Zwiadowcy. Księga 1 Ruiny Gorlanu - streszczenie szczegółowe
Prolog
Morgarath spogląda z wyniosłości na Góry Deszczu i Nocy, które stały się jego schronieniem i bazą. Niegdyś jako baron Gorlanu w krainie Araluen cieszył się wpływami. Dziś dowodzi groźnymi wargalami, które ćwiczą na dziedzińcu w milczącym posłuszeństwie. Wspomina bunt sprzed piętnastu lat przeciw królowi Duncanowi i porażkę poniesioną przez nagłe obejście kawalerii, które umożliwił zwiadowca. Po ucieczce ukrył się w górach, latami zbierał siły i sojuszników. Teraz uznaje, że nadszedł moment odwetu: w planie ma użycie śmiercionośnych kalkarów, istot rzadkich, ale niemal nie do powstrzymania.
Rozdział 1
Will nie może przełknąć kęsa: nadchodzi Dzień Wyboru, kiedy mistrzowie zdecydują o losie sierot. Wraz z nim czekają Jenny (talent kulinarny), George (zafascynowany prawem), pewny siebie Horace (marzący o rycerskiej chwale) oraz pełna ogłady Alyss (faworytka lady Pauline). Wszyscy wydają się mieć przed sobą prostą i jasno wytyczoną ścieżkę rozwoju. Tylko Will, drobny i bez „nazwiska”, obawia się o przyszłość i odesłanie do chłopskiej rodziny. Zadręczany docinkami Horace’a, snuje dla otuchy opowieść o ojcu-rycerzu, choć sam wie, że to bajka. Uspokaja się, wspinając na drzewo i patrząc na gasnące światła zamku.
Rozdział 2
Rankiem podopieczni, ustawieni według wzrostu (Will na końcu), stają w gabinecie barona Aralda. Zjawiają się mistrzowie: lady Pauline, Chubb, sir Rodney, Ulf, Nigel, a niepostrzeżenie również Halt. Horace po krótkiej naradzie zostaje przyjęty do Szkoły Rycerskiej, co przyjmują wszyscy jak rzecz oczywistą.
Rozdział 3
Kolejno Alyss trafia do Służb Dyplomatycznych, George do Szkoły Skrybów, a Jenny, mimo nieporadnych odpowiedzi, zdobywa serce Chubba fachowym opisem pasztetu. Na końcu zostaje Will, który wie, że to jego chwila prawdy.
Rozdział 4
Brak danych o pochodzeniu Willa wprawia Martina w zakłopotanie. Prośba o Szkołę Rycerską zostaje odrzucona ze względu na warunki fizyczne, o Szkołę Ujeżdżania również. Jego przyznanie się do sprawności wspinaczkowej prowokuje przypomnienie dawnych psot. Wtedy Halt dyskretnie przekazuje baronowi złożoną notatkę. Werdykt w sprawie chłopca zostaje odroczony do jutra, co tylko wzmaga napięcie.
Rozdział 5
Ciekawość zwycięża: w nocy Will wspina się do gabinetu barona, by odczytać zawartość kartki. Zastaje go Halt i prowadzi do Aralda. Zamiast kary Will czyta jedno zdanie, że Will nadaje się na zwiadowcę i zostanie wzięty na ucznia. Świat chłopca w jednej chwili się zmienia.
Rozdział 6
Ulga miesza się z lękiem. Halt owiany jest mgłą plotek o „czarach”. Baron cierpliwie objaśnia, że Korpus Zwiadowców to elita wywiadowcza królestwa i że predyspozycje Willa są rzadkie: spostrzegawczość, dyskrecja, ruchliwość. Decyzja zapada.
Rozdział 7
W chacie Halta Will poznaje inną stronę rzemiosła: porządek, prace domowe, dyscyplinę. Zwiadowca okazuje się niższy i starszy, niż sądził chłopiec, ale jego autorytet jest ogromnie duży. Wkrótce dociera niepokojąca wieść o śmierci lorda Northolta w okolicy, gdzie niedźwiedzie nie występują, co Halt od razu uznaje za nienaturalne.
Rozdział 8
Po lekcji gotowania przychodzi czas na historię Korpusu i zasady: kamuflaż, cisza, niezauważalność. Zwiadowców jest 50, po jednym na prowincję. Halt wspomina wojnę z Morgarathem i decydującą rolę zwiadowcy prowadzącego kawalerię przez bród. Will liczy na szczegóły o ojcu, lecz ich nie dostaje; dowiaduje się za to, że Halt zauważył jego talent… podczas słynnego „napadu” na kuchenne ciastka.
