Koleje życia Jana Kasprowicza stanowią ważny przykład emancypacji kulturowej chłopstwa polskiego pod koniec dziewiętnastego wieku. Dotąd bowiem niezwykle rzadkimi przypadkami były, gdy jakiś twórca z tej klasy społecznej przebił się do panteonu literatury polskiej. Kasprowicz, syn małorolnego chłopa z Kujawszczyzny, nie tylko zaś został policzony w poczet twórców naszej kultury, ale również jest uznawany za jednego z najwybitniejszych poetów polskich doby modernizmu.

Jan Kasprowicz przyszedł na świat dnia 20 grudnia 1860 roku we wsi Szymborze położonej niedaleko Inowrocławia na Kujawszczyźnie. Wywodził się z ubogiej rodziny chłopskiej, jego ojciec nie potrafił się nawet podpisać. Nauki pobierał w szkołach w Inowrocławiu, Poznaniu, Opolu, Raciborzu, w roku 1884 pomyślnie zdaje egzamin maturalny w gimnazjum w Poznaniu. Studiował na uniwersytecie w Lipsku, jakkolwiek w wyniku kłopotów finansowych musiał go opuścić już po kilku miesiącach. Podczas swego pobytu w Niemczech silnie angażował się w działalność różnych grupek socjalistycznych. Po opuszczeniu Lipska jeszcze tego samego roku podjął naukę na uniwersytecie we Wrocławiu. Podczas czteroletniego pobytu w tym mieście utwierdzał swoją pozycję poety oraz krytyka literackiego. Po ukończeniu studiów wyjechał do Lwowa, gdzie podjął współprace z lokalna prasa.

Jego debiut poetycki przypadł na rok 1889, gdy to na półki księgarskie trafił pierwszy tom jego "Poezji". Kolejne jego tomy to: poemat "Chrystus" (1890) dramat "Świat się kończy" (1891), "Z chłopskiego zagonu. Opowiadania wierszem" (1891), "Anima lachrymans " (1894), "Krzak dzikiej róży" (1908).

W 1904 otrzymuje tytuł doktora na uniwersytecie lwowskim. W swej dysertacji zajął się poezją Teofila Lenartowicza. Pięć lat później w tejże wszechnicy został profesorem wydziału komparatystyki literackiej.

W roku 1921 wybrano go na rektora Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Sprawował te funkcję do roku 1922.

Od roku 1923 przebywał w Poroninie, a dokładnie rzecz ujmując, w jego przysiółku, który nazywał się Harenda. Tutaj właśnie znajdował się dom zakupiony przez Kasprowicza. W nim to poeta zmarł dnia 1 sierpnia 1926 roku. Przyczyną zgonu była cukrzyca. Jego ciało spoczęło na cmentarzu zasłużonych w Zakopanem.