyliście glonów nie maja tak złożonej budowy jak rośliny wyższe .W grupie tej występuje około25 tysięcy gatunków. Mogą to być zarówno organizmy jednokomórkowe jak i wielokomórkowe, czasami pokaźnych rozmiarów. Rozmnażają się one na różne sposoby. Małe glony jednokomórkowe najczęściej rozmnażają się przez podział. Innym rodzajem rozmnażania bezpłciowego jest fragmentacja lub wytwarzanie specjalnych zarodników. Zdarzają się również gatunki rozmnażające się płciowo- wytwarzają one komórki rozrodcze męskie i żeńskie, czyli plemniki i komórki jajowe. Glony spotykamy w wielu środowiskach, różnią się one tak bardzo między sobą, że trudno nam zaklasyfikować np. morszczyna , listownicę , skrętnicę czy toczka do jednej grupy.

Rozmiary glonów.

Najmniejszych glonów jednokomórkowych nie można dostrzec gołym okiem. Woda pobrana z jakiegoś zbiornika wodnego wydaje nam się czysta, ale po obejrzeniu jej pod mikroskopem okazuje się , że jest pełna tych niewielkich " roślinek". Natomiast największymi rozmiarami może pochwalić się taki glon jak listownica, która w ciągu roku może osiągnąć wielkość 45 metrów. W ciągu całego życia może urosnąć nawet do 60 metrów. Niewidoczne mikroskopijne formy glonów można zaobserwować gołym okiem w czasie tzw. zakwitów. Jest to zjawisko namnażania się ogromnej ilości tych organizmów w zbiornikach wodnych , powodując wytworzenie się na ich powierzchni zielonej powłoki. Niektóre glony mają zdolność do fosforyzacji, co możemy obserwować w niektórych morzach tropikalnych w postaci kolorowych rozbłysków. Glony z rodziny krasnorostów nadają czerwona barwę Morzu Czerwonemu w czasie ich dużego rozrostu. Zielony nalot na spróchniałych drzewach i wilgotnych kamieniach to również kolonie glonów, które zawierają miliony osobników.

Zakwity glonów na jeziorach i morzach są bardzo niebezpieczne dla innych organizmów wodnych. Gęsta powłoka glonów na powierzchni wody ogranicza dostęp światła , niektóre z gatunków wytwarzają także toksyczne substancje.

Środowisko życia glonów.

Najczęstszym środowiskiem bytowania tych organizmów to woda, zarówno słodka jak i słona. Glony bardzo szybko adaptują się do nowego miejsca bytowania. Występują również na pniach drzew, skałach, kamieniach, nawet na betonowych budynkach. Są gatunki występujące na obszarach Arktyki i Antarktydy ale są też takie które lubią ciepło, np. występują w gorących źródłach, gdzie temperatura wynosi około 80º C. Niektóre glony zamieszkują organizmy zwierząt lub roślin. Nawet jednokomórkowe niewielkie organizmy mogą zawierać w sobie glony. Tak właśnie jest w przypadku pantofelka. Kolor okrywy skórnej czy sierści niektórych zwierząt jest związany z obecnością w nich dużej ilości glonów. Zielony kolor pewnego gatunku płazińca związany jest z obecnością niewielkich glonów w jego komórkach. Tak samo jest w przypadku zielonkawej sierści leniwców lub skorupy niektórych żółwi.

Barwa glonów.

Nie wszystkie glony są zielonej barwy. Choć wszystkie zawierają zielony chlorofil to inne barwniki zawarte wewnątrz organizmów glonów maskują jego barwę. Niektóre gatunki mają brązowe zabarwienie. Są także gatunki glonów o barwie czerwonej lub purpurowej np. rodymenia palczasta albo mech irlandzki, którego niektóre odmiany mają żółtą barwę. Niektóre z glonów zachwycają różową i fioletową barwą. Nie tylko duże glony są kolorowe. Gatunki mikroskopowe wywołują czerwone smugi na dużych połaciach śniegu i lodowcach. Kolonie glonów żyjących w gorących źródłach mają często pomarańczową i czerwoną barwę i na ten kolor barwią brzegi tych źródeł.

