1. Etyka w życiu społecznym uzależniona jest zarówno od norm społecznych jak i od sposobu w jaki społeczeństwo pojmuje sprawiedliwość. Najogólniej sprawiedliwość uznawana jest za zasadę moralną, która domaga się poszanowania i przestrzegania praw innych ludzi, oraz właściwego rozdzielenia dóbr a także równości szans oraz uprawnień jednostki.

2. Rozumieniem terminu sprawiedliwość zajmowano się już od dawna. Arystoteles w pojmowaniu sprawiedliwości kładł największy nacisk na tak zwaną sprawiedliwość rozdzielczą. Dotyczyła ona przyznania jakiejś części zysku osobom, które brały udział w wytwarzaniu towaru czy dobra. Arystoteles przyjął różne możliwości oraz zasady rozdziału. Były to:

a) wszystkim po równo

b) wszystkim według ich potrzeb

c) wszystkim według ich wysiłku

d) wszystkim według ich pracy

e) wszystkim według jego zasług

f) wszystkim według ich urodzenia

3. W dzisiejszym świecie wyróżnia się poniższe koncepcje sprawiedliwości:

(*) teorie indywidualistyczne, które zakładają iż społeczeństwo jest zbiorem niezależnych jednostek, a jednostki te nawiązują między sobą kontakty; tylko wtedy będą obustronne korzyści, jednak musi być spełniony warunek że kiedy rywalizują między sobą nie robią krzywdy innym;

(*) teorie wspólnotowe zakładają, iż społeczeństwo jest czymś więcej niż zbiorem kilku jednostek, a dobro społeczne to wartość nadrzędna wobec jednostki i dlatego należy pomagać osobom, które sobie nie dają rady;

(*) sprawiedliwość jako uprawnienie jest to teoria zakładająca, iż każdy człowiek może posiadać jakieś dobra ekonomiczne ale pod warunkiem iż zdobył owe dobra legalnie, może ja także bez ograniczeń, w uczciwy sposób pomnażać;

(*) teoria, iż sprawiedliwość to równość szans przyjmuje, że każdy człowiek powinien mieć takie same możliwości do rozwijania się oraz działania, dlatego też każdy ma prawo wybrać model życia taki, który uważa za najlepszy i słuszny, ale pod warunkiem iż nie zaszkodzi on innym.