Patrząc ogólnie, w średniowieczu Kościół pełnił najważniejszą funkcję, to według jego zasad i reguł postępowano. Bóg był istotą człowiekowi nadrzędną, był ponad światem jako wszechmocny (czyli taki, który jest w stanie zrobić wszystko). To On stworzył cały świat, jak i człowieka, który jest na jego podobieństwo i dlatego dostał możliwość władania nas ziemia i wszystkim co po niej stąpa. W wiekach średnich pojawiły się różne filozofie, które starały się w jakiś porządkujący sposób przedstawić relacje Boga z człowiekiem i pozostałymi ziemskimi stworzeniami. Scholastyka była ideą, która twierdziła, że istnienie Boga należy udowodnić poprzez rozum i wiarę. Z powstałych filozofii, jako pierwszy jest augustynizm umieszczający człowieka jako istotę pomiędzy aniołami i zwierzętami, a celem życia ludzkiego ustalał rozumowe pojmowanie Boga, sensu bytu i świata. Tomizm przyjmował istnienie swojego rodzaju hierarchii bytów, w której umieszczano każde istnienie, oraz wyznawał zasadę nie sprzeciwiania się Bogu i jego decyzjom, gdyż oprócz boskiej kary, mogłoby to doprowadzić do destabilizacji społeczeństwa. Ostatnia z filozofii, czyli franciszkanizm wyznawał umiłowanie wszystkich boskich stworzeń, gdyż wszystkie są według Pisma Świętego i boskiej kreacji, dobre.