Arabowie wywodzą się z koczowniczego ludu, który zamieszkiwał Półwysep Arabski. Ich podstawowym zajęciem była hodowla zwierząt, byli także znakomitymi kupcami, podróżującymi po całej ówczesnej Europie.

Zjednoczenie plemion arabskich dokonało się dzięki prorokowi Mahometowi, który zapoczątkował wielką religię świata arabskiego - Islam. Pod panowaniem kalifów Arabowie opanowali cały Półwysep Arabski oraz liczne ziemie w Afryce i Azji. Ich dalsza ekspansja objęła terytoria Persów, Syrii i Egiptu, częściowo Azji Mniejszej. Niepowodzeniem zakończyła się próba zdobycia Konstantynopola w 717 roku, jednak po podboju północnej Afryki, zdołali przedostać się na tereny Półwyspu Iberyjskiego i pokonać tamtejszych Wizygotów.

W swoich rządach na tych ziemiach początkowo zachowywali tolerancję, choć oczywiście stanowili w państwie warstwę uprzywilejowaną , jednak gdy władzę przejęła dynastia Omajadow, nasiliła się dyskryminacja ludności obcej etnicznie. To z kolei doprowadziło w końcu do buntu i dojścia do władzy dynastii Abbasydów. Stopniowo wewnętrzne napięcia w państwie narastały, prowadząc do rozbicia kalifatu. Powstałe w jego wyniku drobne państwa pozostawały we wzajemnych konfliktach, różniły się także co do stopnia rozwoju kultury. Co interesujące, arabscy zdobywcy skutecznie czerpali z kultury i dorobku cywilizacyjnego ludności podbijanej.

Niezliczone podróże arabskich kupców pozostawiły po sobie ślady w postaci zapisów ich wędrówek, zawierających bardzo cenne dane o ówczesnej Europie, jej zróżnicowaniu kulturowym i etnicznym. To oni także rozpowszechniali dorobek cywilizacyjny, począwszy od matematyki (system dziesiętny), rzemiosła, medycyny a skończywszy na tłumaczeniach pism filozoficznych Platona i Arystotelesa. Właśnie dzięki tym tłumaczeniom filozofia starożytnych stała się znana uczonym europejskim.

Bardzo swoista jest także sztuka arabska, która wobec religijnego zakazu przedstawiania boga, ludzi i zwierząt, niezwykle rozwinęła ornamentykę roślinną i geometryczną.