Przejdź na stronę główną Interia.pl

Lassie, wróć!

Eric Knight

Streszczenie krótkie

Lassie to piękny owczarek szkocki, który należy do rodziny Carraclough. Najbardziej kocha Joego, dwunastoletniego chłopca. Jednak sytuacja finansowa rodziny pogarsza się i ojciec Joego decyduje się sprzedać psa księciu Rudlingowi, znanemu hodowcy i miłośnikowi psów. Lassie kilkakrotnie mu ucieka, ale za każdym razem Joe z ojcem odprowadzają ją z powrotem. Chłopiec jest zrozpaczony, ale rozumie, że rodzice nie mieli innego wyjścia. W końcu książę wyjeżdża z psem z Anglii do swojej posiadłości w Szkocji. Jednak Lassie ucieka także stamtąd i wyrusza w podróż przez cały kraj. Kilkakrotnie omal nie traci życia, wiele razy jest w niebezpieczeństwie, ale w końcu ledwie żywa dociera do swoich dawnych właścicieli. Wzruszeni jej odwagą i wiernością, postanawiają już jej nie oddać. Kiedy zjawia się księżę Rudling, ojciec Joego specjalnymi zabiegami zmienia wygląd Lassie. Książę rozpoznaje oczywiście psa, ale udaje, że tak się nie stało. Zamiast zabrać Lassie, proponuje ojcu Joego pracę jako zarządca jego psiarni. Sytuacja rodziny się polepsza i wszyscy są znowu szczęśliwi.

Streszczenie szczegółowe

Nie na sprzedaż

Lassie – najpiękniejszy owczarek szkocki – była dumą Greenall Bridge. Jej właściciel, Sam Carraclough, odmówił sprzedaży ulubienicy samemu księciu, choć ten starał się o psa przez trzy lata i wciąż bezskutecznie podbijał cenę. Lassie kochała całą rodzinę, jednak jej ulubieńcem był syn państwa Carraclough, dwunastoletni Joe. Codziennie punktualnie o czwartej pies czekał na chłopca przed szkołą.

Nie chcę mieć nigdy innego psa!

Sytuacja uległa zmianie, gdy pan Carraclough stracił pracę po zamknięciu kopalni Wellington. Brak pieniędzy spowodował, że Lassie zmieniła właściciela – Sam Carraclough postanowił jednak sprzedać psa księciu. Biedny Joe nie mógł pogodzić się ze stratą.

Stary dziwak

Nowym właścicielem psa został książę Rudling – starszy nieznośny pan, który ciągle zrzędził i wszystkich dookoła pouczał. Jedynie wnuczka Priscilla znosiła pogodnie humory dziadka, a on lubił jej towarzystwo.

Lassie wraca do domu

Lassie nie czuła się dobrze w psiarni. Nie chciała jeść, była osowiała. I codziennie... czekała przed szkołą. Uparcie uciekała, mimo iż zawsze była zwracana nowym właścicielom.

Już więcej do domu nie wracaj!

Lassie codziennie czekała na Joego pod szkołą, po czym była zwracana, wbrew nadziejom chłopca, prawowitemu właścicielowi, księciu Rudlingowi. W końcu pan Carraclough i Joe, odprowadziwszy Lassie kolejny raz, pożegnali się z nią i długo przemawiali do wiernego psa, by nie uciekał od nowego właściciela.

Kryjówka wśród wrzosowisk

To jednak nie pomogło. Lassie nie pogodziła się z rozstaniem ze swoją rodziną. Uciekła znowu. Joe ukrył się wtedy z psem na wrzosowisku, ale odnalazł go tam ojciec i pies znów zamieszkał w psiarni. Matka tłumaczyła chłopcu decyzję i obiecała w przyszłości nowego psa. Jednak takie rozwiązanie nie zadowalało Joego.

Bądź uczciwy!

Joe bolał nad losem Lassie, rozumiał, jak bardzo pies tęskni, on także tęsknił za swoją przyjaciółką. W końcu chłopiec odbył poważną rozmowę z tatą, który wytłumaczył mu, że sprzedaż Lassie była smutną koniecznością, że on i mama także kochają psa, ale niestety z powodu braku środków na utrzymanie musieli się zgodzić na jej sprzedaż, bo nie mogliby zapewnić jej odpowiedniego utrzymania.

