W Średniowieczu obok utworów o charakterze religijnym powstały liczne dzieła o tematyce świeckiej, najczęściej miały one funkcję dydaktyczną.

O zachowaniu się przy stole (Wiersz Słoty)

W utworze dominuje tematyka obyczajowa, autor wskazuje na właściwy sposób zachowania się przy stole biesiadnym, ale także na inne ważne elementy dwornej ogłady, między innymi okazywanie szacunku niewiastom, poprzez wzgląd na Matkę Boską. Znajdujemy tu drobne scenki obyczajowe (często z wykorzystaniem satyry), opis uczestników uczt i ich zachowań, a nawet serwowanych potraw. Całość zwieńczona zostaje wezwaniem do nauki i przestrzegania dobrych obyczajów, które obok czystego sumienia przyczyniają się do powszechnej radości.

Rozmowa mistrza Polikarpa że śmiercią

Wiersz stanowi świadectwo powszechnego w Średniowieczu zainteresowania tematyką śmierci i nawiązuje do popularnego motywu tańca śmierci. Zostaje ona upersonifikowana jako rozkładające się kobiece ciało, przedstawiona jest groteskowo, jednocześnie budząc odrazę i komizm. Taki sposób jej ukazania pomagał oswoić się z tajemnicą śmierci i osłabić jej grozę, ale także swoiście zrównywał wszystkich ludzi - w obliczu śmierci bogactwo i zaszczyty nie miały znaczenia.

Satyra na leniwych chłopów

Utwór jest krytyką chłopów jako leniwych, niedbałych i unikających jakiejkolwiek pracy, pisany jest więc z punktu widzenia właściciela ziemskiego - szlachcica. W wierszu przejawiają się typowe dla okresu feudalnego konflikty społeczne, chłopi próbują buntować się wobec wciąż zwiększanego wymiaru obowiązkowej pracy na rzecz pana, ten ostatni oskarża ich o obłudę i chytrość.

Wiersz o zamordowaniu Jędrzeja Tęczyńskiego

Tematyka utworu odwołuje się do autentycznego wydarzenia - zamordowania szlachcica Jędrzeja Tęczynskiego przez wzburzony tłum plebejuszy w odwecie za pobicie przez tegoż płatnerza. Wydarzenie było ówcześnie bardzo głośne, gdyż zabójstwa dokonano w kościele, do którego schroniła się ofiara.