Rozdział 9
Tymczasem Horace zderza się z realiami szkolenia: pot, ból, rygor, zero chwały. Jako „chłopak z przytułku” staje się celem Bryna, Aldy i Jerome’a. Poniewierany i izolowany, zaczyna nienawidzić miejsca, o które tak walczył.
Rozdział 10
Halt wprowadza Willa w sztukę skradania i pracy z mapą. Zamiast wymarzonego miecza chłopiec dostaje długi łuk o specyficznym kształcie oraz dwa noże. Uczy się, że podstawą jest technika i tysiące powtórzeń, a także ochrona przed uderzeniem cięciwy.
Rozdział 11
Na placu ćwiczeń sir Rodney dostrzega, że Horace intuicyjnie dodaje śmiertelny cios do sekwencji. Talent jest oczywisty, choć chłopak ma trzymać się komend sir Karela. Zapada więc decyzja, że później dostanie się na specjalistyczne szkolenie, ale najpierw trzeba sprawdzić jego charakter.
Rozdział 12
Nauki strzelania ciąg dalszy. Potem dochodzi do wizyty u Starego Boba. Wyrwij, niepozorny kuc, staje się koniem Willa. Zasada „zapytaj o zgodę” chroni konie zwiadowców przed kradzieżą. Nocą chłopiec układa plan, jak szybko zaprzyjaźnić się z wierzchowcem i nie wypaść z siodła.
Rozdział 13
Rozmowa sir Rodneya z sir Karelem potwierdza, że Horace to urodzony szermierz. Niestety poza treningiem nad rzeką chłopak pada ofiarą kolejnego „rytuału” starszych. Tym razem kończy się to upokorzeniem i wycieńczeniem.
Rozdział 14
Lekcja jazdy ujawnia możliwości Wyrwija: gwałtowne przyspieszenia, precyzyjne reakcje. Krótka, szorstka wymiana zdań o „nieważności imion” podkreślają, że dla zwiadowców liczy się funkcja, nie sława.
Rozdział 15
Na Dniu Plonów Will słyszy od barona, że bohaterem dawnej bitwy był właśnie Halt, który… odmówił nagrody. To sekret, który wzmacnia podziw chłopca dla mistrza i zarazem pokazuje kodeks Korpusu.
Rozdział 16
Spotkanie przyjaciół psuje Horace, urażony i rozdrażniony. Drwiny z Wyrwija kończą się upadkiem i bójką przerwaną przez sir Rodneya. Napięcie między dawnymi kolegami wisi w powietrzu.
Rozdział 17
Mija sześć tygodni. Will z Haltem tropią zimowego odyńca. Chłopiec ćwiczy uwagę, ale wciąż się rozprasza. W krzakach kryje się wieśniak. To znak, że polowanie przyciąga też innych.
Rozdział 18
Solny Piotr roztacza wizje ogromnych dzików i, mimo niedowierzania co do tożsamości Halta, zostaje posłańcem z zaproszeniem na królewskie polowanie. Plotki o „olbrzymim Halcie” zderzają się z rzeczywistością.
Rozdział 19
Halt tłumaczy orkiestrację polowania: psy, nagonka, oszczepnicy. Sir Rodney zaprasza Horace’a. Pierwszy dzik pada szybko, ale prawdziwa próba dopiero nadchodzi.
Rozdział 20
W ciszy po polowaniu z zarośli wyskakuje drugi odyniec. Horace się przewraca, Will odciąga bestię strzałami, Wyrwij pomaga kopnięciem. W ostatniej sekundzie Halt zabija zwierza. Horace i Will zawiązują przyjaźń, a sir Rodney patrzy na chłopaka z nowym szacunkiem.
Rozdział 21
Wieść o odwadze Willa krąży po okolicy, ale Halt uczy go dystansu do plotek. Zbliża się Zlot Zwiadowców i pierwsza ocena czeladnika. Horace tymczasem zostaje dotkliwie pobity. Słysząc, że napastnicy idą „po ucznia szpiega”, z trudem wstaje, by ostrzec Willa.
