Piosenka o końcu świata - geneza utworu i gatunek/typ liryki
Wiersz powstał podczas II wojny światowej, a w druku pojawił się w 1945 roku w tomie „Ocalenie”, otwierając cykl „Głosy biednych ludzi”.
Utwory z tego zbioru Miłosz pisał w okupowanej Warszawie, po doświadczeniu zagłady i zburzenia miasta. „Piosenka o końcu świata” jest jednocześnie kontynuacją i korektą przedwojennego katastrofizmu (środowisko „Żagarów”) – pokazuje katastrofę jako „zwykłość”, a nie wyłącznie widowisko grozy.
Typ liryki: liryka pośrednia, liryka refleksyjno-filozoficzna.
