W epoce Średniowiecza pojawiły się trzy główne wzorce osobowe: ideał władcy, także rycerza oraz świętego.

Postacią reprezentującą postać świętego jest św. Franciszek. Urodził się w bogatej i dobrej rodzinie, niczego mu nie brakowało. Jednak pewnego dnia zrezygnował z wszystkich wygód i rozdał cały majątek potrzebującym. Był postacią niezwykle religijną, wierzącą w dobroć i miłość Stwórcy. W czasach nam współczesnych możemy odnaleźć podobne postacie np. choćby nieżyjącą już Matka Teresa z Kalkuty, opiekunka chorych i cierpiących, nie wahała się poświecić swego życia dla dobra innych. Wiele jest do dzisiejszego dnia zakonów, którzy prowadzą praktyki misyjne.

Św. Franciszek oddawał się modlitwie, także ascezie, chciał zgłębić miłość do Boga. Był zawsze chętny do pomocy najbardziej potrzebującym, zwłaszcza tym, którzy ciężko chorowali. Należał do ludzi, którzy potrafili cieszyć się życiem, odnajdywał radość w otaczającym go świecie, znany był z umiłowania zwierząt i życia w harmonii z naturą. Był daleki od postawy charakteryzującej ludzi zawistnych, pełnych nienawiści i zazdrości wobec drugiego człowieka. Jego postawa może posłużyć za piękny przykład prawego życia, jest dowodem na to, że na ziemi też możemy stworzyć sobie raj. Do filozofii świętego Franciszka nawiązano w utworze pt. "Kwiatki świętego Franciszka", o tłumaczenie pokusił się nasz poeta Leopold Staff. Natomiast film o życiu tego świętego powstał w reżyserii Franca Zefirellego a nosi tytuł Pieśń słoneczna.