Więzień w górach Szkocji

Tymczasem pies został wywieziony daleko w góry, do posiadłości w Szkocji. Lassie była przygotowywana do wystawy psów, poddawała się cierpliwie wszystkim zabiegom, ale codziennie około czwartej odczuwała niepokój. W obawie przed ucieczką owczarka psiarczyk Hynes przywiązał ją łańcuchem, na szczęście Priscilla powiedziała o tym dziadkowi, który nie pozwolił na tak okrutne traktowanie psa. Kazał Hynesowi także codziennie wyprowadzać psa na spacery.

Nareszcie znowu wolność

Podczas jednego z popołudniowych spacerów Hynes, który nie znosił sprytnego psa, szarpnął smycz, a ta razem z obrożą ześlizgnęła się przez szczupłą głowę Lassie. Właśnie zbliżała się czwarta, pies poczuł codzienny nakaz, skierował się w stronę bramy, a Priscilla wracająca z dziadkiem z konnej przejażdżki otworzyła furtkę – wtedy przypomniała sobie smutną twarz chłopca i pozwoliła psu uciec. Tak zaczęła się długa droga Lassie na południe, do domu.

Początek wielkiej wędrówki

Droga była męcząca i niebezpieczna, na dzielnego psa czekało mnóstwo pułapek i niebezpieczeństw. Najpierw próbowali złapać ją mężczyźni mający nadzieję na nagrodę, a kiedy Lassie uciekała, jeden z nich rzucił w nią kamieniem. Wtedy zrozumiała, że musi omijać ludzi. Przez wiele dni wędrowała bez przerwy.

Walka o byt

Lassie poczuła straszny głód, dotąd zawsze karmili ją ludzie, teraz musiała radzić sobie sama. Pierwszym posiłkiem był królik, upolowany przez łasicę. Kolejny upolowała już samodzielnie.

Co widział pewien malarz

Podążającą do domu Lassie widział z łódki malarz, Leslie Freeth. Obserwując zwierzę krążące nad brzegiem jeziora, domyślił się, że pragnie sforsować tę wodną przeszkodę. Jego towarzysz, Szkot McBane, wytłumaczył mu, że owczarki szkockie zachowują się tak wtedy, kiedy mają jakiś wyznaczony cel i za wszelką cenę muszą go osiągnąć.

Gdy pies jest chory

Najtrudniejszą przeszkodą okazało się jezioro w Szkocji; kiedy Lassie zrozumiała, że nie przepłynie wody, i postanowiła obejść jezioro dookoła, musiała pokonać dodatkowo prawie sto mil. Minął tydzień, zanim jezioro zamieniło się w strumień o rwącym nurcie. Kiedy dzielny pies walczył z prądem, grupka chłopców obrzuciła ją kamieniami. Lassie w końcu udało się wydostać na brzeg, jednak była potłuczona i obolała, w wodzie uderzyła się o coś tak mocno, że złamała żebro. Musiała przerwać wędrówkę, by nabrać sił. Przez dziewięć dni leżała w krzakach, czekając, aż poczuje się lepiej; nie przeszkadzał jej nawet głód.

Na czatach

Gdy znów ruszyła na południe, omal nie zginęła z rąk farmerów pilnujących stada owiec. Jeden z nich wystrzelił i trafił Lassie w łapę, musiała stoczyć jeszcze walkę z gospodarskimi psami. Walczyła tak dzielnie, iż mężczyzna zrozumiał, że pies dąży do określonego celu. Nie strzelał więcej.

Przyszedł dzień, kiedy Lassie nie mogła dłużej unikać ludzi, gdyż na nizinach tereny były bardziej zaludnione. Brakowało także królików, którymi się dotychczas żywiła.

Uwięziona

Uważana za bezpańskiego psa, Lassie została schwytana w miasteczku przez rakarzy. Pies nie chciał poddać się bez walki, dlatego został dotkliwie pobity. W obronie zwierzęcia stanęła młoda kobieta. Lassie wyczuła jej dobroć i łagodność i pozwoliła wprowadzić się do ciężarówki.

Nie dowierzaj nigdy psu!

