Piosenka o końcu świata - problematyka
Najważniejszy problem przedstawiony w „Piosence o końcu świata” Czesława Miłosza to pokazanie, że nasze wyobrażenie o końcu świata ma się nijak do rzeczywistości. Następuje pewne odmitologizowanie apokalipsy: poeta obrazuje, że koniec świata dokonuje się w każdej jednostkowej śmierci i w powolnym rozpadaniu się ładu moralnego, bez spektakularnych znaków. Ludzie nie wiedzą, że schyłek naszych czasów już następuje. Wiersz zderza wyczekiwanie na znaki na niebie (nawiązanie do Apokalipsy św. Jana i biblijnej wizji końca świata) z cichym, nieefektownym charakterem kresu – zarówno osobistego, jak i historycznego.