Rozdział 22
Pod chatą Halta trzech kadetów wszczyna bójkę. Horace wkracza, a Halt jednym gestem przejmuje kontrolę: rozbrojenie strzałami, pojedynki jeden na jednego. Horace bez wysiłku wygrywa i sprawa prześladowań trafia wyżej.
Rozdział 23
Oprawców usuwa się ze szkoły, a Horace wreszcie rozkwita. Will i Halt ruszają na Zlot, gdzie sprytnie ogrywają Gilana, dawnego ucznia Halta. Wspólnotowe ognisko i wymiana wieści sprawiają, że Will po raz pierwszy autentycznie czuje się częścią Korpusu.
Rozdział 24
W obozie widać niepokój. Merron donosi o mobilizacji wargalów i o śmierci lorda Lorriaca. Krąży też wiadomość o dwóch kalkarach, które mogły przeniknąć do Araluenu. Halt zbiera Willa i Gilana: ruszają na Samotną Równinę i ku Kamiennym Fletniom.
Rozdział 25
Po drodze Gilan martwi się o wiek Willa, ale Halt podkreśla, że w nadchodzącym kryzysie każdy ma zadanie. Rozkładają biwak bez ognia, wsłuchani w głuchy świst wiatru i zawodzenie menhirów.
Rozdział 26
Warta Willa jest ciężka: jednostajny dźwięk usypia czujność. Rankiem mignięcie tubylca sugeruje, że zostali zauważeni. Halt wykłada logikę wroga. Kalkary likwidują dowódców i wracają do kryjówki. To ich słabość i szansa zwiadowców. Nocą rozlega się ryk. To znak, że bestie wyruszyły.
Rozdział 27
Ślady się rozchodzą; Halt z Willem idą jednym tropem, Gilan – drugim. Celem może być nawet król Duncan w stolicy. Plan: Will popędzi z ostrzeżeniem do Redmont, a Halt i Gilan spróbują odciąć bestie przy ruinach Gorlanu.
Rozdział 28
Will dociera do Redmont, przekazuje meldunek oraz własną obawę, że Halt sam stał się celem. Baron Arald i sir Rodney natychmiast ruszają. Will uparcie postanawia dołączyć, czując odpowiedzialność za mistrza.
Rozdział 29
W drodze widać ognisty sygnał Halta. W ruinach leży pierwszy kalkar, przeszyty strzałami. Dobijają go rycerze. Złamany łuk Halta i ryk drugiej bestii zapowiadają najgorsze.
Rozdział 30
Halt, ranny i bez broni, unika hipnotycznego spojrzenia potwora. Wcześniej świadomie zwabił kalkary do Gorlanu, licząc na posiłki. W kluczowej chwili trafieniem w oko wybija bestię z rytmu, ale sam osuwa się z sił. Baron zostaje zraniony, sir Rodney stygnie pod spojrzeniem potwora. Wtedy Will podpala grot w smole i strzela prosto w pierś. Futro staje w płomieniach, kalkar ginie.
Rozdział 31
Po dziesięciu dniach Will w Wensley opowiada wszystko Alyss, Jenny i Horace’owi. Gilan dołączył do swoich obowiązków, Redmont szykuje się do wojny, a część zadań rannego Halta spada na Willa. W ciepłej atmosferze karczmy Alyss przyznaje, że jest z niego dumna, i delikatnie go całuje.
Rozdział 32
Na uroczystej audiencji baron Arald przedstawia zasługi Willa i przy pełnym poparciu sir Rodneya proponuje mu Szkołę Rycerską. Widok herbu i miecza kusi, ale Will wybiera własną drogę: „Jestem zwiadowcą”. W progu wychwytuje uśmiech Halta, najważniejsze potwierdzenie słuszności jego wyboru.
Epilog
W chacie Halt zawiesza Willowi na szyi brązowy liść dębu, znak czeladnika. Po ukończeniu nauki będzie srebrny. Chłopiec na moment wątpi, czy nie zdradził marzenia o rycerskim mieczu i pamięci ojca. Wtedy Halt odsłania prawdę: ojciec miał na imię Daniel, był sierżantem z ludu i pod Hackham Heath ocalił Halta nadludzką odwagą. Umierającej matce Halta obiecał opiekę, dlatego Will trafił do barona. Wzburzony, ale uspokojony tą historią, Will po raz pierwszy od dawna czuje spokój, mimo że za oknami brzęczą miecze i rosną przygotowania do nadciągającej wojny.