Schronisko mieściło się w tym samym budynku, co sąd. Lassie zmyliła strażników, po schodach dostała się na piętro i schroniła się w sali sądowej, wywołując przy tym spore zamieszanie – właśnie toczyła się rozprawa. Nie widząc innej drogi ucieczki, wyskoczyła przez okno. Nie zabiła się w czasie upadku, zdołała jeszcze przeskoczyć ogrodzenie. Była wolna.

Młoda kobieta, która broniła Lassie, zjawiła się w schronisku, żeby ją wykupić, ale wcale nie zmartwiła się na wieść, że pies uciekł.

Lassie przechodzi przez granicę

Mimo wielu trudności Lassie wciąż podążała w dobrym kierunku – na południe. W końcu dotarła do rzeki Tweed. Była to granica oddzielająca Szkocję od Anglii. Owczarek przebył ją wpław, ale był tak zmęczony, że całą dobę leżał bez sił na brzegu. Potem ostatnim wysiłkiem Lassie dotarła do obejścia Daniela i Dally Faddenów. Gdyby nie ich pomoc, Lassie nie przeżyłaby. Para staruszków mieszkająca samotnie w domku za miastem troskliwie zaopiekowała się psem. Lassie nadano imię Jejmość, ponieważ wydała im się bardzo szlachetnym i dumnym psem.

Najszlachetniejszy dar – wolność

Pod troskliwym okiem gospodarzy Lassie odzyskała siły i ładny wygląd. Wtedy znów do głosu doszła potrzeba powrotu do domu. Państwo Fadden zauważyli niepokój, jaki ogarniał psa około czwartej. W końcu pozwolili jej odejść, rozumiejąc, że najwyraźniej dokądś zmierzała, gdy ją znaleźli.

Podróż w towarzystwie Rowlie Palmera

Na drodze Lassie pojawił się Rowlie Palmer, wędrowny sprzedawca garnków. Podróżował od miasteczka do miasteczka, sprzedawał naczynia, a jego maleńki pies Tootsie pokazywał sztuczki. Pewnego dnia Palmer dostrzegł owczarka collie. Chciał zwabić go wątróbką, ale Lassie nie przyjęła pokarmu, zjadła go dopiero, gdy został podany w misce. Od tej pory Lassie podążała za wozem, a z czasem przyłączyła się do wędrowców. Nawet uczestniczyła w popisach Tootsie. Zachowywała się tak wytwornie, że Palmer nazwał ją Wasza Wysokość.

Odważne serce. Pożegnanie

Przyszedł czas, w którym Lassie odwdzięczyła się handlarzowi za jego dobroć. Podczas wieczornego odpoczynku przy ognisku Palmer został zaatakowany przez dwóch włóczęgów żądających pieniędzy. Tootsie rzuciła się na jednego z napastników, ale ten jednym uderzeniem pałki potrzaskał jej kości. Przerażona Lassie uciekła, ale za chwilę wróciła. Rzuciła się na bandytów i gryzła tak dotkliwie, że zmusiła ich do ucieczki.

Odtąd Rowlie Palmer wędrował już tylko ze swoim koniem Bessie i z Lassie. Jednak tydzień później ich drogi rozeszły się. Palmer zmierzał na zimę do swojego domu – na wschód, Lassie dążyła wciąż na południe.

Koniec wędrówki

Pewnego dnia Joe Carraclough, wychodząc ze szkoły, dostrzegł przed bramą leżącego w śniegu psa. Była to Lassie, ale tak wycieńczona, że chłopiec musiał ją wziąć na ręce, bo nie była w stanie sama iść. W drodze do domu pomógł mu znajomy ojca. Rodzice nie wierzyli własnym oczom – troskliwie zajęli się chorym psem. Ojciec wciąż nie miał pracy, mimo to kupiono świeże mięso i brandy, by nimi kurować wycieńczone zwierzę. Gdy pewnego dnia w ich domu zjawił się książę poszukujący uciekinierki, nie zobaczył pięknej Lassie, ale brzydkiego psa o poszarpanej, zmierzwionej sierści, brzydkim ogonie i oklapniętych uszach – takich zabiegów wobec Lassie dopuścił się Sam Carraclough, by pies mógł zostać z Joem. Mimo że książę rozpoznał Lassie po poranionych łapach, powiedział, że tego psa nie zna. Zrozumiał, jak wiele ona znaczy dla rodziny Carraclough. Docenił natomiast wiedzę ojca Joego o psach i złożył mu propozycję, by został zarządcą książęcej psiarni.

