W pierwszej zwrotce podmiot liryczny mówi o tym, że serce cieszy się, gdy są dobre czasy. Do niedawna była zima, lasy były szare, drzewa bez liści, bardzo dużo śniegu, a na rzekach grube lody, po których mogą jeździć najcięższe samochody. W kolejnych strofach opisana jest wiosna. Drzewa i łąki zaczęły kwitnąć i zielenić się. Z rzek lód stopniał i mogą pływać po nich statki i łodzie. Zboża rosną, świat się śmieje, ptaki rano śpiewają. W czwartej zwrotce osoba mówiąca opisuje osobę o czystym sumieniu, nie mającego żadnych wad i nie musi się wstydzić swojej radości. Takiego człowieka nie trzeba pocieszać, śpiewać mu. Dwie ostatnie zwrotki opisują osobą, którą dręczy niepokój. Nie smakuje mu nawet najlepszy obiad. Nic takiego człowieka nie cieszy.

Wiersz ten jest wierszem stroficznym. Składa się z 7 zwrotek, każda po cztery wersy. Pisany jest dziesięciozgłoskowcem, czyli jest sylabiczny. Średniówka występuje po czwartej sylabie (4 + 6): 

_ _ _ _ / _ _ _ _ _ _

_ _ _ _ / _ _ _ _ _ _

_ _ _ _ / _ _ _ _ _ _

_ _ _ _ / _ _ _ _ _ _

Występują w nim rymu zewnętrzne, parzyste (styczne) o układzie:

a

a

b

b,

żeńskie, dokładne, gramatyczne i niegramatyczne.

Środki stylistyczne:

- metafora: "serce roście",

- apostrofa: "Nie gardź moim chłodnikiem chruścianym.",

- epitety: "gołe lasy",

"wóz najcięższy",

"polne łąki",

"czystej wodzie",

"wiatr zachodni",

"ciosane łodzie",

- przenośnia: "Lody zeszły a po czystej wodzie

Idą statki i ciosane łodzie"

- animizacja: "Lody zeszły a po czystej wodzie

Idą statki i ciosane łodzie"

- przerzutnia: "Lody zeszły a po czystej wodzie

Idą statki i ciosane łodzie"