Wiersz Białoszewskiego "Karuzela z madonnami" wraz z "Rozprawą o stolikowych baranach" oraz innymi wierszami składają się na tomik zatytułowany "Ballady peryferyjne". Tytuł tomiku ma informować czytelnika o jego zawartości, czyli szeroko rozumianej tematyce podwórkowej - często kojarzonej z kiczem, tandetą. Omawiany utwór doskonale wpasowuje się w taką estetykę.

Wiersz przedstawia zabawę w wesołym miasteczku, której oddają się kobiety z dziećmi. Jarmarczny klimat oddają barwy karuzeli, które są jaskrawe, kiczowate ("wzory bryk kwiecisto-laurkowe"). Karuzela na peryferiach miasta przyozdobiona została frędzlami, w tle słychać melodię płyty gramofonowej. W całym tym wystroju matki z dziećmi zostały porównane do wizerunków Maryi, jakie wyszły spod pędzla Rafaela. Madonny reprezentują kulturę wysoką przez samą nazwę, jaką nadał im poeta. Zderzenie jej z tandetą ma na celu nadanie innego wymiaru codzienności miejskiej - dowartościowanie tego, co kojarzone z kiczem.

Białoszewski w swoim utworze doskonale oddał kolistość ruchu karuzeli. Początkowe wersy to nabieranie tępa, rozpędzanie się, środkowe imitują pęd maszyny, natomiast zakończenie to ponowne zwolnienie tempa i zatrzymanie.