Znowu jak dawniej

Dzięki temu życie rodziny Carraclough stało się znowu szczęśliwe i bezpieczne. Zamieszkali w domku na terenie posiadłości księcia, już nie musieli martwić się o pieniądze. Lassie jak dawniej przychodziła do szkoły po chłopca, do czasu, aż przyszły na świat jej szczeniaki. Joe wiedział, że jego rodzina zawdzięcza szczęście Lassie – dla niej wierność, lojalność i oddanie były najważniejsze.

Plan wydarzeń

  1. Lassie – najpiękniejszy z owczarków szkockich.
  2. Sprzedaż psa z powodu złej sytuacji finansowej rodziny.
  3. Lassie w psiarni księcia Rudlinga.
  4. Powroty psa do Joego.
  5. Lassie w Szkocji.
  6. Ucieczka psa.
  7. Lassie w drodze:
    1. samotność i głód,
    2. przeprawa przez jezioro,
    3. choroba,
    4. walka z psami,
    5. uwięzienie,
    6. w domu Faddenów,
    7. wędrówka z Rowliem.
  8. Lassie znowu w domu.
  9. Szczęśliwe rozwiązanie – decyzja księcia o pozostawaniu Lassie Joemu i zaproponowanie jego ojcu pracy w psiarni.

Charakterystyka bohaterów

Lassie – owczarek szkocki collie, bohaterka tytułowa. Bardzo ładna i mądra, a przede wszystkim wierna. Kocha swojego małego pana, Joego, i ryzykuje życiem, by do niego wrócić. Swoją wiernością i odwagą spowodowała, że książę oddał ją chłopcu. Jest odważna, potrafi rzucić się na bandytów, którzy atakują Rowliego Palmera, i dzielnie walczy z atakującymi ją psami. Szybko się uczy nowych umiejętności koniecznych jej do przeżycia, na przykład nauczyła się polować, choć zawsze karmili ją ludzie. Zachowuje się bardzo grzecznie i dostojnie, dlatego państwo Faddenowie nazywają ją Jejmość, a Rowlie mówi do niej Wasza Wysokość. Ma instynkt, który podpowiada jej, komu spośród ludzi może zaufać, a kogo należy unikać.

Joe Carraclough – dwunastolatek, pan Lassie. Bardzo kocha swojego psa i rozpacza, gdy trzeba ją sprzedać. Mimo to rozumie, że rodzice nie mają pieniędzy na utrzymanie Lassie. Twierdzi, że nie chce mieć nigdy innego psa.

Pani Carraclough – mama Joego, gospodyni domowa. Współczuła synowi, ale nie mogła nic zrobić.

Sam Carraclough – tata Joego, robotnik, stracił pracę, dlatego Lassie została sprzedana. Współczuł synowi, ale musiał przede wszystkim utrzymać rodzinę. Zna się dobrze na psach, ma świadomość wartości Lassie. Specjalnymi zabiegami potrafi nawet zmienić wygląd psa. Jest dobrym i uczciwym człowiekiem. Dostaje pracę jako zarządca psiarni księcia Rudlinga.

Książę Rudling – hodowca psów, kupił Lassie. Szorstki i nieprzyjemny, jedyną osobą, którą lubi, jest jego wnuczka Priscilla. Zna się doskonale na psach i umie ocenić wartość Lassie. Imponuje mu odwaga i wierność psa, dlatego oddaje ją Joemu. W gruncie rzeczy to dobry człowiek, dlatego proponuje pracę ojcu Joego.

Priscilla – wnuczka księcia, mądra i wrażliwa dziewczynka. Widzi, że Lassie tęskni za domem, i celowo pozwala jej uciec.

Hynes – nadzorca psiarni, niedobry i okrutny dla psów. Bardzo nie lubi Lassie.

