Deszcz jesienny - podmiot liryczny i adresat wiersza
Podmiotem lirycznym w wierszu „Deszcz jesienny” jest osoba mówiąca w pierwszej osobie, wyraźnie ujawniająca swoje emocje i przeżycia, ale nieutożsamiana wprost z autorem. To bohater introwertyczny, pogrążony w melancholii i poczuciu straty, obserwujący świat z wnętrza domu i reagujący na niego przede wszystkim emocjonalnie. Można go utożsamiać z bohaterem utworu, a więc szatanem.
Adresat wiersza nie zostaje jasno nazwany. Utwór nie ma formy bezpośredniego zwrotu do konkretnej osoby, dlatego można mówić o adresacie pośrednim lub domyślnym. Wiersz ma charakter monologu wewnętrznego, skierowanego jakby do samego siebie lub do anonimowego odbiorcy, którym staje się czytelnik. W szerszym sensie adresatem może być każdy człowiek wrażliwy, zdolny do odczytania nastroju melancholii, doświadczenia smutku i refleksji nad cierpieniem oraz kondycją ludzką.