Glony jako przysmak.

Glony wykorzystywane są często w kuchni niektórych krajów nadmorskich. Zebrane glony używane są w rolnictwie jako nawóz, pasza dla zwierząt oraz cenione często jako przysmak. Najchętniej zjadane są przez człowieka takie gatunki jak rodymenia, szkarłatnica i wiele odmian glonu zwanego listownicą. Glony przygotowywane są jak warzywa, tzn. gotuje się je, szatkuje, mieli czasem też suszy. Służą one jako surowce do produkcji napojów, słodyczy czy wypieku chleba. W Japonii istnieją specjalne hodowle przeznaczone do zastosowania w przemyśle spożywczym. Glony często są pokarmem niektórych zwierząt. Często obserwuje się owce szukające szkarłatnic na brzegu oceanu w czasie odpływu. Są one bardzo często pierwszym ogniwem w łańcuchu pokarmowym. Są źródłem pokarmu dla planktonu oceanicznego. Gdyby nie było glonów, nie byłoby też planktonu. W ten sposób wyginęłyby pozostałe ogniwa łańcuch troficznego. Glon stanowią podstawę w diecie ryb, krewetek , ostryg i innych zwierząt.

Zastosowanie glonów w wielu gałęziach przemysłu.

Liczne badania przeprowadzone na tych roślinach pozwoliły odkryć jak wiele korzyści daje hodowla glonów. Niektóre gatunki glonów wytwarzają antybiotyki które wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym. Z nich także uzyskuje się agar- galaretowatą substancję, która jest powszechnie wykorzystywana w laboratoriach jako podłoże do wzrostu mikroorganizmów. Agar wykorzystywany jest także w kosmetyce, do wyrobu kremów i mydeł a także do produkcji żywności. Otrzymywany z brunatnic kwas alginowy używany jest w przemyśle spożywczym jako stabilizator przy wyrobie sosów sałatkowych czy lodów. Wykorzystywany jest także w innych gałęziach przemysłu, np. do produkcji klisz fotograficznych, nici chirurgicznych, plastiku , itp. Z okrzemek - glonów , które mają wysycaną ścianę komórkową związkami krzemu i wapnia otrzymuje się tzw. ziemię okrzemkową. Ziemia używana jest często jako materiał filtrujący, oraz substancja ścierająca w pastach do z zębów. Filtracyjne właściwości ziemi okrzemkowej wykorzystywane są podczas procesu rafinowania cukru i produkcji dynamitu ( służą jako pochłaniacz pyłów).

Różnorodność i budowa morfologiczna glonów.

Glony to bardzo obszerna grupa roślin. Opisanych ich jest około 25 tysięcy gatunków. Wśród tak dużej ilości przedstawicieli obserwuje się ogromna różnorodność. Istnieją glony tak małe, że można je obserwować tylko pod mikroskopem, np. poruszająca się za pomocą długiej wici euglena. Organizmy te mają czasem fantazyjne kształty jak na przykład kulisty, złożony z wielu komórek toczek, czy skrętnica posiadająca spiralne chloroplasty. Ale znane są także duże gatunki glonów o ciekawych kształtach, np. Polysiphonia tworząca rozgałęzienia, tworząc strukturę podobną do krzewu, lub bulwa, której liście podobne są bardzo do liści sałaty hodowanej w ogródkach. Morskie glony o krzaczastej lub liściastej budowie przytwierdzone są do podłoża za pomocą specjalnych strzępek. Strzępki te zapewniają stabilność tym roślinom nawet w czasie dużych fal i przypływów. Niektóre glony unoszą się w toni wodnej dzięki pęcherzykom powietrza " uwięzionych" wewnątrz struktur przypominających liście. Powietrze w tych pęcherzykach nadaje wyporność tym roślinom.