Daniel i Dally Fadden – starsi ludzie, samotne małżeństwo, opiekują się Lassie w czasie jej choroby. Ponieważ rozumieją, że pies dokądś podąża, pozwalają jej odejść.

Rowlie Palmer – wędrowny sprzedawca, Lassie przez pewien czas wędruje z nim, a nawet ratuje go z przykrej przygody z opryszkami. Lubi Lassie i nie próbuje jej zatrzymać, gdy ich drogi się rozchodzą.

Czas i miejsce akcji

Powieść toczy się w hrabstwie York w Anglii, w miejscowości Greenall Bridge, oraz na terenie SzkocjiLassie przemierza całą Szkocję, by wrócić do swojego pana. Czas akcji nie został bliżej określony, prawdopodobnie jest to I połowa XX wieku.

Problematyka

Tematem powieści jest głęboka przyjaźń, jaka połączyła owczarka szkockiego Lassie z rodziną Carracloughów, a zwłaszcza z chłopcem Joem. Chłopiec i pies doskonale się rozumieli, byli razem szczęśliwi, trudno im było przeżyć rozstanie. Chłopiec bardzo cierpiał, ale zrozumiał, że muszą się rozstać, bo rodzice nie mają pieniędzy na utrzymanie psa. Lassie nigdy się z tym nie pogodziła. Będąc psem, nie zwracała uwagi na ludzkie problemy, takie jak pieniądze – kochała rodzinę Joego i pragnęła zawsze być z nimi. Pokazała wszystkim, gdzie jest jej prawdziwy dom, zmusiła ludzi – nawet księcia Rudlinga – do respektowania swojej decyzji, z kim chce mieszkać. Okazała się tak wierna i lojalna, że nie wahała się ryzykować życiem, by wrócić do Joego. Wyruszając ze Szkocji do domu, nie wiedziała przecież, co ją czeka, mogła nie przeżyć tehj wędrówki, ale to jej nie powstrzymało.

Powieść pokazuje też, jaki stosunek mają ludzie do zwierząt. Lassie spotyka na swej drodze wiele osób. Nie wszyscy dobrze jej życzą. Niektórzy próbują ją złapać dla własnej korzyści, inni chcą ją zastrzelić, myśląc, że jest zdziczałym psem. Dzieci rzucają w nią kamieniami. Na szczęście spotyka też dobrych ludzi, którzy kochają i rozumieją zwierzęta, takich jak państwo Faddenowie czy Rowlie Palmer. Bez ich pomocy Lassie nie przeżyłaby swojej podróży. Pies instynktownie wie o tym i odwdzięcza się tak, jak potrafi. Dotrzymuje towarzystwa państwu Faddenom tak długo, jak może, i staje w obronie Rowliego, gdy atakują go włóczędzy.

Autor uczy nas, że miłość do zwierząt jest uczuciem ważnym i potrzebnym, dzięki któremu nasze życie staje się bogatsze. Pokazuje, że zwierzęta także mają uczucia, potrafią kochać i cierpieć, dlatego trzeba traktować je z szacunkiem i miłością. W zamian za to one stają się naszymi najwierniejszymi przyjaciółmi.

Biografia autora

Eric Knight urodził się 10 IV 1897 roku w Yorkshire. Trudnił się wieloma zawodami – był żołnierzem, reporterem prasowym, scenarzystą filmowym. Od 1932 roku razem z żoną zajął się hodowlą psów, między innymi owczarków szkockich collie. Napisał kilka powieści, spośród których światową sławę przyniosła mu wydana w 1940 roku „Lassie, wróć!”. Książka ta jest do dziś znana dzieciom i dorosłym na całym świecie.

Pisarz zginął 15 I 1943 roku w Surinamie, w katastrofie lotniczej.

Potrzebujesz pomocy?

Współczesność (Język polski)

Teksty dostarczyło Wydawnictwo GREG. © Copyright by Wydawnictwo GREG

autorzy opracowań: B. Wojnar, B. Włodarczyk, A. Sabak, D. Stopka, A. Szóstak, D. Pietrzyk, A. Popławska
redaktorzy: Agnieszka Nawrot, Anna Grzesik
korektorzy: Ludmiła Piątkowska, Paweł Habat

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2019 Wszystkie prawa zastrzeżone.